UMURSAMAZLIK

Umursamaz olmak nedir, nasıldır? Bilmeyi çok isterdim.Başarmayı da. Geçenlerde  yeni tanıştığım, fikirlerine çok değer verdiğim bir arkadaşla sohbet ederken benim mutlaka aşırı  duygusallıktan uzak durmamı,yeri geldiğinde insanları ve olayları  daha az umursamayı başarmamı önermesine çok hak verdim.

Kısacık tanışıklığımıza rağmen beni çok eskiden tanırmış gibi yorumlar yapması memnuniyet vericiydi.Mesela duygusal durumlarımı çok yükseklerde yaşıyor oluşumun ve bu nedenlerle de sağlığımı kaybetmemin temel sebebinin insanları çok değerli bulmamdan ve hak etmeyenlere bile öncelik ve önem vermemden kaynaklandığını söylemesi çok doğru bir durum tespitiydi.

Böyle akil,olgun,yapıcı,umut veren sohbetleri çok seviyorum ben.Gaydırı gubbak muhabbetler yerine, ayakları yere basan duygulara, hareketlere değinen bilgi alış verişleri ne güzel oluyor. Arkadaşımın bana tavsiye ettiği   davranışları ömrümün bu durağında tamamen  başarabilmem çok zor elbette. Çünkü hayatı ciddiyetle, imanla, ahlakla,gururla,sevgi ve saygıyla yaşamış bir anne babanın genleriyle devam ediyorum yolculuğuma.

Bize başkasını öğretmediler ki bilelim,bilip de uygulayalım. Onlar çok asil,çok sade ve sakin yaşadılar.Kimseleri üzüp, kırmadılar.Hepimiz ben diyemeden, hep biz demeye odaklı yıllar tükettik.İnsanları umursamamayı, insanların yaşattığı olayları hafife almayı ailemden hiç kimse başaramadı.

Bu yüzden de anam, babam,abim hiç yaşlanamadı benim.Dişleri dökülmedi, bastonu tanımadı hiç biri.Yaşlı değil, genç sayılabilecek yaşlarda veda ettiler hayata. Onların eğilmiş belli,titreyen elli hallerini görebilmeyi ne çok isterdim bilemezsiniz.
Hayatımın keşkelerinin başında hep bu özlem gelir.Ne güzel, ne soylu yaşlanırlardı canlarım benim.

Umursamazlığı,bencilliği, gamsızlığı,duyarsızlığı başarmış olsalardı,hak etmediklerini yaşarken üzülüp kahrolmasalardı yaşlanma fırsatını bulurlardı.Ben de onları evimin baş köşesinde oturturma mutluluğuna erebilirdim. Mutluluk bu nedenle hep eksik, hep yarım yamalak kalbimde.Mutluluk hep yaşanamamış,tadılamamış ve özlenen bir duygu bende.

Çirkinleşerek,çürüyerek kokuşarak,yaşlanacaksam gönüllerde tat bırakmadan kocayacaksam ben de yaşlanmak istemiyorum zaten.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir