Artık caddeyi, caddeden geçen araba ve insanları en ince ayrıntısına kadar görebildiğim bir evim var.Ben ise uyandığım ilk sabah saatinden itibaren cam önü koltuğumdayım.Saat 6 dan sonra iş başındayım. Ne güzel şeymiş nöbet alanına koşup dikizlemeler yapmak.Ne güzelmiş,insanların mimiklerini seçebilecek kadar yakın yerden gün boyu onları izlemek.Bu sabah bu satırları…
Kucağına koyduğu yuvarlak tepsi içindeki pirinçleri tek tek ayıklayan ve ayıklanmış pirinçlerin konduğu bez torbayı doldurmaya azmetmiş adam benim babamdı.Emekli olduktan sonra tamirat,alışveriş gibi işlerinin yanısıra taşlı pirinçleri taşsız ve temiz hale getirmeyi çok severdi.Toptan alınmış bir çuval pirinci hiç üşenmez pişirilmesi için ayıklardı.Ne sabırlı adamdı.Annem dikiş diker,babam bakliyat ayıklar…
Dediler ki