Özel kız yurdunda kalmaya başladığım ilk dönemde bir gece yarısı uyuyamayan kız arkaşımızın camlara tırmanıp içeriyi gözleyen erkekleri görünce attığı çığlıkla uyanmış panik içinde kalmıştık.Tek katlı binanın, ranzalardan oluşan koğuşunda kızın çığlığı ile uyanan kızlar rontgencilerin farkında olmadan deprem oluyor sanıp kitli kapıya saldırmış.açamayınca da demir kapının camlarını kırmışlardı.
Ben üst ranzadan hemencecik inemediğimden şuurunu kaybetmiş kırım ekibi içinde olamamıştım.Aman ağlayan bayılanın haddi hesabı yoktu.Ben ranzanın içinde oturup kalmış etrafı seyre dalmıştım.
Aptallar üç tane azgın oğlan, kız bacağı göreceğiz diye demir camlara tırmanınca kızlar korkmuş yurdu tepemize yıkmışlardı.Dışarda oğlan diye meleyip gezenler,çok namuslu olmuşlardı birden.Deprem olmadığını anlayan saflar camları da boşuna kırdıklarının utancını yaşamışlardı.
Ertesi günü valiliğe giden şikayet heyetine ben de seçilmiş vali beyin huzuruna çıkmıştık. Erkeklere karşı bizi ve yurdumuzu korumaya almasını arz etmiştik.
Dediler ki