Yazdığım kitapları okuma sabrını gösteren arkadaşlarım benim Japonlara özel bir sevgi ve hayranlık beslediğimi hatırlayacaklardır. Çoğu zaman bu duygularımı satırlarıma da konu yaparım zaten.Aynı bugün yapacağım gibi.
Japonlarla ilgili haberler hep ilgimi çeker okurum ve hemen bizim değerlerimizle,onlarınkileri kıyaslarım.Çok özel insanlar ve çok farklı bir kültürleri,inançlar var.
Şimdi şu habere bakın lütfen.”26 yaşında girdiği işte 65 sene aynı pozisyonda hiç bıkmadan çalışan Yasuko Tamaki isimli Japon kadın, 91 yaşında bu işten emekli oldu ve en yaşlı office yöneticisi olarak Guinness rekorlar kitabına girdi”.
İnanın bana Yasuko nun bunca yıllık hikayesini öğrenmeyi çok isterdim. İş koltuğundan ölmeden ayrılabilmesi hangi becereyi bağlı diye düşündüğümde bu kadındaki değerlerin;sevgi mi sabır mı yoksa sadakat ve disiplin mi olduğuna karar veremedim.65 yıla ne anılar ne insanlar sığdırmıştır kimbilir değil mi? Ben bu kadar yıl aynı ofiste,aynı işi yapamazdım,sizi bilmem.
İşinde bu kadar uzun yıllar çalışabilen bu kadın evli mi ve evliyse kaç yıldır kocasına sabrediyor acaba diye düşünmedim de değil.Yasukom oradan da rekorla çıkar bence.Bu rekoru bir Türk kıramazdı valla.Biz her şeyden çok çabuk sıkılıyoruz biliyorsunuz.Hem yöneticilerimiz de çalışanlarını oraya buraya atamaya da çok meraklıdır zaten. 65 yıl bir çalışanı yerinde tutarlar mı? Asla.
Son yıllarda bakıyorumda artık;5 seneden sonra “Tebdil-i Mekanda ferahlık vardır”diyen kocayı, karıyı, arabayı, mobilyayı,evi,şehri,işi değiştirip duruyor.Yerinde oturan yok ki rekor kırsınlar.
Ama haksızlık etmeyeyim bizim gençler ferahlık peşinde olsalar bile Dinazorlar takımımız daha sabırlılar. İşi bilmem de evliliklerinde yarım asıra ulaşanlar var maşallah.Heykeli dikilir valla helal olsun bunlara…
Ya, rekortmen Tamakiyi anlatayım ve Japon disiplininden söz edeyim derken nerelere gittim.Of yine kaldım başka yazıya.
SABIR BUDUR
Dediler ki