Her insana dert açılmaz, her insanla dertleşilmez artık bundan çok eminim.Şöyle kafana uyan,senin niyetini duygularını anlayan, seni eleştirmeden dinleyen dert ortağın varsa çok şanslısın. Yoksa eğer koyu bir yalnızlıktır yaşadığın. Bazen tamam buldum işte, bu kadın veya bu adam beni dinler ve anlar dersiniz ya. Onda sizi dinleyecek sabır, görgü,eğitim var sanırsınız ya.içiniz rahatlar güç bulursunuz,umutlanırsınız ya. İşte o ya, o ya değildir.Sırdaşınız olacak, size yol gösterecek sandığınız insanın karşısına oturup ağzınızı ilk açtığınızda,sazı sizin elinizden alıp asla susmayan hep kendi sıkıntılarını mutsuzluklarını anlatan kişi en büyük hayal kırıklığınızdır. Sizi bulduğu her anda hatırınızı bile sormadan, sorsa bile yanıtını dinlemeden görev başı yapan insanlar çok fazlalaşmaya başladı ne yazık ki.Büyüklerin “sen ararsın binecek, Allah verir taşıyacak”sözünün günümüz uyarlaması budur bence.Herkes çok yalnız,çok bencil. Hep anlatmak istiyor,dinlemeye hiç niyeti ve sabrı yok insanların.Zehrini alacakken zehrini artırıyor kimileri aslında.Annem “kızım mutlu insanlarla dost ol,mutsuzlar mutluluğunu çalar” derdi.Mutlu insan bulmak çok zorlaştı be anam.Herkes acıların çocuğu oldu.En iyisi hep yaptığım gibi susmak ve derdim var diyeni dinlemek.
DERT BABASI
