Eskiden somyalarımız vardı.Gündüz konuk oturur,gece yatak olurdu.Somyalarımızın diktirlmiş kılıfları ve minderleri vardı. Kimsenin oturmadığı zaman çocuklar üstünde zıplar dururduk.Yaylarını çökerttiğimiz çok karyola eskitmişliğimiz vardır.Sobalı evletdeyken somyanın altına çamaşır sebepleri konurdu.Eşya konacak fazlaca dolap yoktu.
Sonra salçalı ekmeklerimiz vardı karnımız acıkınca alır yerdik.Yoğurt sürerdik bazen ekmeğin üstüne.Toz şeker serperdik.Nutella daha tanımamıştı bizi.
Bir de babamın hep pantalonun sağ arka cebine koyduğu bembeyaz mendilini ve ve sol cebindeki tarağını hiç unutmam ben.Yerleri hiç değişmezdi.Hatta babamın bir küçük kadife kumaşı olurdu cebinde, ayakkabısını parlatmak için.
Sıvı sabunlar olmadığı için güzel kokulu kalıp sabunlar kullanırdık.Misler gibi kokardı ellerimiz.
Ve ilkokulda sıralarımıza örttüğümüz örtülerimiz vardı bizim.Her hafta birimiz onu ve öğretmen kürsüsünün örtüsünü yıkardı.Ne güzel ah o günler.
Dediler ki