Arkadaşlık ve komşuluk ilişkilerinde genelde başarılı bir grafik çizdiğim söylenebilir.Kimseyle büyük kavgalarım olmamıştır.Komşularımla hep sevgi ve saygı çerçevesinde yaşadım.Kimseye yük olmadım.Kimseyi kendi çıkarım için kullanmadım.Sevgiyi hayatı hep paylaştım.Ancak arkadaş statüsünde durum böyle olmadı.Yakınlık duyduğum,ortak yanlarımız var sandığım kişilerde yanıldım ben.Çok kırılıp görüşmeyi kestiğim bir kaç kişi var hayatımda.Çok iyi niyetli olmak bana zarar verdi.Aldandım.Ya da aldatıldım.Bunu yapanlar arkadaş kadrosundan hayatıma girip hiç hak etmediğim kabalıkları yaparak çıkanlardır.Bunları ben değerli kıldım,değmezmiş geç de olsa uyandım.
Ben hayatta her şeyi hoşgörebilirim ama kibir, ukalalık, ezikleme,değersizlik duygusu verme gibi kişinin haddini aştığı davranışları asla bağışlamam.Verdiğim değerin kıymetini bilmeyip beni aptal yerine koymaya çalışan kişiler ne gönlümde ne de hayatımda olamazlar.Benim başöğretmene değil benim dosta ihtiyacım var.Ben dostum çünkü.
Son zamanlarda artık daha tahammülsüzüm bu konularda.Tolerans gösterdiğim kişilerin ölçüyü fena kaçırdığını gördüğümden susmuyorum artık.Beni daha fazla kırmalarına artık izin vermiyorum.Anladım ki nezaket sahibi olmak insanın fazlaca hırpalanmasına sebep oluyor.
Sevilmek çok güzel,ama ondan güzeli sayılmak galiba.Çünkü insanlar sevdiklerini çok rahat kırıyor,çekindiklerine çemkiremiyorlar.Varsın şimdi beni sevmesinler.Ama yüreğimi de yormasınlar.Hatta gölge edecekler gölge de etmesinler.Çekemeyeceğim kimseyi.
Dediler ki