ACIMASIZDI YILLAR

Gece kordon boyu çarşı mağazalarının birinde,gözlerini bana dikmiş bakan bir erkeği fark ettiğimde “hayda, ne oluyoruz, bu yaşta ve kesilmiş biçilmişken mi? Hey bypass sen nelere kadirsin”diye düşündüğümü sanıyorsanız yanılıyorsunuz.Hayatı boyunca ;insanları cinsiyetsiz sevmiş,iletişim kurmuş ve karşı cinsi her yaşında “aslan tertip,can tertip” nidaları ile karşılamış bir kadın olan ben, ısrarla bakmaya devam eden bu arkadaşa karşı mermiyi namluya ilk andan sürdüm.Elim tetikte, ona sunduğum bakma süresinin bitmesini bekledim elbet.İnsanoğlu, belki de gözü dalmış olabilir adamcağızın dedim.Meslek ve günlük yaşamımda, gözü kadınların orasına burasına dalan,dalmak ne kelime daldığı yerde  gluk gurk diye boğulan çok erkek gördüm ben.Kadınlığını  insanlığının önüne almış, cilvesiyle nazıyla, yakala beni, tut beni, modunda ona buna sarkan bekar, evli kadınlar da tanıdım. Kadınlığını kendine torpil yapmış bu kadınları, müdür odalarında,cafelerde basmışlığım da vardır benim.25 yıllık öğretmenlik hayatımda idare odalarına çağrılmadan girmemiş,  sadece izin ve benzeri sorunları için bu alanları ziyaret etmiş bir kadın olarak bazı meslektaşlarımın mesailerinin çoğu zamanını buralarda tüketme becerilerine  hayran kalmışımdır.Bu ne azim ve çalışkanlıktır kardeşim, sabahtan öğlene,ya da öğlenden akşama koltuk nöbeti tutmak çok sabır ister çoook.Aslına bakarsanız erkeklerin de beni pek ahım şahım bulup şarkmışlığı da azdır.Elinde bavul tipi çantasıyla komutan yaveri gibi gezinen, çoğunlukla harita sopası da taşıyan bu kadına yanaşmak yürek ister elbette.Karşı cinsle konuşmasına abi, baba, kardeş, tertip, sadıç,sözcüklerini ekleyen,sürekli  denetim sinyalleri açık, baktığı yeri bilen bir kadını erkekler neylesin zaten.İyi de bu bembeyaz  saçlı cesur yüreğin gözleri neden bende diye hırs pedalıma basarken “bacım sen Aytül değil misin?”sorusuyla yerime çakıldım.Hee ben oydum da sen kimdin be emmi?Beni ismen tanıyan bu arkadaşla acaba hangi cephede savaşmıştık beraber?Kimdi kimdi yaw.Cıks tık yoktu bende.40 sene öncesi ilk görev yerimden çok sevdiğim öğretmen arkadaşım,kardeşim Halil  beni ismen hatırlıyordu da ben de hatlar kopuktu.Bundan sonrasını sizin hayal gücünüze bırakıyorum.Bye.

Kitap içinde yayınlandı