AH KEŞKE

Pilav olacak pirincin bile, benden daha fazla dinlendiği bir haftayı mutlulukla ardımda bıraktım.Annemin meşhur sözü ile 8 ayın çarşambası bir araya gelse de,iki ayağım bir pabuca girse de süperdi,muhteşemdi geçen hafta.

Alacağım yeni bir yaşı hiç böyle,şölen gibi kutlamamıştım yıllar var ki.
Annemi yaşgünümde toprağa vermenin derin acısı ile o tarihten beri hiç kocaman şımaramamıştım.Ama bu sene arkadaşlarımın ve öğrencilerimin ayrı ayrı organize ettikleri toplantılarda acımı unutup yeni doğmuş gibi oldum.Hediyeler aldım.Hepsi var olsun.En içten kutlama dileklerini bana ulaştıran tüm dostlarıma sonsuz teşekkürler.

Bugünkü anlatıma başlarken dikkat ettiyseniz,annemden alıntı iki cümle sarf ettim.Pilav benim uydurmam olsa bile çarşambayla,pabuç geçmişin izlerini taşıyordu.Dikkat ediyorum bugün yaptığım çoğu konuşma,benzetme ve söylediğim bir deyim hep geçmişten gelip kullanılıyor.

Saçma şeyleri merak etmekte üstat seviyesine ulaşan ben, şimdiki zamandan yarınlara,yarının genç ve çocuklarına hangi betimlemelerin,hangi özdeyişlerin ulaşacağını çok merak ediyorum.Yaşanan zamana ait yeni ve özel böyle tekerlemeler,deyişler anlatımlar,kısaltmalar olacak mı acaba?

Bugünün çocukları ;dedem,babaannem annem,babam derdi ki diye neleri söyleyecek, bir sonraki nesle neyi aktaracaklar.Tamamı internet,sosyal medya,argo olacağından adım kadar eminim yarınlara kalacak olanların.

Benim büyüklerim ve benden büyük tanıdıklarım hep geçmişe özlem duydular.Dillerinde hep geride kalan zamanlar vardı.Bugün bakıyorum herkes maziyi anıyor, hasretini çekiyor.Bizim memnun olmadığımız,üzüldüğümüz bu günler yarınlarda torunların özleyip imrendiği yıllar olmaz inşallah.

Her nesil yarınlara umutla,mutlulukla bakıp, ulaşıp,yaşasa keşke.Ahhh keşke…