SOSİSLİ

Gün içinde son yediğim yemek genelde saat 16-17 ye denk gelir. İlerleyen saatlerde kraker,cin mısır veya tek meyve gibi atıştırmalıklar yapar ilaçlarımı içer yatarım.

Sabaha dek yaklaşık17-18saat aç kalır ve uyanır uyanmaz terliklerimi bile yiyecek açlıkla  kahvaltıyı hazırlarım.Bu sabah gözlerimi ilk açtığım anda kışın çok severek yediğim sosisli sandiviçi hayal ettim.Çıtır ekmeğin içine nazikce yatmış sosisi kepçapla renklendirilmiş ve rus salatası ile tatlandırılmış olarak düşündüm.Canım çok istedi.Ben raconu bozup turşu ve hardallı yemesem bile benim tercih ettiğim gibi yemek için dahi cinayet  işler insan.😄

Sosisliyi İlk yediğimde liseye başlamış bir genç kızdım.Elimdeki renkli, karmakarışık yiyeceğe bakmış,hart diye kıyısından ısırmıştım. Acemiliğimi anlayan sosis, ketçap yatağından kayıp fırt diye dışarı düşmüştü.Lisemizin yakınındaki ayak üstü lezzetler büfesinde dumura uğramış,utanmıştım. Sonraları burnuma, yanağıma salça ve mayonezi bulaştırmayı başararak ama sosise sahip çıkarak lezzet aşkımı yaşadım.Hiç bıkmadım usanmadım. Nerde bulsam icabına baktım.

Bu yaz gününde de memleketimdeki  sosislinin kralını yapan özel yerimi özledim.Kar veya yağmur yağarken üşenmeden gidip yaptırıp eve getirdiğim sosislimizi eşimle yemek hep mutlu etmiştir beni.

Az kaldı biliyorum vuslat yakındır.Sosislim ve ben taşkın bir sevda ile birbirimizin kollarında bitireceğiz hasreti.Yiyemediğimde hep eksik kalan mide şölenime ve ağız tadıma yine kavuşurum inşallah.Şimdi kalkıp ekşi maya tam buğday ekmeğimi kemireyim bari.