Yurdumuza gelip,gönlümüze uğramayan bayramın tatil bölümünü sanki hergün çalışıryormuşuz da başka tatil günümüz yokmuşcasına kaparak, küçük bir orta karadeniz turuna çıkıp, döneli bugün 3 gün oluyor.
Daha önceki yıllarda fırsatlar yaratıp,sebepler bulup gidemediğimiz 6 şehri görmenin hazzı hala geçmedi üstümden.Kör,topal veya edi ile büdü olarak bizim için zor bir seyahati başarmak ve sağ salim evimize dönmek ise şükürlük nice duygudan biri.
Duyanların şaşkınlığa uğradığı bu gezimizi;baston,yürütec,tekerlekli sandalye desteği ile tamamlamak çok mutluluk verdi bana. Everest tepesine bayrak dikmiş dağcılar gibi gururluyuz şimdi. Soyadımızın hakkını yine verdik çok şükür.
Evet belki zorlu zirvelere ip atıp tırmanmadık ama öğrencilik yıllarımızda müzik derslerimizin vazgeçilmezi Ilgaz türküsünün isim anası Ilgaz dağımızla göz göze bakıştık.Kastamonu Çankırı yolunun bizi Ankaraya getireceği umudu ile kilometre tabelalarını kovalarken yolumun tam ortasında hala erimemiş kar kütleleriyle dağı görmek çok sevindirdi beni.
Başladım tabii hemen yanık yanık türküyü söylemeye.Ayağımı gazdan çektim,ağır uslu yol aldım.Ilgazı ağlata ağlata, canına okuya okuya yolculuğa devam ettim.Birkaç kez eşimi kapıyı açıp aşağıya atlama girişiminde engellesem bile türküyü bir çok kez, çok içten söyledim ben ya.
Bu Ilgaz flörtleşmesinin beni rahatlatan bir diğer yanı ise kesinlikle o yolda radara yakalanmamış olmamdır.Dağımdan çabuk ayrılmıyayım diye 30 km hızla gittim çünkü.Ancak en az 970 kmlik bir güzargahın diğer bölümleri için hiç emin değilim.Dron,radar,gezer ekip,kamera,hız ölçüm cihazı ne varsa ben hepsinin içindeyimdir mutlaka.Şimdi elim kalbimde hız cezası bildirimi bekliyorum.Kurtulduğum hiç vaki değil çünkü.
Olsun be.Üzülüyorsam namerdim,çatır çatır öderim neyse cezam.Olmazı oldurmuşum,bayramın hüznünden yalnızlığından kaçmışım,çok güzel yerler görmüş,dostlarla buluşmuşum.Bir de Ilgazıma dokunmuşum var mı daha güzeli…
GEZ GÖR ILGAZ
