Okumayı,yazmayı ve duymayı askıya aldığım günlerden geçiyorum gene.Bunu yapmaya mecburum.Çünkü çok fazla nefret,çok fazla şiddet yükleniyorum.Dilime sahip çıkamamaktan çekiniyorum. Ruhum ve bedenim kontrolunu kaybedecek,başımı belaya sokacak diye korkuyorum.En iyisi duymamak, görmemek,yazmamak.Mış gibi yapıp yaşamak.Hepsi başarılabilir elbette.Benim elimde,benim irademde bunlar. Yazmadım,okuyucular hastalanmadı.Duymadım televizyoncular batmadı.Ben kimim ki? Ben kim miyim?Ben sevmeye, sevilmeye…
SEV BE SEV



Dediler ki