Hayatta iyi ki öğrendim dediğim elbette pek çok şey var.Hayatımı devam ettirmemi sağlayacak tüm bilgi ve davranışlar elbette başta gelir.Burada say say bitmez yazsam.Ay hiç gelemeyeceğim bu sıkıntıya.Bilindik şeylerin dışında iyi ki öğrenmişim dediğim en önemli kazanımım araba kullanmayı öğrenmek oldu.Milyonlarca kere şükürler olsun buna yapmamı sağlayan Allaha ve bu imkanı bana veren aileme.Çok genç yaşta minübüs muavinliğine özenip araba kullanma hayali kuran ben ehliyet alacak yaşa geldiğimde ilk kez babamın gözetimi altında tuttum direksiyonu.Ondan aldım ilk uygulamalı dersleri.Babam ne derse yaptığımı sanarak umut doluyken benim Albayım çek arabayı sağa, in aşağıya diye bağırmaya başlayınca suçlu bir er gibi arabaya veda ettim. Küsmüştüm babama.Bir daha çalışmıyacaktım onla.Babam buna benden çok önce karar vermiş olmalı ki enişteme, oğlum al bunu başımdan sen çalıştır,kalpten götürecek bu beni demişti.Babamın şutladığı ben; eniştemin engin sabrı,hep havada dimdik gezen saçları,kendini paralayan çabası sayesinde sınavda başarılı olup ehliyeti aldım.Ama sınav heyeti günlerce mide bulantısından kurtulamamıştır eminim.Çünkü sınav pistini benim kadar çabuk ve hızlı bitiren daha kimsenin çıkmadığını duyuyorum.40 senedir rekorumu kıran olmamış anlayın siz.Durun söylemeden geçemiyeceğim.Ehliyeti alıp eniştemle eve dönerken arabayı kullanmaya heves eden ben, hareket halindeki arabanın vites kolunu koparıp adamcağızın eline tutuşturduğumdan beri eniştem fellik fellik kaçar benden.Vites kolsuz arabayla duvara toslamaktan son anda kurtulan bir insan başka ne yaparki.Vitesi kopardığım gibi,aküyü düşürdüğüm,at arabasına ve sarhoş adama çarptığım nice anım daha var.Sırasıyla hepsini yazarım inşallah.
İYİ Kİ
