Gençliğimizde,yüksek okul yıllarımızda erkeklerin siyasi düşüncelerini bıyıklarının şeklinden anlardık biz.

O zamanlar bugünki gibi sakal furyası yoktu.Beyler tertemiz traşlarını olur öyle çıkarlardı sokaklara.Sakalı,sadece dede olmuş yaşta ve özellikle namazında, abdesindeki tonton amcalarda görürdük.

Günümüzdeki gibi etrafımızı yürüyen fırçalar sarmamıştı.Akça pakçaydı erkekler.Şuan gibi kara marsık gezmezdi beyler.

Yanaklarında öpülecek tertemiz alanlar olurdu gençlerin.Ağzı,burnu kıl yumağının ardına gizlenmezdi kimsenin.Jilet yüzü görmemiş yüz,makasa seğmemiş saç olmazdı kimsede.

Şimdi rezilliğin daniskası yaşanıyor,ormanda unutulmuş gibi erkekler,ya da denize düşmüş bir adaya sığınmış gibi hırpaniler.Tembellik,pislik almış başını gidiyor.

Eskiden bıyık kimlik kartı gibiydi.Uzatılış şekli insanın düşünce dünyasının işaretiydi.Sol görüşlü olanı,ülkücüyü,dindarı şıp diye bir bakışta çözer ona göre tavır alırdık.

Bugün böylemi ya bıyık asaletini kaybetti.Şimdi bir bakışta sadece tek partinin sempatizanlarını tanıyabiliyorum ben.Diğerleri karman çorman.Sakaldan, pejmurdelikten,savrukluk ve çirkinlikten yüzleri göremiyoruz ki  bakabilelim.

Valla ben bugün yetki sahibi olsam çalışana,okuyana önce sakal bırakmayı yasaklarım.Ne böyle ya mağara devri adamları gibi dolanıyor bütün erkekler.

Sakala bıyığa bulaşmış yemek artıklarından,sigarayla sararmış kıl yumaklarından bir an önce tüm erkekleri sen kurtar yarabbim.AMİN.