GÜRÜLTÜ

TCK nun 183.maddesine göre gürültüye sebep olmak bir suçtur.Bunu çocukların bilmesini elbette bekleyemeyiz.Ama yetişkinlerin özellikle anne babaların bilmesini isteriz.

Her yaz çocuk terörü yaşayan insanlar bunu niçin konu yaptığımı mutlaka anlayacaklardır.Yıllardır bitmeyen tükenmeyen bir enerji ile bu gürültüye maruz kaldığımı söylemeliyim.

Çocukları çok fazla sevip,koruyup savunduğum halde benim sevgime layık olmayan çok sayıda terbiyesiz çocukla yüz yüze bakar olduk son yıllarda.Uyarınca neredeyse dayak yiyecek hale geliyoruz.
Ölçüyü kaybetmiş bastıkları her alanda hadsizce feryat figan halde bağıran çocuklara artık tahammülüm kalmadı.Birileri büyüdü oh kurtulduk derken, büyüyenlerin çocukları sokağımızda   aileleri gibi böğürmeye başladı.

Kurtulamıyoruz bu işkenceden.
Elime okumak için aldığım kitabın satırlarında gezinirken penceremin altında uluyup bağıran çocukların sesiyle korkunç rahatsızlık duydum.Eğilip  camdan baktığım da lise yaşlarında 3 oğlanın öküz ve kurtları geride bırakacak sesler çıkararak arkadaşlarını çağırdıklarını gördüm.Sessiz, efendice bir iş yapamıyor bizim ülkenin çocukları.Çünkü çocuklarına sus demekten aciz ana ve babaların elinde büyüyorlar.Bizim ülkenin çocuklarının tepinerek ağlayıp bağırması,hatta kendini yerlere atması hiç bitmiyor.Ebeveynlere iletsek şikayetlerimizi,evlatlarına laf  söyletmiyor ;”tatilde çocuk”,
“size mi hesab vereceğiz”diyorlar,
biz tatilde değiliz ve terbiyesiz eğitimsiz insanların çocuklarını çekmek zorundayız sanki.
Benim inancıma göre cazgır,gürültücü,saygısız ve eğitimsiz insanların çocukları aynı onlar gibi oluyor. Herkes anne baba olmasın vallahi.Bizde çocuk olduk.Böylesini yapmadık.Biz çocuktuk,kabadayı değil.Bunlar çocuk değil,çete üyesi sanki. Büyüklerimizi üzecek rahatsız edecek tavrımız hiç olmadı bizim.Çocuk masumluğu içindrydi yaramazlıklarımız.Sabahın dokuzundan,gece yarılarına kadar koşturup bağırıp insanların tansiyonlarını fırlatmadık hiç.Bacak kadar çocuklar gecenin ikisinde, üçü de evin dışında  geziyor hala.
Kışın öğretmenlerin tepesine atıp kurtuldukları çocuklarını da yazın sokaklara açıp kurtuluyor anneler.

Söylesen,onun çocuğundan terbiyelisi yoktur. Ama bilse çocuğu nerdeyse yer altı dünyasıyla işbirliği halinde.

Birgün büyüyecek ve sessizlik isteyecek bu yaramazlar işte o zaman utanacaklar yaptıklarına belki.Ama ebeynleri ne zaman utanacak çok merak ediyorum.