SAÇMALAR

Öğretmenliğimin ilk yıllarında yazılı yoklama kağıtlarını okurken hiç bıkmaz,usanmaz aksine çok eğlenirdim ben.Çünkü öğrencilerimin bilmedikleri soruların yanıtlarına yazdıkları saçma sözler çok hoşuma giderdi.

Benim de genç oluşumun verdiği vurdumduymazlıkla bu sözleri bir defterde toplamaya başlamış, arkadaşlar arasında  bolca da gülme konusu yapmıştım.Saçmalardan Seçmeler adını verdiğim defterimde kısa zamanda bolca mizahi döküman birikmişti.

O yıllarda benim gibi meraklı bazı öğretmenlerin bu içerikle yazdıkları kitaplar bile çıktı piyasaya. Komedyenlerin parodilerine konu oldu çoğu. Hepimiz eğlendik bunlarla. Benimkiler de birikip durdu yıl yıl.

Ancak yaş ve kıdem aldıkça ilk zamanlar kadar eğlenemedim kağıtları okurken.Kızmaya başladığımı, hatta çok sinirlenir olduğumu gördüm.Çünkü bu yanıtların masumiyetten uzak,tembellikten ve dikkatsizlikten yazıldığını idrak etmiştim.Sınıfta defalarca anlattığım bir konuya ait sorulara yazacak cevabı olmayan öğrencilerime gülmem değil ağlamam gerektiğini anlamıştım.

Ders çalışmaya düşman öğrenciler, saçmalamayı çok güzel başarıyorlardı ne yazık ki.Derste başarısızlar, ahmaklıkta başarıyı kimseye bırakmıyorlardı.Ve ben bu kadar saçmalamayı nasıl becerdiklerinin merakını yaşıyordum.

Bugün  genç  olsaydım ve gönlüm ferah olsaydı  CİMER de çalışmayı çok isterdim.Oraya yapılan bazı şikayet metinlerini gördüğümde yine çok eğlenir gülerdim her halde.Çünkü duyduğuma göre kimi şikayetler saçmalardan seçmeler kupa ve madalyalarını silip süpürüyorlarmış.

Ah canım yurdum insanı beni her zaman kendine hayran bıraktırıyorsun ya…