Yağmur yağıp arkasından güneş açtığında çok mutlu çocuklar olurduk biz.Kurumamış toprağa ellerimizi daldırır,çamurdan oyuncaklar yaparadık.  Bizim çocukluğumuzda çoğu ıyuncağı kendimiz yapardık. Oyuncağımızın  değerini, hayal gücümüz belirlerdi; elbette ki, paha biçilemezdi eserimize. Biz  hiç, “baba bana bu oyuncağı al” diye ağlayamadık ve  hiçbir arkadaşımızın oyuncağını da kıskanamadık. Çamurdandı ne de olsa…

Tavla oynamayı çok seven babaannemin bir diğer çok sevdiği birinci sigarasıydı.Kızı oğlu sigara içmeyen bizim büyük hanım keskin tiryakiydi.Dudağının kenarından düşürmezdi sigarasını. O zaman Tekel tarafından çıkarılan birinci sigarası tiryakilerin tercih ettiği bir sigaraydı.Benim hatırladığım filitresizdi.Babamsilahlı kuvvetler sigarasından annesine akıp gelse de babaannem birinciyi terk etmedi. Türkiyede üretilen ilk modern…

Eskiden somyalarımız vardı.Gündüz konuk oturur,gece yatak olurdu.Somyalarımızın diktirlmiş kılıfları ve minderleri vardı. Kimsenin oturmadığı zaman çocuklar üstünde zıplar dururduk.Yaylarını çökerttiğimiz çok karyola eskitmişliğimiz vardır.Sobalı evletdeyken somyanın altına çamaşır sebepleri konurdu.Eşya konacak fazlaca dolap yoktu. Sonra salçalı ekmeklerimiz vardı karnımız acıkınca alır yerdik.Yoğurt sürerdik bazen ekmeğin üstüne.Toz şeker serperdik.Nutella daha tanımamıştı…

Eskici diye bağırıp gezen,on tane mandala evlerde ne kadar eski eşya toplayan amcaları tanıdınız mı siz de?Sin mahallenizden,sokağından geçerken durdurup babanızın eskimiş gönleğini pantolununu değiş tokuşa soktu mu anneniz?Plastik leğen kova mandal maşrapa aldınız mı hiç?. Gelişmişiz,internetten getirtir olmuşuz her şeyi.Banane be ben gelişmek istemiyorum.Eskicimi istiyorum.İçtiğim  gazozların  sakladığım şişelerini,birikmiş gazetelerimizi…