AĞIT Esma ana ise yine alışıldık sitemlerindeydi.” Olmuyor, çocuk olmuyor. Bir yerlerde bir yanlışlık var doğrulmuyor, doğruyu bulmuyor. Bir yerlerde bir eksiklik var, ne yaparsam dolmuyor. Olmuyor çocuk; yürümüyor, değnekleri de dayasam kol altlarıma dengeyi bulmuyor. Olmuyor işte sensiz olmuyor… Ayrık otları tükenmiyor, uzaklar yakın olmuyor, kedi ile köpek…
♥Babasını çok genç yaşta kaybettiğinden olsa gerek,kalabalık ve sıcak bir yuva özlemini hep yaşamıştı adam.Askeri okul yılları da eklenince bu özleme kurduğu yuvası,eşi,evlatları cenneti olmuştu.Hayatının son demine dek,karısını büyük bir aşkla sevmişti. ♥Kadınsa deprem acılarını kocasının sevdasında azaltmıştı.Çok küçük yaşta önce kardeşlerinin,sonra çocuklarının annesi olmuştu.Evlatlarına birbirini seven anne,babanın kurduğu huzurlu…
Dediler ki