BİR MASAL İŞTE Asırlar öncesinde, bir deniz ülkesinde güzeller güzeli bir kadın yaşarmış. Bakan bir daha bakar, saçlarının parlaklığından, gözlerinin renginden kendini alamazmış. İncecik bedeni, ölçülü zarif elleri ve bacakları, göğüsleri ve omuzları ile yürümez sanki kelebekler gibi salınırmış… Teni, bir su gibi berrak, saçları omuzlarından aşkın, dudakları kırmızıyı öğretirmiş….

DUYGULARLA RAKS Cavidan ın güneşler açıyordu içinde çiçek çiçek, her renk tonuna binlerce yoğunluğu eklercesine pırıl pırıldı. Yağmurlar içinde yağıyordu, yaşanmamış unutulmuş her duygu yeşile çalıyordu, damlalarla bezenip. Mis gibi toprak ve gün kokusu yayılıyordu bedenine, ruhunda kuytu köşelerin serinliği. Her gün bir UMUT, bir SEVİNÇ demekti, yaşamak için sebepler…

SAHİBİNİ ARAYAN YÜREK Sonrasını düşünmesiz, çaresiz bir elin yerinden çıkarıp denize attığından beri onu saatler mi,  günler mi yoksa daha uzun zamanlar mı geçmişti? Anlayamıyor. Acılarını, bilinmez yapayalnız ve karanlık bu yerden nasıl kurtulacağını düşünemiyordu. Bir o vardı, orada sahipsiz ve bedensiz. Yerden kalkmak için çabaladı YÜREK. Geçirdiği sarsıntı, yaralanan…

YÜREK ATMA TÖRENİ Mavisini yitirmişti çalkanan deniz giymiş kışlıkları, şiddetli bir lodos koparıp alıyordu, hayattaki alışılmışlıkları.Sadece balıkçılar yaşıyordu günü, üzerlerinde yağmurlukları. Tuzlu bir ıslaklıktaydı Ebru nun yaşayıp, yaşattıkları.Ayakları canlandırdı ıslak kayalıkları.Yuvarlandı birer birer, o ıssız bayırın taşları. Ebru oturdu bir kayaya, yüzünde yaşamışlıkları. Onu tutup getirmişti oralara dindiremediği ıstırapları. Başbaşaydılar…