SİMLİ KARTLAR

Etrafı tahta çitle çevrili üçgen çatılı ev, karlarlar altındaydı.Saçaklarından buzlar sarkıyordu.Bu evin kapısının önü ve bahçesi diz boyunda karla kaplıydı.Bahçede havuç burunlu,kömür gözlü bir kardan adam giydiği  erkek şapkası  ve atkısıyla çok şirin görünüyordu. Elindeki çalı süpürgesiyle,ağzındaki piposuyla gerçek gibi duruyordu.

Çocukların bir ikisi kızak tepesinde,diğerleri kar topu peşindeydi.Bahçe ağaçlarında bulunan tahtadan kuş yuvalarında, minicik serçeler uçuşuyordu.

Kulübe modeli  bu tek katlı evin bacasından dumanlar bulutlara yükseliyordu.Kapıya ulaşan basamak başında kahverengi tüylü bir köpek durmuş oynayan çocukları izliyordu.Sincaplar bile unutulmamıştı.
Bu ev göl kıyısındaysa eğer, mutlaka göl buz tutmuş olurdu.Ceylanlar gezerdi, paten kayan çocukların arasında.

Evin pencereleri ve pencereden görünen yerleri pırıl pırıl ışıklar içindeydi.Koca bir çam ağacı üzerindeki süsler ve ışıklarla cazibe  merkezi gibi göze batıyordu.Dış kapı üstünde süsler,pırıltılı ziller ve ufak noel baba  biblolarıyla donanmış bir küçük çelenk asılıydı.Kırmızı giysiliydi çocuklar.Aynı armağan getirecek kızaklı noel babalar gibi.Hatta kukuletaları da sarı parlak püsküllü ve uzundu.

Size betimlemeye çalıştığım göze batan her görüntünün ortak tek özelliği simlerle  bezenmiş olmasıydı.Pırıl pırıldı her yer. Oyuncaklarla doluydu  bir kızağın içi.Fenerler yanıyordu bahçenin her köşesinde.Simler, simler gözümü alıyordu.

Düşümde mahalle postahanesinin  önünde kurulmuş kartpostal stantlarının birinden aldığım bu kartta gezdiriyordum parmak uçlarımı.Simlere dokunuyor, seviyor, okşuyor ve özlüyordum.

Anılarımda niceleri vardı bu kartların. Aldığım,yazdığım, yolladığım ve uzun yıllar sakladığım.Simler vardı simler, hayatımı pırıl pırıl parlatan.Yeni yıl çoşkumu arttıran.Şimdi simler, kartlar,stantlar,sincaplar,kardan adamlar yok.

Çocukluğum,mutluluk,neşe ve umut da hayal edip,sizin için sözcüklere döktüğüm bu yazımda yok.Çünkü onlar simli yeni yıl kartlarıyla birlikte  kaybolup gittiler.