El alem.Türk Dil Kurumu verilerine göre benim yaptığım gibi ayrı yazılması gereken bir sözcük.(A ) nın üstünde şapkası da var.Ancak ben klavyede şapka gibi atraksiyonları yapmayı bilmediğimden sizin için şapkasız (a ) lı bir el alem paylaştım.
Başkaları,yabancılar ya da herkes anlamına gelen bu sözcüğün hepimizin hayatını mahvettiğini hatta kaderlerimizde bile söz sahibi olduğunu hiç düşündünüz mü?Ben düşündüm.Düşündüm çünkü çok sık duyardım evimizde.El alem ne der giyme…El alem ne der binme.El alem ne der sevme,el alem ne der gitme, gelme,yeme, içme,yatma kalkma, gülme, yaşama ve benzeri her cümlenin başındaydı el ve alem.
Bakar izler ve gözlerdim kimdi bizim el alemimiz.Hepimizi doğal yaşamaktan alıkoyan, ailelerimizle çatışmalara sokan elimiz alemimiz kimdi?Hep evimizde,hep dilimizdeydiler ama ben onları tanımıyordum.
Kim onlara bu gücü bu yetkiyi hakkı vermişti de duygumuza davranışımıza dek engel olabilmişlerdi.Annem ve babam öyle dirayetsiz, uydu karakterli, boş ve savruk insanlar değillerdi ki pabuç bıraksınlar böylesi uyduruk söylemlere.Ama onlar da birilerinden emanet almış,kurtulamamış ve bizimle tanıştırmışlardı el alemimizi.
Görümce topuzu yerini hiç değiştirmeyen Halise hanım teyze, yağlı ellerini perdelerine süren Belkıs hanım,balkonlarda beyaz atletiyle oturup komşu kadınları dikizleyen komşumuz İzzet bey amca mıydı bizim el alemimiz.
Ebelemece oynarken oyuna doyamayıp güneş battıktan sona eve gittiğimde, annemin kaşlarını çatarak “olmaz böyle kızım,el alem ne der sonra”sözüyle yine beynim dumura uğrar el alemin ve tabii ki söyleyeceklerinin peşine düşerdim.Bir bulsam kafayı çakacak dümdüz edecektim el alemimizin suratını ama bulamıyordum hiç.Var ama hiç yoktular.Bu yaşa geldim hala da bulamadım onları.
Ben de birilerinin el alemiydim bunca yılda bundan eminim.El alem olarak bundan haberim olmasa da,o koltuğa oturtulmuş ve habersizce nice hayatı işkenceye çevirmiştim kimbilir.
Benim el alemim hala var elbette hayatımda.Bedenimdeki çil,elimdeki ben kadar yapışık bana gitmez, gidemez. Ancak tek fark var benim için; artık el alemim benim umurrrrrrruuuuumda değil.Kim takar el alemi dermişim.