Kargo şirketinin kapısında sıramın gelmesini bekliyorum,sandalyeden kalan kırık bir tahta yığınını bulmuş üstüne tünemişim.Kapalı mekanlara tane tane girdiğimizden açık havada bekleşiyoruz.Benim de sevdiklerime yollayacaklarım var.Sabahın henüz saat 10.30 u.Ama tüm kargo müptelaları sırada.Başımı uzatıp içeriye bakıyorum.Karantina döneminde en az doktorlar kadar yorulan kargocular hayatından bezmiş durumda.Belli bu, çünkü 5 dakikalık…
Doğaya delice sevdalı,çiçeğe böceğe,uçan kaçan hayvana tutkun bir insan değilim ben.Çiçeği saksıda,ağacı gölgesinde,hayvanı uzağımda severim.Rahmetli bir komşumun dediği gibi bu konularda “anamın babamın yüz karasıyım”.Armut olup dibime bile düşememişim anlayacağınız.Kavakla cevizi,kaktüsle gülü,sincapla tilkiyi ayırabildiğim zaman başarılı bir iş yapmış sayılırım.Bahçedeki nar ağacından başka ağaca yüz verdiğim de yoktur.Onu da fideyken…
Açıklanan müjdenin mutluluğu içinde kendimi sahile atıyorum.İnsanları seyrederken, Ya El Yelil isimli şarkı eşliğinde bedenlerinin her yerini oynatan, şekilden şekile sokan Mezdeke grubu geliyor aklıma.Hani üzerlerine sıkıca oturan oryantal kıyafetlerini tamamlayan şık ve ışıltılı maskeleriyle yüzlerini gizleyip showlarını yapan 3 genç kızdan oluşan grup vardı ya o.Ne alaka diyorsunuz değil…
Müjde, Müjde,Müjde diye seslenince halk,uykuda olan seksi oyuncu Müjde Ar camı açıp mahmur gözlerle aptal aptal etrafa bakınmış olabilir mi?Olur niye olmasın.Onun bakışı aynı benim bizim bakışımıza benzedi.Biz de uykumuzun arasında duyduğumuz Müjde sesiyle uyanmadık mı?Doğal gazlar,doğal olmayan gazlar ve nice müjde sayılacak ihtimaller havada uçuşmadı mı?Hayatımıza renk ve heyecan…
Gençlik yıllarımın tümünde, emekli olmayı ve deniz kenarında küçük bir sahil beldesine yerleşmeyi hayal ederek yaşadım.Çok şükür her iki hayalimde gerçekleşti.Yılın tüm ayları olmasa da, çok uzun zamanlarını geçirebileceğimiz bir yaz evimiz olabildi.55 metre karelik;nohut oda ,bakla sofa evimizin ,2 odasından biri canım eşimin hırdavat, kütüphane, ardiye,çöphane içerikli birikimlerine ayrılıp,…
Okul atletizm takımını kurmaya çabalayan beden eğitimi öğretmenimiz Bedia hanımın, onca kız öğrenci arasından benim gibi tombik ve gotik bir kız çocuğunu seçmeyeceğine olan inancım ile gevşemişken,adımın okunması ile büyük bir sarsıntı yaşadığımı hala hatırlarım.Arkadaşlarımın şaşkın ve alaycı bakışları altında elime tutturulan ,önce diski sonra gülleyi hiç bir atış bilgisi…
Neydi bayram?Bayram annemin kokusuydu,babamın sesiydi.Ablamın gülüşü, ağabeyimin neşesiydi.Neydi bayram?Bayram akide şekeriydi,nane likörüydü.Komşu eviydi,beyaz mendildi.❤Neydi bayram?Bayram kırmızı ayakkabı, yeni dikilmiş elbiseydi.Toplanan para, cep içi mutluluktu.Neydi bayram?Bayram akraba ziyareti,luna park gezisiydi. Çubuk ucu macun,bir sade gazozdu.❤Neydi bayram?Bayram eve gelen konuktu,mutfaktan aşırılan tatlıydı.Spreyli saç,rimelli kirpikti.Neydi bayram? Bayram kalbimde mutluluk, dilimde şarkı, gözümde sevinçti.Yuvaydı…
Paylaşımlarımla ilgili yorumlarınızı okuduğumda ,ya da sizlerden dinlediğimde gerçekten içim içime sığmayacak kadar mutlu oluyorum.Ancak bu mutluluğa bir de utanç ekleniyor.Bu kadar övgü dolu sözleri hak edecek güzellikte bir şeyler yazabildiğime çok seviniyorum.Ağzı laf yapan,söze söz veren, hatta vitesten atıksam çemkiren bir insanım..Hani bazılarının çençen dediği tipim. Canım ister, muhatap…
Yazlıkta bulunduğum süre içinde en çok imrendiğim şey kalabalık aileler.İmrenmek ne kelime açık açık iyi niyetle kıskanıyorum onları.Balkonlardan sarkan onlarca havlu ve mayoyu,bir sandalyeye 2 kişi oturularak yenen akşam yemeklerini,kuzenleri, yeğenleri ve tüm sülaleyi kıskanıyorum.Seslerini duydukça, kahkalarının içinde kayboldukça hüzün basıyor beni.Millette ne çok teyze,hala, amca, dayı, enişte,yenge, kuzi var…
Geçen sene, Uçurtmayı Vurmasınlar filmini çok sevdiğimi, etkilendiğimi ve unutmadığımı anlattığım bir günlük yazı yazmıştım.Yine çocukluğumda uçurtmalar yapıp uçurduğumu söylemiştim.Kuyruğunu ağaç dallarına takıp yırttığım çok uçurtmam olmuş bakıp bakıp çok üzülmüştüm. Duygu ve düşüncelerim aynı hala.Uçurtmaları çok seviyorum.Lüksten uzak masum çocuk yanımın, özgürlüğün simgesi onlar benim için.Geçen gece gazeteden uçurtma…
Çocukluğunu bildiğim insanları bugün büyükbaba büyükanne olarak görmenin beni çok şaşırttığını belirtmeliyim.Anılarımdan canlanıp, sınıf kapısından koşarak giren çocukları anne baba hatta dede nene olarak görmek zaman kargaşası yaratıyor bende.Affalıyorum inanın.Sanki zaman makinesine girmişim de geçmişi geleceği aynı anda izliyorum.Sağlıklı büyümüş ve yaş almış,mutlu evlilikler yapmış çoluğa çocuğa toruna torbaya karışanları…
Yakın dostlarımın Beyazım,Beyaz Kelebek,Pamuğum, Nevbahar,Alın Terim ve Düldül,isimlerini koyduğu yeni beyaz arabamı seyrediyorum sabahın çok erken saatlerinde balkonda oturup.Yaş alsak, acılar görsek,derslerimizi öğrensek ve doygunluğa ulaşsak bile dünyevi şeyler hala insanı mutlu ediyor.Seviniyor mutlu oluyorsun istediğin bir şeyleri alınca.Alınan yeni bir eşya pahalı ucuz fark etmiyor iyi geliyor ruhlara. Çok…
Dediler ki