ACI VEDA

Ne güzel bakar,nasıl muzur gülerdin.Nasıl tutkulu severdin kadınları.Nasıl sahiplenir korurdun.

Yumruğunla güçlenir, naranla dirilirdim.Beyaz atlı değil,beyaz perdeli sevdamdın sen benim.

Köylüm şehirlim,işçim patronum,serserim, sporcum hep sendin.Bolca kestiğin raconlara, asmalarına kesmelerine bayılırdım.

Kirli sakalların,bıyıkların ve kimi zaman denizin rüzgarıyla savrulan kara saçlarınla sen defterlerimin süsü,uykularımın düşüydün.

Babamdan abimden sonra küçücük  kızken benim bir erkeğe ilk sevgi duyuşumdun.Sen kimsenin inanmadığına  İNANIRDIN.

Bulutlu, hüzünlü,kırgın ve dolu dolu bakan gözlerinle sen KADİRDİN.Ve o zamanlar her şeye de kadirdin.

Duydum ki şimdi gidiyormuşun,git bakma ardına.Git cennetine otur ve  yaşattığın öğrettiğin tattırdığın her güzel duyguyu sen yaşa.

Git KADİR git,herkes gibi sen de git.Melekler yoldaşın olsun.Git aşkı,tutkuyu,selvi boylumu da götür…