Uykumu bölerek sahur sofrasına oturmak  çok zor gelmiştir bana.Uykuyu hep  sevmişimdir çünkü.Ancak tek göz açık,ağız burun karışarak bile olsa o masada yenen bir kaç lokmanın,bir sonraki gün için niyetlenmenin tadı hiç bir yerde yoktur. İnsan o anı paylaştığı sevdiklerini bir bir kaybettiğinde daha çok özlüyor ramazan gecelerini ve ritüellerini.Yiyip yatarak…