Islak ve kuru kağıt mendiller,havlular ne kadar çeşit ve markayla girdi değil mi hayatımıza?
Yeri sil,camı sil,olmadı popo sil,vücudu sil, elini sil .Renkli, o kokulu bu kokulu, büyüklü küçüklü artık ıslak mendiller her yerdeler.
Bebek ve hasta bakmak bile artık daha kolay.Al ıslak havluyu sil her yeri.Bitti.Yere ne damlatırsan damlat dert mi.Koş al ıslak mendili, çıt çıt bitti.
Nerde annelerimizin tığ işi çeşit, çeşit ördüğü konuk gelince tabaklara koyup verdiği el bezleri.Türlü model ve motifte el emeği örülmüş bezlerimiz yoklar şimdi.Ören azaldı,kullanan yok.Şimdi bir kuru,bir ıslak mendili koy gelenin önüne silinip dursun.
Bizim mahallenin kapalı pazarında yaşlı bir teyze var her hafta geliyor,ördüklerini satmaya çalışıyor.Alan yok.Kim ister bu zamanda el örgüsü keseyi.Kim ister örgü tutacağı,bebek yeleğini.
Gün gün gözümüzden gidiyor geçmişe dair her şey.Gözden giden gönülden kolay gidemiyor ne yazık.
Yediği meyve sonrası ellerini ve yüzünü el örgüsü, motifli,renkli,mis gibi sabun kokan el bezlerine silmiş insanlara günümüz ıslak mendilleri çok ruhsuz gelir bence.Bana öyle geliyor çünkü.
Ruhsuz eşyalar yenilikler, bizdeki ruhu da alıp gidiyor.Sıkı sarılın ruhunuza.
Dediler ki