AH BE HAYAT

Sihirli bir küreye bakarak ahkam kesmiyor,fala bakıp konuşmuyor,istihareye yatıp ilham beklemiyorum.Ne yazıyorsam  okuduğumun, gözlemlediğimin sonucu oluyor.Boş bakmıyorum  insanlara.Elim işte, gözüm oynaşta değil anlayacağınız. Gözüm kadar, kulaklarımda hep görev başında, kayıt yapıp duruyor.
📍
ANKARA’DA çarşıdayım.Alış verişi bitirmiş mahallemizde postahane karşısındaki börekciye kapağı atmışım. Börek derdinde değilim oysa.Bir 5 çayı ve ilacımı içmek istiyorum.Öndeki masada orta yaşlı bir karı koca,gençten bir kız ve orta yaşlı kadının annesi olduğunu duyduğum yaşlı bir hanım var.Onlarda çay içip hararetli konuşuyorlar.Daha doğrusu kadın ve adam konuşuyor diğerleri dinlemede görünüyorlar.Bakış alanımdalar.Görmemezlik edemiyorum.Ama duymuyorum gibi ilgisiz durabiliyorum.
📍
Damat bey, pek ateşli halde ve duyulmadığını sanarak kayınvalidesine yaptığı fedakarlıkları çakıyor. Her bir iyiliğinin sonunda sorduğu soru şu;ben bunları yaparken oğlun nerdeydi?Adam susuyor, karısı  alıyor sözü. Ağlamaklı bir halde anlatıyor anlatıyor ve soruyor;abim nerdeydi?Yaşlı kadın susuyor,uzaklara bakarak susuyor.Oğlu nerde o da bilmiyor.Bir çok şeyi bence artık bilmiyor.Büyük bir ihtimalle oturduğu evine göz dikmiş kızı ve damadının oğlunu kötüleyen sözlerini algılayamıyor bile.Algılasa savunur,algılasa konuşanları susturur  diye düşünüyorum. Çünkü anneler, çocukları aleyhine ve arkasından kimseyi konuşturmazlar biliyorum. Masadaki genç kız,torun olmalı.Sadece o elini tutuyor anneannesinin.Eşarbını düzeltiyor okşarcasına.Yaşlı kadın kıpkırmızı gözlerle ama ağlamadan torununa bakıyor. Konuşamadan bakıyor.
📍
Başımı önüme eğip,çayımı içmeye çalışıyorum. Boğazımdan geçmiyor. Tıkanıyorum.Bir kadın,menfaat için erkek kardeşini çekiştiriyor anasına.Anası susuyor.Damat bey iyiliklerini kafaya kakmaya devam ediyor.Yaşlı kadın çayını içiyor buruşuk elleri titreyerek.O nerde bu nerde oğlun nerde?Damat soruyor yanıt alamıyor.Birden torun değişik bir soru soruyor yaşlı kadına.Anneanne burası neresi?Diyor.
Yaşlı kadın düşünüyor, zoraki ve cılız bir sesle İSTANBUL diyor.Gökyüzü şak diye kapanıyor bir günün üstüne.Herkes artık susuyor.Vicdan nerde?Ahlak nerde?Oğlan nerde?Kimse bilmiyor.