Çocuklarının ve torunlarının;komşuların çocukları gibi bayramı önemsemeyip tatile gitmedikleri için büyük mutluluk yaşayan yaşlı anne ve baba el çabukluğu ile bayram kahvaltısını hazırlayıp koşturup duruyorlardı.
5 torunun anneannesi,babaannesi ve dedesiydi onlar. Kız,oğul,gelin ve damatla kalabalık bir aile kahvaltısı yapacaklardı bayramın ilk günü…Eski günler gibi aynı,kendi çocuklarının küçük olduğu, ebediyete giden kendi anne ve babalarıyla yaşanan bayram günleri gibi kalabalık olacaklardı gene.
Bayram öncesi torunlarının, evlatlarının en sevdiği yiyecekleri imkanları izin verdiği ölçüde sofraya koymanın huzuru içindeydiler.Kapı önündeki gürültü ve çalan zil sevinçlerini, heyecanla harmanlamış en içten sevgi sözcükleriyle,can parçalarını karşılamışlardı.
Açlıktan gözleri dönmüş gençlerin bağrış, çağrış kapışıp yedikleri yemek arasında ancak iki cümlelik sohbetler yapabilmiş,5 torunun gürültüsünden çoğu söyleneni de anlamamışlardı.
Yemekler yenmiş, bir solukta sofra toplanmıştı.Masadan kalkanlar salon koltuklarına veya odalardaki çekyatlara savrulmuş ellerindeki telefonlar ile derin bir dünyaya dalmışlardı.Acele yalapşap kirlileri bulaşık makinesine tıkıştıran evin kızı ve gelini yapılacak kahveden kaçmak için türlü manevralar peşine düşmüşlerdi. Oysa kahveyi makineler yapıyordu artık. Eski zamanlar gibi elde cezve, ateş başı nöbeti kalmamıştı ki gençler yorulsun.Rahatlıklara rağmen, hep yorgundu ve işten kaçıyorlardı gençler.
Evin içinde o saatlerde11 kişi olmalarına rağmen derin bir sessizlik kol geziyordu insanların nefes aldığı her yerde.Gelin kahve yapıyor ama diğer aile bireylerinin hepsi telefonlarıya meşgul olup susuyorlardı.
(BÖLÜM 1 BİTTİ BÖLÜM 2 Yİ OKU)
BAYRAM 1
