Gözüm arabanın hız ibresine takıldığında korkuyla irkildiğimi hatırlıyorum.170 i gördüğümde titreyen sağ ayağımı gaz pedalının üstünde bir çırpıda çektim.Derin nefesler alarak gerçek dünyaya dönmeye çabaladım.Yanağıma hafif bir şaplak vurdum.Akıllı ol,toparlan kendine gel, sapıtma gibi telkinlerle kendimi terbiye ettim.
Ankaradan çıkıp ,Balıkesirde aniden hastalanarak hastaneye kaldırılan ablama ulaşmak için yollardayız.Haberi aldığım andan itibaren kapsama alanı dışındayım,duymuyorum görmüyorum algılıyamıyorum hiç bir şeyi.Panik içindeyim telaştayım, korkulardayım. Çekirdek ailemden bana kalan tek canım, hastanelerin birinde yaşam savaşı veriyor.
Ben ise aramızdaki yüzlerce kilometreyi aşmak için kendimi toparlamaya, yola çıkacak gücü bulmaya uğraşıyorum.Takma damarlı kalbim çok ağrıyor. Gözlerime kapkara bir perde inmiş gitmiyor.Ellerim titriyor,ben titriyorum,yüreğim titriyor ağlıyorum, ağlıyorum.
Araba kullanacak sağlıkta bir eşim,araba kullanacak yaşta bir oğlum,araba kullanacak beceride bir kızım olmadığı için ilk kez çok büyük bir sitemi haykırıyorum Allaha.
Paramla şöför tutmaya çabalıyorum sadece sürücülük yapacak kişinin isteği miktar çok büyüyor gözümde.Vazgeçiyorum. Bir el istiyorum elimi tutacak, saçımı okşayacak. Sakinleştirip ben seni götürürüm diyecek.Abim gel diyorum.Gelmiyor.
Yaşı yaşıma denk,yorgunluğu benim kadar olan ama çok fedakar kayınbiraderimin uzattığı eli tutamıyorum.Çünkü yaşıtım bu insanın saatlerce yollarda perişan olmasına kıyamıyorum.Sitem dolu gönlümle, kendim oturuyorum direksiyona.Camlardan yağmurlar süzülüyor.
Ben sürüyorum,eşim ko pilotluk yapıyor.Biz gidiyoruz Polatlı Sivrihisar,Eskişehir,Bözüyük,İnegöl,Bursa diyor eşim, görmüyorum.Yol boyu annemle, babamla, abimle ablamla anıları topluyorum çünkü.Onlarla konuşup duruyorum.Tek bir hedefim var. Balıkesir Atatürk Şehir hastanesine ulaşmak.Bu adrese kitlenmiş haldeyim.
Çiş molası,çay sefası yok.Sadece sağ ayağım,ben ve kulağımda eşimin radar uyarısı var.Gidiyorum,gidiyoruz.
Sultanım,yazarım,hocam,yeğenlerimin annesi, toruncukların babaannesi,beni Soysal yuvasına bağlayan köklü çınarımı Betül Yılmazı dünya gözüyle görebilmek ümidiyle gidiyoruz…
HANİ TÜKENİRDİ YOLLAR.
