İnsanın kendisini bilmesi,yeteneklerini keşfetmesi,yapamayacaklarını belirlemesi mutluluğu için gerekli bence.Ben yazma yeteneğimi fark ettiğimde çok mutlu olmuştum mesela.Kendimde ilk keşfim buydu sanırım.Çok uzun yıllardır bu fark edişimin peşini hiç bırakmadım, o da beni terk etmedi.Her ne kadar bu becerimden ekmek yemesem bile,çok mutluyum.Nasip böyleymiş demek ki.Allah yürü ya kulum deseydi, yürürdüm…
Gün içinde son yediğim yemek genelde saat 16-17 ye denk gelir. İlerleyen saatlerde kraker,cin mısır veya tek meyve gibi atıştırmalıklar yapar ilaçlarımı içer yatarım. Sabaha dek yaklaşık17-18saat aç kalır ve uyanır uyanmaz terliklerimi bile yiyecek açlıkla kahvaltıyı hazırlarım.Bu sabah gözlerimi ilk açtığım anda kışın çok severek yediğim sosisli sandiviçi hayal…
Şimdi yazacaklarımı benim gibi çalışma hayatını devlet kurumlarında geçirmiş olanlar çok iyi hatırlayacaktır.Oralarda yangın anında ilk kurtarılacak dolaplar,dosyalar,demirbaş eşyalar olurdu.Hatırladınız mı?Büyükçe yazılmış uyarı yazıları hep dikkatimizi çeker,ilk kurtarılacakları beynimize kaydederdik.Teftişe gelen müfettişler “hım hım” diyerek bunları denetlerdi.Sanki bir felaket anında insanlar canlarını bırakıp dolapları kucaklıyacaklarmış gibi.Ben görev süremde bu demirbaşları…
Bilgisayarı öğrenip İnternete bağlandıktan,cep telefonumla sosyal medyaya girdikten, televizyonlarda her şeyi seyrettikten sonra masumiyetimi kaybettiğime yemin edebilirim. İyi niyetli,saf,insanlara sonsuz güven duyan ve herkese hep inanan biri olan ben ne zamanki sosyal medya yorumlarını, haberlerini okuyup paylaşılan videoları seyrettim kirlendim. Hiç aklıma gelmeyecek,hiç duyup görmeyeceğim rezillikleri çirkinlikleri, ahlaksızları, öğrenip tüm…
Bugün merak edip profilime girip baktımda; 19 Mart 2026 tarihinden bu yana uzunca yazı yazıp sizinle paylaşmamışım. Bu süre zarfında düşünmekten, gözlemekten vazgeçmedim elbette.Yazma tutkum da tükenmedi.Sadece hayalet olmak istedim. Bu süre içinde görünmeden görmek,duyulmadan duymak,yazmadan okumak, yokmuşum gibi yapmak ve umursamazlığı oynamak çok iyi geldi bana. Hayalet olma fikrini; …
Ne güzel bakar,nasıl muzur gülerdin.Nasıl tutkulu severdin kadınları.Nasıl sahiplenir korurdun. Yumruğunla güçlenir, naranla dirilirdim.Beyaz atlı değil,beyaz perdeli sevdamdın sen benim. Köylüm şehirlim,işçim patronum,serserim, sporcum hep sendin.Bolca kestiğin raconlara, asmalarına kesmelerine bayılırdım. Kirli sakalların,bıyıkların ve kimi zaman denizin rüzgarıyla savrulan kara saçlarınla sen defterlerimin süsü,uykularımın düşüydün. Babamdan abimden sonra küçücük kızken…
Benim annem acı kokardı,hüzün kokardı,limon kolonyası ,kurabiye ve köfte kokardı. Hatta çoklukla da mis gibi arap sabunu kokardı. Benim annem, güzel ne varsa o kokardı aslında. Annem şefkat, merhamet, vicdan,ahlak,inanç,sadakat kokardı mesela.Sevda kokardı birde.Annemin kokusu hala burnumda,özlemi burnumun direğindedir geçmez hep durur. Yine bir anneler günü geldi diye sözcüklere,dileklere, dualara…
Son 3 gün, yeni bir yıla girmek için geri sayım başladı.Gelen yılı karlarla kaplı turistik bir otelde karşılayacağız. Odalarımız ayrıldı, yataklar tutuldu.Kayak planları ve kar üstü eğlenceleri,sucuk mangal partileri bile hazırlandı.Davetlilerimiz çağrıldı.Bu sene yine yıkılacak sosyete.Hasetten çatlayacak cemiyet. Kahraman rüzgarı esecek gene. Otel restoranında yaşanacak çoşkulu bir eğlence gecesi için…
Son günlerde neyle meşgul olduğumu yazacağım şimdi size. Şaşıracaksınız. Hatta bu kadının durumu vahim bile diyebilirsiniz. “Biraz Ömürden Biraz Gönülden” isimli son kitabımdan sonra kalemimi dinlendiriyorum.Onunla bugünlerde işim yok. Şimdi direksiyonumu toz duman içinde,unutulmuş anılaristana çevirdim.Uçuyorum.Çünkü bütün gençlik yaşlarım boyunca alıp biriktirdiğim,binlerce müzik kasetini sakladığım kutuların içinden çıkardım. Halının üstüne…
Beni sevmekten niye vazgeçtin?Diye sorup duran kadın okuyucuların verdiği yanıtlarla ikna olmamıştı.Mecbur kalmıştır belki diyen okuyucuları çok iyi niyetli yorumcular olarak kabul edecek kadar kırgındı içi. Sanılan ,umulan gibi bir mecburiyet yoktu ayrılıklarını gerektirecek.Ne aileler arasında gelirde, geçimde yaşayış ve düşünüşte uçurumlar vardı.Ne din gibi mezhep gibi statü gibi ayrımlar…
Gençlik yıllarımda yaşı benden büyük akrabalarımı telefonla arayıp hatır sorduğumda bazılarından kinayeli sözler, sitemli cümleler duyar çok üzülürdüm.Aradığıma pişman olduğum çok olmuştur.Ama yine de aramaktan vazgeçmemişimdir. Hiç yaranamasam bile ,ben görevimi yapmanın mutluluğunu yaşardım. Akrabalık böyle olmalı diye düşünürdüm. Tüm işime, meşguliyetime rağmen zaman ayırıp aramış olduğum halde teşekkür yerine…
Beni sevmekten niye vaz geçtin diye bir kez daha sordu kendi kendine?Aslında bu sorunun muhatabı kendi değildi,ama muhatap ortada yoktu ki artık, ona sorsun. Sabahın erken saatinde evden çıkmış,kendini koyu bir alışkanlıkla her hafta sonu gittiği göl yolunda bulmuştu.O gün de yalnız ve özlemliydi.Yanıtını hala bulamadığı bir soruyu yüreğine koymuş…
Dün, konusu hastane olan günlük yazımı paylaşınca, yazılarımı okuma vefasını gösteren arkadaşlarım; Kahraman ailesinin sağlık sorunu yaşadığını hemen anlayıp en içten şifa dileklerini yazıp yolladılar. Evet yeni bir hastane deneyimi içindeyiz yine.Eşim için bu kez şehrin çıkışında koca bir hastanede şifa arıyoruz.Kapalı kalp damarları için, açık kalp ameliyatı olması son…
Ankara Bilkent Kalp Damar Hastanesinin,üç ayrı katında geçirdiğimiz 15 günlük bir tedavi süresi sonucunda; eşim için gerekli görülen ancak başarı riski çok düşük olduğu için uygun bulunmayan ameliyatı son sözü söyleyerek ret ettik. Ameliyat koşullarının ve sonrasının eşimin sağlık şartlarına uygun olmadığı farkındalığıyla ameliyattan sağ çıkamayacağı ihtimalini çok yüksek bularak…
Hastanenin kule denen yüksek binaları arasında özellikle alçakta bırakılan yapının çatısındaki piste inen helikopteri; 4 ü erkek, 1 i kadın olmak üzere toplam 5 hastane personeli karşıladı. Helikopterden sedye ile indirilen hasta çok acele olarak piste bağlanan asansöre bindirilerek hiç bilmediğim bir bölüme koşarak götürüldü. Hastayı izlerken onun devlet kadrolarından…
Sonbaharla birlikte başlayan ev içi etkinliklerinin başında kavanoz içine domates tıkıştırma geliyor.Ev kadınlarının çok büyük çoğunluğu kışın yiyecekleri salçaları,menemenlik ve yemeklik domatesleri hazırlamanın gayreti içinde şimdi. Cam kavanoz ve domatesin salçalık çeşidi pek revaçta. Evlere kasa kasa domatesler taşındı bile.Soy, kes, parçala, kaynat, tıkıştır aşamalarını yaşamadan önce çok tercih edilmenin…
Sözleriyle değil,gözleriyle terbiye eden bir anne babaya sahip olmanın verdiği alışkanlıkla bir ömür gözlerle haşır neşir oldum ben.Hayatımın hiç bir döneminde ailemden azar işitmedim.Gerek ebeveyinlerim, gerekse abim ve ablam hiddetlenip,tersleyip azarlamadı beni.Çok uslu, çok söz dinleyen bir çocuk ve genç olduğumdan değil. Bizim evimizde iletişim tarzı değildi o şekilde davranmak.Bir…
“Gülen ayva, ağlayan nar, mevsim artık sonbahar.”Bu tekerleme hep dilimde bir kaç gündür.Bugün çok daha iyi anladım sonbaharı ve onun getirdiği hüzünü yaşamaya başladığımızı.Haydi Aytül günaydın dediniz bana biliyorum.Zaten doğa çoktan anlamış yazın gittiğini. Parkta oturduğum bankta, başımı arkaya doğru dayayıp gökyüzünü ve ağaçları izlemeye gayret ettiğimde yaprakların solmaya başladığını,…
(Canım Ablam Betül Yılmaz ın 8 Eylül 2023 tarihli yazısıdır.Dünümüze ve ailemize özlemle….) Uyku göz kapaklarıma oturmuş…Uykuya davet ediyor beniGidip yatayım bari..İyi geceler geceyeİyi geceler dünyayaİyi geceler herkese…Kız kardeşimle paylaşıyoruz odayı.Yatmaya hazırlanıyoruz..Gözlerimiz mahmurama devamlı konuşuyoruz.Bir yerde..Konuşma kahkahaya bırakıyor yerini..Konuyu hatırlamıyorum..Ama o şen kahkahalarımız kulaklarımda hala.Sesimiz duvarları aşmış olsa gerek…Odanın kapısı…
Aynada kendime bakıp ellerimle saçlarımı arkaya tarayınca aklıma geldi birden saç kırıkları. Burnumu yapıştırdım iyice aynaya, baktım saçlarımın uçlarına. Kırık hiç yok.Sevindim buna.Kısa saçlı olmanın avantajı bu. Zaten kırık olsa ne olacak çaresi var.Onu buna, bunu şuna karıştırır boca edersin başına, azıcık beklersin saçının derdini çözersin.Ya da gider kırt kırt temizlettirirsin…
Ve eylül geldi işte.Her gelişinde getirdiği kasveti, karamsarlığı ve kaygıyı içime zerk etmeye başladı usul usul.Kış geliyor artık üzülüyorum.🌲Nisan ayında yüklendiğim umut, neşe ve yaz mutluluğumu almaya geldi eylül biliyorum.Hep böyle yapar;apar topar gelir güneşi çalar,denizi çalar,çiçeği böceği çalar ve apar topar gider.O gider insanlar gider,evler kapanmaya başlar yazlıklarda.Eylül gelir…
Gazinolar,1960 ile 1990 yılları arasında en önemli eğlence kültürümüzdü bizim. Türk müziğinin sevilen seslerinin sahneye çıktığı bu gazinoların kendine özgü kuralları vardı.Ast solistler en son seyirci karşısına çıkarlardı. Ondan önce ise kadroda yer alan artistler,solistler şöhretlerine göre sırayla sahne alırlardı.Açılış fasıl veya üvertürlerle,sıra kızlarıyla yapılır ardından solistler ve ast solist…
Son zamanlarda aralarında kadın bulunmayan erkek topluluklarından uzak durmaya özen gösterir oldum. Erkek sayısı birden fazla olan bu zümrelerin sohbetlerine kulak misafiri olmamaya dikkat ediyorum. Oturacağım alanlarda arkamda, sağımda solumda böyle guruplar olmasın istiyorum.Yaşı 1-10 arası erkekler, en temiz en iyi kalpli,masum sohbet toplulukları olup insan onların yanında asla bir…
Bir sosisli sandviç yemenin hayatımızdan 36 dakika kaybettirdiği açıklandı dün. Bu gibi kimi ilgilendirdiği belli olmayan ve kimin işine yarayacağı hiç anlaşılamamış binlerce araştırma sonucu dolaşıyor ortalıkta.Ben de kese kağıdı veya poşet üstüne kadar her yeri okuduğumdan rastlıyorum böyle absürt açıklamalara. Benim hayatımın ne kadarı sosisli yüzünden heder oluyor onunla…
Ben hiç “mış” gibi yapamadım. Hayatla dalga geçip kafa bulamadım. Niçin bu kadar ciddiye aldım yaşamayı ve insanları bilmiyor ve kendime hayli kızıyorum bunun için. Ama bu ciddiyetin altına muzur bir haylazlık,azıcık şımarıklık ve muziplik saklamadım da diyemem.Evet hayatı çok ciddiye aldım ama,insanları mutlu etmeyi de çok önemsedim.Hep gülsünler,hep sevinsinler…
Görüşlerime ne kadar katılır,düşüncelerimi ne kadar değerli bulursunuz elbette bilemem.Ancak beni azıcık görme, tanıma imkanına sahip olanların hoşgörülü,gençleri seven bir kişiliğim olduğu gerçeğine itiraz edeceklerini sanmıyorum.👍Gerçekten de sitem etmeden, kusur aramadan,abartıp kötüye çekmeden insan davranışlarını tolere edebilir ve eksikleri kusur saymadan doğal davranabilirim.Bu nedenle insanları eleştirmeyi seven bir tavrım asla…
“Kitap okuyan kadınları sevin,çünkü onlar kalbinizi de okurlar” diyor düşünmeyi ve güzel söz söylemeyi seven biri.Haklı. Okumaya alışan ne bulursa okur.Önsezisi güçlü olur. Ancak bay düşünür, kitap okuyan kadına dair ahkam kesmiş ama cesaret edip kitap yazan kadınlara dair tek söz edememiş.Edemez.Öyle kolay mı kitap yazan kadın için cart curt…
Kupa, maça, karo, sinek, As, ikili, üçlü, dörtlü, beşli, altılı, yedili, sekizli, dokuzlu, onlu, vale, kız, papaz ve JOKER. Bir iskambil oyununda bunların dışında hiç bir kâğıt gelemez elinize… Her oyunda beklenen kâğıtlar, önemli olanlar vardır. Fakat benim en iyi bildiğim oyunda, en değerlisi JOKERDİR. Umutla beklenir, her eksiği doldurur,…
Oldum olası kemikleri kolay sayılır eti yağından,yağı ilik ve kemiğinden çabuk sıyrılır bir anatomik yapım olmadığını biliyorsunuz.Balık eti mi desem,tombili,tombul veya aynı içerikli sözcüklerle mi betimlesem kendimi.Kararsızım ama şişmanım kısacası.Geçmişime spor sığdırmış olduğum için, kuvvetli olduğum söylenebilir.Hani şöyle vurdumu devirir cinsten bir kadınken, bu günlere gelebileceğime hiç inanmazdım.Çok eskiden değil…
El alem.Türk Dil Kurumu verilerine göre benim yaptığım gibi ayrı yazılması gereken bir sözcük.(A ) nın üstünde şapkası da var.Ancak ben klavyede şapka gibi atraksiyonları yapmayı bilmediğimden sizin için şapkasız (a ) lı bir el alem paylaştım. Başkaları,yabancılar ya da herkes anlamına gelen bu sözcüğün hepimizin hayatını mahvettiğini hatta kaderlerimizde…
En güzel hayalleri, zengin olma umudu hiç olmayanlar kurar diye bir söz geldi dilimin ucuna.Onunla başlamak istedim yazıma.Başkasından mı çaldım,kendim mi uydurdum bu sözü bilmiyorum.Büyük bir ihtimalle okumuşumdur bir yerlerde.Nereden aldığım değil,içeriği daha ilgi çekici geldi bana. Gerçekten, ne güzel paralı günler hayali kurulur.Milli piyangonun özelleşmediği dönemde ne çok yılbaşı…
“Bugün 21 Ağustos yeniden dünyaya gelişimin 9.yılı.Milli bir bayram çoşkusuyla şarkılı, türkülü ve marşlı kutladım ben; bugün beni. Afferin kız dedim 2.kez doğmayı becerdin”Sonra bir marş dolanıp durdu dilimde. “Müjdeler var yurdumun toprağında taşında.Erdik cumhuriyetin 50 şeref yılına”50.yıl marşımızın zihnimde kalan bu dizesi fırtttt diye çıktı geldi bu bahaneyle. Söyledim…
Yarım değil, bütün bir insan olmak için sahip olunan beyin ve duygu gücünün yanına yabancı bir dil bilmeyi ve bir çalgı aleti çalmayı eklemek gerekli diye düşünüyorum. Gözümüze gereksiz gibi görünse de, bu iki unsur bir eksiklik olarak görünüyor, bende ve başkalarında.Ancak bunlar elbette ki imkân meselesi. Bizim çocuk olduğumuz…
Gece yatar yatmaz uykuya geçebilmem şükür sebeplerimden biri olmuştur hep.Yastığı gördüğüm anda uyku havasına girer,çok zorlanmadan da uyurum.Genellikle uykuyla barışık, yatakla yapışık gezmenin mutluluğu içindeyimdir.Vicdanım rahat bir yastık olduğundan hemencecik uyurum hep.👎Oturmaktan çok uzun vaziyet almayı ve yatar pozisyonda hayata akmayı çok severim.Elbette bu kadar pozisyon zenginliği içinde de okurken…
Şimdi ben çok ciddi bir şey yazacağım.İçinizden birileri “sudan şeyler bunlar, boş geç deyip”beni delirtecek.Ama ben bu mutluluğu onlara bırakmayacak once kendimi delirtip sonra yazımı yazacağım.İşlem tamam.Şimdi emrediyorum oturun veya yatın bir yere benim yazımı okuyun. Hangi ülkede bir bardak suyu içmek bu kadar derin düşünmeyi gerektiriyor bilmem.Ama memleketimizde bu…
Dönüp duruyor,gidip geliyor elimdeki kumandaya basıp televizyonda kanal 360 yı açıyorum. Tek amacım 80 ler dizisinin tekrarlarını izlemek.Daha önce seyretmiş olsam da, tekrar tekrar hiç sıkılmadan bakmam ve bu isteği duymam çok ilginç geliyor bana.😍Senaryonun ve oyuncu kadrosunun başarısı tartışılmaz.Bunu konu edecek değilim. Ancak bundan başka bir şey var beni…
“Kırk yaşından küçük gençlerin bilemeyeceği, benim yaşıtlarımın ise çok iyi hatırlayacağı bir oyun kutumuz vardı bizim.Şans,talih, kader, kısmet 5 kuruş diye bağırarak satış yaptığımız bu oyun; bir karton üzerine, 120 yuvarlak deliğin olduğu ayrı bir karton zımbalanıp, bu iki karton arasına renkli folyo kâğıdı yerleştirilerek oluşturulmuş çok basit bir düzenekti……
Neydi bayram?Bayram annemin kokusuydu,babamın sesiydi.Ablamın gülüşü, ağabeyimin neşesiydi.Neydi bayram?Bayram akide şekeriydi,nane likörüydü.Komşu eviydi,beyaz mendildi.❤Neydi bayram?Bayram kırmızı ayakkabı, yeni dikilmiş elbiseydi.Toplanan para, cep içi mutluluktu.Neydi bayram?Bayram akraba ziyareti,luna park gezisiydi. Çubuk ucu macun,bir sade gazozdu.❤Neydi bayram?Bayram eve gelen konuktu,mutfaktan aşırılan tatlıydı.Spreyli saç,rimelli kirpikti.Neydi bayram? Bayram kalbimde mutluluk, dilimde şarkı, gözümde sevinçti.Yuvaydı…
Gece kordon boyu çarşı mağazalarının birinde,gözlerini bana dikmiş bakan bir erkeği fark ettiğimde “hayda, ne oluyoruz, bu yaşta ve kesilmiş biçilmişken mi? Hey bypass sen nelere kadirsin”diye düşündüğümü sanıyorsanız yanılıyorsunuz.Hayatı boyunca ;insanları cinsiyetsiz sevmiş,iletişim kurmuş ve karşı cinsi her yaşında “aslan tertip,can tertip” nidaları ile karşılamış bir kadın olan ben,…
Aniden adımı sorsanız vallahi onu bile yanıtlayamayacak kadar ambale oldum ben. Bir yandan dünden beri ayağımızın altındaki zeminin oynayıp durması,diğer yandan komşu ilimiz Çanakkalede başlayan yangın aklımı başımdan aldı gitti. Sayısı bini geçen Sındırgıdaki artçı depremleri takip ederken, öbür taraftan yangın sona ersin duasını ediyoruz. Ağaçların, yanarken için için ağlama…
Özel kız yurdunda kalmaya başladığım ilk dönemde bir gece yarısı uyuyamayan kız arkaşımızın camlara tırmanıp içeriyi gözleyen erkekleri görünce attığı çığlıkla uyanmış panik içinde kalmıştık.Tek katlı binanın, ranzalardan oluşan koğuşunda kızın çığlığı ile uyanan kızlar rontgencilerin farkında olmadan deprem oluyor sanıp kitli kapıya saldırmış.açamayınca da demir kapının camlarını kırmışlardı. Ben…
KUŞ DİLİ: Çocukların daha çok çevredekiler konuşulanları anlamasın diye konuştukları uyduruk bir dildir. Aslında konuşulan ana dilidir. Her hecedeki sesli harften sonra bir «g» eklenerek ve sonra sesli harfi tekrarlayarak yapılır. Örneğin «bugugügün siginegemagayaga gigidigiyogor mugusugunuguz?» «bugün sinemaya gidiyor musunuz?» dan başka bir şey değildir. Bir de Kepçe dili denilen…
Biz araba aldıktan kısa bir süre sonra aynı apartmanda oturduğumuz Rızabey de Anadol marka bir araba aldı.Rıza bey bir bankanın personeliydi.Efendi bir adamdı.O aileyiseverçocukşatıyla dasokakta oynardık. Rızabey apartman yöneticiliği yaptığı yıl apartmanımızın ön ve yan cephelerine duvar ördürmekte çok ısrarcı olmuş ve dairelerden ek para toplayarak bahçe duvarlarını yaptırmıştı.Bu yüksekce…
Geçen sene, Uçurtmayı Vurmasınlar filmini çok sevdiğimi, etkilendiğimi ve unutmadığımı anlattığım bir günlük yazı yazmıştım.Yine çocukluğumda uçurtmalar yapıp uçurduğumu söylemiştim.Kuyruğunu ağaç dallarına takıp yırttığım çok uçurtmam olmuş, bakıp bakıp çok üzülmüştüm. Duygu ve düşüncelerim aynı hala.Uçurtmaları çok seviyorum.Lüksten uzak masum çocuk yanımın, özgürlüğün simgesi onlar benim için.Geçen gece gazeteden uçurtma…
Fiatlar çok fazla artıp,araba iç dış yıkama yüz liranın üstüne çıktığından beri bu konuda da kendi işimi kendim görmeye başladım. Ucuz araba temizliği yapmanın yollarından biri olan madeni para atılınca su fışkırttan otomatik hortumlu makinaları aradım ve bir benzincide buldum.Bu makineler 2 lira atınca arabanın dört yanından bir tur atıp,…
Günün erken sayılan bir saatinde güne başladım gene.Kurulmuş bir oyuncak misali aksatmasız hergün yaptığım gibi, kahvaltılığımı koyduğum masada sallama bir çayla katık ettiğim lokmalarımı yolladım adreslerine..Çok tatlı ve serin bir sabah rüzgarı var bugün…Günün en çok bu saatlerini seviyorum ben.Gün ortası;çok güneşli, gürültülü ve sıcak oluyor. Geceleri ise herkesin evlerden…
Annemin yaptığı börek ve keki özenle yerleştirdiğim piknik çantama ; çatalımı ,kaşığımı,bardağımı ve bezden peçetemi de koyarak sevinçle evden çıkmıştım. Kulağımda annemin tüm öğütleri dolanıp duruyordu.Velilerden ayrı ilk piknik gezim olacaktı.Heyecan içinde koşarak gitmiş, okulumuzun bahçesinde öğretmenim ve sınıf arkadaşlarımla buluşmuştum. Ankara Atatürk orman çiftliğinde içinde hayvanat bahçesinin de yer…
Meteoroloji uzmanları yine haklı çıktı..Gökgürültülü sağnak yağışla haşır neşiriz..Üstlerinde mayoları, ellerinde güneş şemsiyeleriyle yazlıkçıların sahillerden evlere koşturmacası hain bir gülümseme yaşatıyor bana..Neden bilmiyorum çok komik geliyor bu durum..Denizden çıkmış ıslak insanların , yağmurla ıslanmama gayretleri görülmeye değer bence.Denizin üzerine eğilmiş kapkara bulutların arasından parlayan ışık ve kulakları yırtan ses acizliğimizi…
Hayallerin döner, hayatların haşlanmış pirinç olduğu bir akşam yemeği sonrası buram buram tüten bir kokoreç tezgahının başında buldum kendimi.Onca direnmeme, çabalamama rağmen nasıl gelivermişim buralara hayret ettim.Hiç aklımda yoktu oysa.👏Set üstü kokoreç tezgahının etrafına atılmış, 3-5 masalı bir yerdeyim sahil yolunda.Cızır cızır közün üstüne damlayan yağların sevdasındayım. Satıcının tezgahdaki kesme…
Yıllar önce Bodrumda Butik bir otelde tatil yapıyorduk.Otelin de müşterilerinin kullanımına açık hoş bir havuzu vardı.Müşteriler genellikle yabancıydı. Biz de orada kaldığımız süre içinde kimi zaman denizden,kimi zaman havuzdan yararlanarak tatilimizi geçiriyorduk.Havuzdan yararlandığımız zamanlarda en çok dikkatimi çeken; yurt dışından ülkemize gelen yabancı müşterilerin çocuklarıyla olan iletişimleriydi. Çocukların olgun, sakin…
Dediler ki