Bu aralar kapılarla aram hiç iyi değil.Ne şimdi bu ?🤔?Ne saçmaladım gene?Nereden çıktı bu da böyle? Diye bir an aklınızda titreme duyumsadınız değil mi?Böyle yaparım adamı işte ben.Titretmem aklını bile alırım insanların🤭. Kapı ya hani şu bir yere girerken açıp kapadığımız,çok kullanıp,kıymetini hiç bilemediğimiz garibanlar var ya onlardan söz ediyorum.Gümrük…
“Bir kadına diz çöktürecek tek şey mağazalardaki alçak raflardır” diye bir söz okumuş gülmüştüm yıllar önce. Erkekler tarafından kadınların alış veriş tutkusunu dile getirmek için üretilmiş olan bu sözün mizahi bir yanı olsa bile doğruluk payı var.Elbette kadınlar güçlüdür, mücadelecidir, cesurdur ve asla diz çökmezler.En azından benim vatanımda böyledir. Bu…
Artık caddeyi, caddeden geçen araba ve insanları en ince ayrıntısına kadar görebildiğim bir evim var.Ben ise uyandığım ilk sabah saatinden itibaren cam önü koltuğumdayım.Saat 6 dan sonra iş başındayım. Ne güzel şeymiş nöbet alanına koşup dikizlemeler yapmak.Ne güzelmiş,insanların mimiklerini seçebilecek kadar yakın yerden gün boyu onları izlemek.Bu sabah bu satırları…
Kapı çalsa ve en yapmacıksız halleriyle dostlar içeri girse istiyorum.Kapı çalsa istiyorum.Çalsa ve bu koca yalnızlık bitse istiyorum.Çalmıyor ama.Aylardan Ağustos ve Ankara’da kimseler yok, olanlar ise kayıp. 1990 lı yılların bitmesine çok az zaman var.Bir yıl önce annemi kaybetmiş ve dünyaya dönememişim.Uzaya dağılmış parçalarım. Artık ben eski ben değilim.Artık babasız…
Her insana dert açılmaz, her insanla dertleşilmez artık bundan çok eminim.Şöyle kafana uyan,senin niyetini duygularını anlayan, seni eleştirmeden dinleyen dert ortağın varsa çok şanslısın. Yoksa eğer koyu bir yalnızlıktır yaşadığın. Bazen tamam buldum işte, bu kadın veya bu adam beni dinler ve anlar dersiniz ya. Onda sizi dinleyecek sabır, görgü,eğitim…
Naif çocuklardı bizim nesil,Büyüyünce de nasıl yetiştirilmişsek öyle kaldık,Terbiyeli, saygılı, dürüst, tutumlu….💚💜Bitince kıyamazdık atmayaNe kitabı ne ayraç yerine kullandığımız kuru gülümüzü…💚💜Defterlerimizi bile süslerdik yukarıdan aşağıyaRenk renk kuru boyalarlaTıpkı yüreğimiz gibi…💚💜Güzel bir nesildik…Yere düşen ekmeği bile alırBir yüksekçe yer, bir duvar bulur koyardıkKuşlar yesin ayak basmasın diye…💚💜Güzel coçuklardık biz,Utanç nedir bilirdikPişkinlik…
Ağaçların, yanarken için için ağlama sesine benzer tiz bir bir ses çıkarttığını yani “Ağaçların yanarken ağladığını” biliyor musunuz?Nerden bileceksiniz. Siz ağacın gölgesinde yiyip içip çöpünü olduğu gibi orada bırakanlar değil misiniz?Çocuğunun kirli bezini sahillere, sigarasını kaldırıma,çekirdek kabuklarını sokağa atıp geçenlerden değil misiniz?Evini bal dök yala,memleketi bok dök sıva diye kullanan…
Çocuk yaşlarımda bizim sokaklarda ayı oynatıcıları olurdu.Burunlarına takılan halkalarla zincirlerle sahiplerinin peşi sıra gezen ayılar dayak yiyerek öğrendikleri bir kaç hareketi yapar alkış ve bahşiş alırlardı.Gece kadar kara adamlar,ellerindeki uzun sopalarla ayıları dürter,döver dururlardı.Tef çalarak gezen ayıcıların sesini duyan sokaklarda bir curcuna kopar çoluk çocuk gösteriye koşarlardı.Oynatıcının kötü sesiyle söylediği…
Çok soğuğun mu, yoksa çok sıcağın mı çaresi kolay bulunuyor bilemedim.Ama soğuklarda,sıcak havada olduğu kadar pelteleşmediğimi biliyorum.Burnu sızlatan,parmak ağrıtan ayaz günlerden geçiyoruz.Yağan karın buza döndüğü, takır takır zamanlardayız. Sokaklarımızda akmaya niyetlenen küçük su birikintilerinin bütün niyeti boşuna.Donup kalmış,buz tutmuşlar çünkü. Balkon camlarımızdan dışarıyı göremiyoruz.Dışarısı dışarda ama,camlar yapı değiştirmiş.Yarısı buz, yarısı…
Dediler ki