Rahmetli Adnan Şenses ayaklarını yere vura vura,”Neden saçların beyazlamış arkadaş,sana da benim gibi çektiren mi var?”diye o meşhur şarkıyı söylerken benim başımda tek tel beyaz saç yoktu.
Aynaya bakıp bu şarkıyı dinlediğim zamanları hatırlarken üzüntüyle görüyorum ki saçımda artık tek tel siyah yok.
Son yıllarda beyazlarımı kapatmak,yaşımla ilgili insanları yanıltmak için boya tekniklerinden yararlanmak zorunda kalsam da hiç sevmedim bu saç boyama işlerini.Hep ayaklarım geri geri giderdi kuaföre giderken.
Zaten ben oldum olası şık şıkıdım,süslü püslü bir kadın olamadım.Güzel olmak değil sade olmak,abiye değil spor ve rahat giyinmek hep tercihim oldu.Saçlarımı da arkadaşlarımın şiddetli itirazları yüzünden boyadım ben.Onların yaşını açık ediyorum diye,gerdeğe giren damatı sırtından yumruklayıp odaya soktukları gibi beni de ittire kaktıra boya koltuğuna oturttular.
Ancak son 32 gündür, karantinada,tecritte olup kimselere görünmeyip yattığım için.Saçlarımla hiç uğraşmadım.Vurdum 3 numaraya, kısalttım.Ve gün gün gerçek saç rengimi beyazlarımı görmenin tadına vardım.Ne çok beyazım varmış benim.Bir kaç ay daha hiç dokunmayacağım rengine.Saçlarımın 67 yaşımdaki gerçek şekliyle, rengiyle bakışmak istiyorum…
Bana bu kadar doğallık ne kadar yakışır,kara tenimde beyaz saçım nasıl durur bilmiyorum. Görecek ve beyaz kafamla barışmaya çalışacağım.Baktım hiç içim almadı bu kara marsık hallerimi cayarım doğallıktan tutan mı var de mi?
Bir de gerdiririm kendimi,yansın memleket yuppiessss😁🤫😁
AK DÜŞTÜ SAÇLARIMA
