AĞLA KALBİM KADERİNE

Ankara Bilkent Kalp Damar Hastanesinin,üç ayrı katında geçirdiğimiz 15 günlük bir tedavi süresi sonucunda; eşim için gerekli görülen  ancak başarı riski çok düşük olduğu için uygun bulunmayan ameliyatı  son sözü söyleyerek ret ettik.

Ameliyat koşullarının ve sonrasının eşimin sağlık şartlarına uygun olmadığı farkındalığıyla ameliyattan sağ çıkamayacağı ihtimalini çok yüksek bularak taburculuğumuzu talep ettik.

Ve artık evdeyiz.Önümüz ölümdü,şimdi arkamız da ölüm.Ameliyat olsa masada kalacağına kesin gözle bakılıyordu.Ben de hakimciğimi kaptığım gibi kaçırdım.Eşimin kalp performansı nereye kadar dayanırsa ben inşallah ona bakacağım. Elbette ameliyat acılarını yaşamasına izin vermediğim için de hep mutlu olacağım.Dilerim uzun zamanlar birlikte kalabiliriz.Korku dolu zamanlar bizi bekliyor artık.

Hayat insanları en olumsuz iki şart arasında bile tercih yapmaya zorlayacak kadar kalleş aslında.Belki en büyük sınavda bu.İki ölümden birini seçmek.Ya kesilirken öleceksin,ya da….

Hastane günlerimin gözlemlerini acılı sancılı,üzüntülü yanlarını buraya yazabilecek kadar güçlü değilim bugün.Orada gördüklerimi nasıl anlatsam ki size.

Çaresizliği,umutsuzluğu,can acısını,sevilenin kaybedilişini,ayağıyla ölüme giden kalp hastalarını, ameliyat kapılarında tükenen aileleri en hafifletilmiş haliyle nasıl aktarayım  size. Bir çaya hasret refakatçileri, gülmeyi unutmuş yorgun sağlık personelini,kaderine lanet eden temizlik personelini,kibirlerinin içinde boğulup hastalarının gönlünde çok uzaklara düşmüş doktorları hangi  usulde anlatayım size.

Kum gibi para kazanan hastane kafelerinin hergün her ürüne yaptıkları zamları mı,kredi kartlarıyla tüketici soyan marketimi neyi,kimi anlatayım size? Sevdiğini bir kerecik görebilmek için çırpınan yoğun bakım kapısına ulaşmaya çalışıp güvenlikteki kıvırcık kız tarafından terslenen kadının halini nasıl yazayım buraya.Nasıl?

Sanki savaş bölgesi gibi bir bomba da hastanelerimize düşmüş.  Gülmek yok, umut yok,huzur yok.Ölüm ele geçirmiş herkesi ve her yeri sanki,gözler hep yaşlı.