AH EVLAT AH

Kötü bir tesadüf olmalı ki son zamanlarda dost sohbetlerinde ve medya haberlerinde evlatları tarafından dolandırılan, mağdur edilen büyüklerin hikayelerini arka arkaya duydum.

Bir kere daha tekrarlayıp sizin de dikkatinizi bu konuya çekmeyi uygun görüyorum.Dedimki; Son yıllarda evlatları tarafından dolandırılan, yoksul bırakılan,aç kalıp acı çeken anneler ve babalar çok fazlalaştı.Umarım sesim gelmiştir duyarlı yüreklere.

Aklımın almadığı, gönlümün kabul etmediği bu acı hikayelerde kahraman farklı olsa bile kötülük yapan hep baş roldeki  evlatlar maalesef. Yaşlı anne veya babasını kandırarak elinden parasını,maaş kartını,evinin tapusunu,altınları vs alıp kaçan yıllarca pamuklar içinde  büyütülmüş kıymetli evlatlar piyasada artık.

Şimdi coşup annelik ve babalık fedakarlığı ve kutsallığı üzerine ahkam kesecek değilim elbette.Ben sadece  insanların bu kadar acımasız olmayı nasıl tercih ettiklerinin ve şeytanla işbirliği yapmayı neden seçtiklerinin merakındayım.

Bir anne ve baba bu hayatta evladına güvenemeyecekse,sırtını dayayamayacaksa yaşamasının ne anlamı var diye düşünüyorum.Elden değil,candan gelen hainlik çok acı  verici olmalı.

Malına konmak için ebeveyinlerinin ölümünü bekleyen veya beklemekten usanıp onlar yaşarken ellerinde ne varsa alan evlatlara sahip olmak zenginlik sayılır mı sizce? Bu nedenle yaşarken hiç kimsenin  çocuklarına malını mülkünü parasını,takısını teslim etmesine,sonsuz bir güven duygusuyla aceleci kararlarla ev arsa ve gelir getiren diğer taşınmazlarını devretmesini istemem.Yapmasın hiç bir anne baba. Gözleri açıkken bu fedakarlığı yapmasın.

Çünkü artık şeytan gençlere bu konuda el atmış durumda.Para için, maddi her değer için çoğu kişi anasını ne babasını bile tanımaz halde çok yazık.Bari sizler çocuklarınıza bu günahı işleme şansı vermeyin  lütfen.