71-METRES
Şiir, mektup, resim ne varsa yaktım.
Bütün küllerini sana bıraktım.
Hakkı Yalçın’ın yukarıda yer alan dizelerini, sabahın erken saatlerinde okuduğu gazetesinin, sağ köşesinde küçücük bir çerçeve içinde görmüştü Ayşim. O andan itibaren bu sözlerden yön bulup kendi hayatına ait duygularını tekrar düşünmeye başladığını fark etti. Düşünmeyle kalmayarak yerinden kalktı kendisine ilham veren bu sözden etkilenerek günlerdir yüreğini kemiren duygularını kağıda aktarmaya karar verdi. Üç yıldır, nikâhsız bir birlikteliği paylaştığı evli sevgilisi Kürşat’a şu satırları mektuplaştırdı.
Kürşat,
Bıktım senden; bir cezayı çeker gibi bir vergiyi öder gibi, bir boyun borcu gibi girdiğin yaşamımda yer alışından. Nazlı kadınlar misali kaytarmandan, beni oyalamandan, bana verdiğin sözleri hep ertelemenden bıktım ve usandım.Artık bana mutluluk vermiyorsun biliyor musun? Sesini duymak, yüzünü görmek bile artık hiçbir anlam taşımıyor. Seni sıradan olmaktan çıkaran her şey sıradan şimdi. Bir zamanlar uğruna bir ömür verdiğim, canımdan vazgeçtiğim, yaşamımı altüst ettiğim hiçbir şey o günler kadar güzel ve doğru değil anlıyor musun?
Artık, ne sesinde baharın fısıltılarını duyuyorum, ne rüzgârlar yalıyor saçlarını, ne sigaramı yakıyorsun gözlerime baka baka. Ne de engin denizlerin çırpınışları duyuluyor, gövdemde ve yüreğimin her telinde.Ne hayata koşmam için bir sebepsin. Ne gecelerimin, ne de gündüzlerimin beklenenisin. Gelmelerimin değil, kaçmalarımın, mutsuzluklarımın, kırgınlıklarımın bahanesisin duyuyor musun? Değmedin, değemedin hiçbir şeye. Kıymetimi bilemedin, kıymetsiz bıraktın orta yerde. İçim ürpermiyor artık seni seyrederken ve seni dinlerken. O kadar yabancı ve o kadar soğuk oluşun üşütüyor beni. Titriyorum her noktamla görüyor musun?Senin için de giyinmiyorum artık. Sürüp sürüştürüp, güzel olmaya da çalışmıyorum bak. Misler gibi de kokmuyorum şimdi. Düşler kurmuyorum gelecek için. Umutlarımı yaşamıyorum senin için. Bana, verdiğin sözleri yıllardır tutmadın. Haykırışımı duyuyor musun? Beni yuva yıkan kadın olmaktan kurtarmadın, bu acıyı yaşamama seyirci kaldın.Elveda; sana sende öğrenip sevdiklerime. Elveda, var olduğuna inandırıp da yok oluşuna. Elveda, çocuksu düşlerime. Elveda, geç kızlık hayallerime. Merhaba yeni dünyama. Elveda Kürşat.
AYŞİM.
Aytül Kahraman