Ankara’nın bir köy ortaokulunda sudan çıkmış balık misali sınıfın ortasında kaldığım,ellerimi nereye koyacağımı bilemediğim o ilk öğretmenlik günümde takvimler 15 Mart 1978deydi. O zamandan bu zamana, 15 Mart hep özel oldu benim için. Görevdeyken kademe veya derece alacağım, kıdemim artacak, maaşıma zam gelecek merakı ile hep bu günü bekledim. Bu…
Öğretmensin…Yetiştirdiğin her insanda,her meslekte,her eserde,yurdumun her köşesinde imza sensin,emek sensin…İlaç sensin,şifa sensin…Halay sensin,horon sensin,bar sensin…Efe sensin,Dadaş sensin…Gönül sazında çalınan en güzel türkü,mavi ufuklarda söylenen en güzel şiir sensin…Motif motif kilim sensin,Selimiye ,Ulu Cami,mihrap sensin…Ney sensin,dua sensin,hutbe sensin,nefes sensin,semah sensin…Harf harf yazılmış adın uygarlığa,ilim sensin,irfan sensin,fikir sensin,kelam sensin,kalem sensin…Bilge Kağan ,Alparslan…
Okulların bir yıl süren zorunlu tatili sonrası açılacağı heyecanı yaşanırken yurtta,ben kendi okul yıllarımı düşündüm bugün. Hiç anaokuluna gitmedim mesela ben.Öyle süslü püslü sınıflarım olmadı. Ancak gündüzleri anne, geceleri baba okulum ilk tohumlarını attı eğitimimin.İlk okul yıllarından ise bugün aklıma; defter sayfalarımın babam tarafından numaralandırılması, mükemmel kaplanması ve sayfalarımın kıvırılmaması…
12,15,18,21 yaşlarım sancılı,korku dolu yoğun çabalı geçti.Canım burnumda yaşadım bu yaşlarımı.Devamlı tehdit ve uyarı altındaydım.Çok çalışıyordum.Ne gönlümce gezebildim,ne oynayabildim .Çünkü bu yaşlarımda ben diploma alacak,okul bitirecektim.Aynı ilkokulu,ortaokulu,liseyi,yüksekokulu bitiren kişiler gibi omuzlarıma yüklenmiş mezuniyet,diploma kaygıları yaşamıştım.Ne kadar önemliydi diploma almak o zamanlar.Kırmızı kurdeleli diplomayı kucaklamak hatta duvarlara asmak gururdu.Okulda idarecilik yaptığım…
Dediler ki