TÜRKÇEMİZ

Raporlu ilaçlarımızı yazdırmak için aile hekimimizin görev yaptığı sağlık merkezine gidiyoruz.Bu merkez, bir hayır sahibinin bağışladığı arsa üzerine yapılmış temiz bir yer.Ne büyük sevap, böyle bir amaç için bağış yapabilmek.

Sağlık merkezimiz yaz mevsiminde  bölgenin artan nüfusuna yetmediği için, mahallede yaz ayları boyunca geçici bir sağlık merkezi daha açılıyor. Yazlık klinik;sadece misafirlere,kısa süreli gelip giden turistlere ve kayıtlı aile hekimi burada olmayan hastalara bakıyor.

Yıllardır aile hekimimizden ve bize verilen sağlık hizmetinden çok memnunuz. Ancak bu yıl çalışanlardan biri tarafından sabrım çok  zorlandı ve takıntılarım fena halde yenilendi.Çünkü bu çalışan Türkçe yazma özürlü olduğundan,klinik içinde kapılara asılan tüm duyuruları yanlış yazıyor.

Örneğin, kanser taramasının yapılacağı günü ilan eden  son bir duyuruda hatalı sözcük sayısı altıydı inanın bana. Bir önceki anne bebek sağlığı ile ilgili olan duyuru  da  ise sayı dörttü.

Gün içinde yüzlerce insanın girip çıktığı,beklerken doktor kapılarına yapıştırılmış duyuruları okuduğu ve en az altı doktor ve daha fazla sağlık personelinin olduğu yerde kimsenin bunu görmemesi çok vahim.Görseler bile umursamamaları çok daha vahim.Ana dilinde, altı sözcüğü doğru yazamayan insanlar devletin memuru olarak çalışıyor ve bu yanlışlarını etrafada yayıyorlar bu ise en en en vahimi.

Ama durun ben duyarsız kalmıyorum elbette bu saçmalığa.Çünkü ben öğretmenim.Aile hekimimin “okumaya vaktim bile yok dediği bu duyuruları doğru yazdırıncaya kadar çabalayacağım.Taktım kafamı bu konuya.Doktorumu uyardım,değişen bir şey olmadı.İki hemşireyle bunları yazan kişiye haber yolladım,uyardım bekliyorum.Bir daha gidişimde son haftalardaki gibi  yanlış sözcük görürsem o kişiyi mutlaka bulacağım.

Ana dilini okumayı yazmayı bilmeyen milletin bir üyesi olmak çok can sıkıcı.Kendim bu konuda mükemmel değilim ,ama hala çabalıyor doğru yazmayı,okumayı teşvik etmeye gayret ediyorum.Ancak yarı yaşımdan daha küçük yaştaki memurun uyarılmamasını, yanlışların sürüp gitmesini  diline saygı duymayan insanların gün gün artmasını kabullenecek kadar da  gevşek değilim affola.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir