ÇOCUKLARIMIZ

Yıllar önce Bodrumda Butik bir otelde tatil yapıyorduk.Otelin de müşterilerinin kullanımına açık hoş bir havuzu vardı.Müşteriler genellikle yabancıydı.

Biz de orada kaldığımız süre içinde kimi zaman denizden,kimi zaman havuzdan yararlanarak tatilimizi geçiriyorduk.Havuzdan yararlandığımız zamanlarda en çok dikkatimi çeken; yurt dışından ülkemize gelen yabancı müşterilerin çocuklarıyla olan iletişimleriydi. Çocukların olgun, sakin sessiz halleri beni çok etkilemişti.

Birden fazla çocuğu olan bu ecnebi aileler;havuz başında oldukları,yüzüp güneşlendikleri zamanlarda insanı hayrete düşüren bir sessizlik içindeydiler.Konuşmaları sessiz, eğlenmeleri ölçülüydü.

Çocuk var mı yok mu? İnsan emin olamıyordu.Ne bağıran, ne ağlayan,ne yere yatıp tepinen,ne atlayıp zıplayıp su sıçratan, ne küfür edip birbirine dalaşan vardı.Bunlar çocuksa bizimkiler ne diye sormuştum kendime.Anne ve babalarıyla itişmeden bağrışmadan konuşmaları,birbirleriyle kavga etmeden oynamaları hayret vericiydi.

İnanın bana bu kadar çok çocuk varken bu sessizlik şok etmişti beni.Yıllar geçtiği halde unutmadım.Eline oyuncağını alan çocuk usluca çocuk havuzunda oynuyordu.Ne kardeşine,ne de arkadaşına vuran ve döven vardı.Anneler,güneş yağlarını süre süre yorulmadan yanıp durdular hep.Ye demediler,yapma demediler,sus demediler.Vallahi demediler.Hiç bir çocukta ağlamadı.

Her çocuk yetişkin ama eğitimli bir birey gibi havuzdan yararlandı.Kimi Alman,kimi İngiliz,kimi Fransız olan bu çocuklar sakin,mutlu,sessiz tatillerini yapıyorlardı.Anne ve babalar ise bir kere uyarmıyordu.

O havuzun etrafında çok değil sadece iki tane Türk çocuk olsaydı,bütün otel ayağa kalkar,gürültüden ortalık birbirine girerdi diye düşündüm hep.Anne bağırır,olmadı döverdi. Çocuklar birbirini iterek havuza atmaya kalkardı.Baba ise, baklava sandığı göbeğini göstere göstere yürür,havuz etrafındaki herkesi ıslatacak bir popo üstü atlayışı mutlaka yapardı.

Niye yapardı,niye yapıyoruz? Neden devamlı koşan, ağlayan ,bağıran ve birilerine küfür edip döven çocuklarımız var bizim. Hep çocuk terörü yaşıyoruz farkında mısınız?Çünkü çocuklarımız bizlerin aynası.Bizden ne görürlerse onu yapıyorlar.