GURBET

Evde oturduğunuz zamanlarda sizleri biraz oyalamak için yıllar öncesine gurbet günlerime dalmış anılarımı yazmıştım. Bugün iklimi sert insanları mert diyardan  bir anı daha paylaşmak istiyorum.Dilerim o da sizi mutlu eder.

Erzurum Adliye lojmanının 5.kat 25 numaralı dairesinin kapı zili, Ankaralı yeni gelin Aytül geldiğinden beri hiç kimse tarafından çalınmamıştı.6 katlı lojmanın 30 dairesi cumbur cuma doluyken, gelini rahatsız etmekten çekindiklerinden bir Allahın kulu tarafından günlerce hatırları sorulmamıştı.

Bu sahipsizlik ve kimsesizlik içinde  Erzurumda ve hayatta kendi evimde ağırladığım ilk konuk tesadüfen kapımı çalan sütçü Atıf amca oldu.15 günlük mehil müddetim nedeniyle okula gidemediğim,akşam olsa da eşim gelse diye umut ettiğim, pencereleri terminale bakan evimde gözyaşında yüzmeye devam ettiğim günlerde Atıf amca kapıları karıştırıp kazara zile basınca hayatının  hatasını yapmış ve elimden kurtulamamıştı.

İnsana hasret ben,yalvar yakar adamcağızı  kapı eşiğine koyduğum sandalyeye oturtturmuştum.
İltifatlara boğmuştum. Utanmasam öperdim de.Buzdolabında ne bulursam  önüne sermiş, bir de  mide fesatına uğratmıştım.

Ama sütçü amcam bana Erzurum şivesi anlaşılamadan  nasıl sohbet ediliri öğretmişti.Onun dediklerini ben hiç anlamıyordum, onun beni anladığını umut bile etmiyordum.Ancak görülmeye değer harika koyu bir sohbetin içindeydim.Adamı çene zoruyla esir almıştım.

Bu ilk misafirim sonraları da beni hiç bırakmamış,sütümü yumurtamı eksik etmemişti.Gelin kalmıştı onun dilinde adım.İlerleyen zamanlarda artık rahatsız edebiliriz düşüncesine sahip olan komşular ve çocukları tarafından ben esir alınmıştım.Artık kahvaltıyı bile tüm lojman bizim evde yapmaya başlamış, kocasını işe gönderen sabahlığıyla 5.kata koşar olmuştu.

Ben ise bu ıstıraptan ancak göreve başlayınca kurtulmuştum.Okul ve lojman içinde yaşanan çok güzel günlerim oldu.Bir köy nüfüsu kadar insanın yaşadığı lojmanda hayatım boyunca asla unutamayacağım olaylar yaşadım insanlar tanıdım. Bazılarını gönlümün baş köşesine oturttum unutmadım, kimini unutmayı seçtim.Hayatı orada öğrendim.Ama ilk misafirimi hep andım.Mutlulukla yad ettim.