Hayatımın hiç bir döneminde şu an içinde bulunduğum ruh halinde olmadım ben.
Hep girilecek bir sınavım, yetiştireceğim bir işim, düzeltmem gereken yanlışlar,tamamlamam gereken görevlerim,yakınmaya bile hakkımın olmadığı sorumlulaklarım,büyük ve hatta kocaman mücadelelerim vardı benim.
Hint fakirleri gibi çivili yatak üstünde tükettim yılları.Hep bir şeyler battı bana. Gamsız, pervasız, dangul ve de dungul hatta saygısız, hoyrat ha bir de ölümüne bencil olamadım hiç.Ne kadar saf,üstüne bir de salakmışım.Haybeden harcamışım yıllarımı.Bana neymiş vatandan, milletten hatta Sakaryadan.Yan gelip yatmalı,Hint fakirini yataktan atmalıymışım.
Son seçimden sonra üstünüze afiyet ben bir şifa buldum ve Nirvanaya vardım ki sormayın.Hiç bir şey umurumda değil artık.Bana ne,sana ne,batsınlar,çıktınlar,olmadı üstüne bir de sürünsünler gibi yapıcı ve mutluluk verici betimlemeler ile derin bir huzur içindeyim.Hiç bir şey duymuyor,kazara duyarsam da kendiciğime hiç belli etmiyorum.
Bana neeee diyebilmek;ölsünler gebersinler diye gezebilmek ne büyük zenginlikmiş ruh için…Asıl bana OHHHHH şimdi,asıl bana OHHHHH.Geri dönersem bir daha namerdim.
ERKİN BABA
