Dün memleketin bir çok yerinde kadınlarımız arasında yaşanan kavgaları hayretle,şaşkınlıkla ve yine çok utanarak izledim.
Kozmetik ürünler satan Gratis mağazasının ülke çapında başlattığı %75 lik indirim uygulaması sırasında ürün kapışma kavgaları yaşandı.Ekmek değil,su değil,ilaç değil yaşamsal başka bir ürün değil bir krem,bir rimel,bir şampuan vs için kadınlarımız yerlerde saç saça tepindiler.
Mağazalar talan edildi,stantlar devrildi,satıcılar,darp edildi rezilliklerin biri başladı,biri bitti.Mağazalar kadınlarca işgal edildi,kapanmalarına izin verilmedi.Polis gücüyle kadınlar dükkan dışına atıldı.
Barışta,güzelleşme uğruna bunu yapan kadınların savaşta yoklukta neler yapabileceğini düşünmek bile istemiyorum.Son kalan sabunu almak için yere fırlattığı kızın üstünde tepinen sarışın tombik kadının kötü bir dönemde katil olacağından eminim.
Sevginin merhametin şefkatin,fedakarlığın kaynağı kadınlarımızın böylesi çirkinleşmesi,böylesi rezilleşmesi hangi duygunun eseri olabilir.Hangi yokluk hangi eksiklik,bir cımbız,bir törpü için böylesi adileştirebilir onları.
Ellerinde,kopardıkları saçlarla gezinen,bağıran ağlayan,itişen kakışan bu kadınlar mermi taşıyan,kocası,evladı yuvası yurdu için kendi hayatını armağan eden kadınlardan olamaz.Kim bu kadınlar?
Bunlar bizim kadınlarımız değil.Bizim kadınlarımızın gözleri gönülleri bu kadar aç olamaz çünkü.Ne yaptınız bizim onurlu,yiğit,ahlaklı,cesur kadınlarımızı?Ne yaptınız söyleyin,ne yaptınız?Şiirlerdeki “onlar bizim kadınlarımız “diye anlatılan abide kadınlarımız nerdeler?