Yazsam hayatım roman olur diyebileceğim bir hayatım olmadı benim.Sade,sakin bir hayat yaşadım.Masum fırtınalar içimde koptu benim.
Mutlu bir ailenin mutlu çocuğu olarak büyüdüm.Mutsuzluk sebebi olacak hiç bir ailevi acım olmadı kişisel tarihimde.
Sadece ölüm acıları yıktı beni.Sevdiklerimin erken kayıpları ayarımı bozdu. Sıkıntılarımı,bahtsızlıklarımı başkalarının acılarını görünce yok saydım hep.
Maddi ve manevi olarak şükredecek çok kazancım var.Her şeyden önce hiç kimseye muhtaç olmadan, bu yaşa geldim.Ekmeğim var suyum var.
Hayatımdaki yoklar ise benim için hayırlı olmayacağı için yok demek ki.Benim de keşkelerim var elbette.Benim de özendiğim,benim de istediğim yaşasaydım, tatsaydım,duysaydım,görseydim dediklerim var.Ama demek ki ben bunlara layık değilmişim ki sahip olamamışım. Yaşayamamışım.İsyan etmenin kazandıracağı hiç bir şey yok.Kabulleniş biraz daha huzur verici.
Bu seferki dünya yolculuğumda bana çizilen hikaye buymuş demek.Hayal ettiklerimi belki bir başka gelişimde yaşarım.Toplumsal hayatın içinde çok büyük sıkıntılar yaşayan insanlar varken benim sahip olduklarımın kıymetini bilmemem sadece koca bir nankörlük olur.
Bu sefer elimizden gelen buydu ,bir dahaya belki.
Dediler ki