Ben emekli olduktan sora uygun bir zamanda eşimin de emekli olmasına karar vermiştik.O da çok zor bir görevi yaptığı için ve yaşlanarak sorunlar yaşatmaya başlıyan annesinin ihtiyaçlarını karşılarken çok yorulmuştu.
Çalıştığı otuzdan fazla yıl yeterdi ona da. Kısa zaman içinde Ankarada kışı geçiririz,yazı ise ben emekli olunca aldığımız yaz evinde geçiririz diye planlayıp bunu hayata geçirmiştik.
Sağlıklığımızbizi için öncelik almıştı,ancak kayınvalidemin Alzaymır olması bizi çok üzmüştü.Gü, geçtikçe bizi tanımaması,ihtiyaçlarını karşılayamaması,bizim bakımve ilgimize mahkum kalışı biz çok yıpratmıştı. Kayınpederim ve annemi 6 gün arayla kaybeden ben kalp kriziyle apansız ölümlerin insanlar için büyük şans ama, yakınlar için büyük bir facia olduğu kararına varmıştım.
Hele Alzaymır sözcüklere sığmayacak kadar büyük bir hastalıktı.Bunu yıllar önce biz yaşamış ve vosvoscu dayımı bu hastalıktan kaybetmiştik.O günle ilgili acı bir anımı da yaşadıkça hiç unutmam ben.
Dediler ki