Bazen kendimi kuluçkaya yatmış tavuk gibi hissediyorum.Tavuk civciv çıkarmak için yumurta üstünde yatar durur ya,ben de yazı çıkaracağım diye yatıp duruyorum. Kuluçkadaki tavuğa Gurk denirmiş.Bana ne denir diye düşündüm.En uyumlu Gark’ı buldum.Çabalasam daha kaliteli isimler ve ahenkli sesler kesin çıkarabilirdim. Ancak bu kez de sayın tavuğa haksızlık olur,şöhreti zedelenir diye…
Özel günlerde ve bayramlarda giydiği en güzel tek elbisesini kuşanan kadın, aynada boya yüzü görmemiş saçlarını taradı.Çok güzel görünmek istiyordu.Elbisesinin çart sarı,turuncu ve yeşil renklerinin ruhuna dokunuşunu hisseder gibi neşelendi.Fırın kapağı gibi açılan ve dişlerini hiç bir zaman içine alıp kapanmayan dudaklarını serbest bırakarak gülümsedi. Biraz sonra kapı komşusunun, evlenecek oğlunun…
Çöplüğe dönmüş kafamın içini boşaltmak iyi geldi bana.Bir kaç gün aktif yazım hayatından uzak kalmak hoş oldu.Ne kışa giriyoruz paniğine saldım kendimi, ne bunaldım.Ankara’da yaz mevsimine kardeş harika bir güneş var.Depresyon gelemiyor bu yüzden.Dün 2021 sezonu grip aşımı da oldum işlem tamam.Şimdi sıradaki aşıyı bekliyorum.Çıktı denen her aşıya kucağımı açacak…
Yalansız günümüz yok,yalan söylemedim diyenimiz de yok.Her yaştan,her statüden insan ucundan kuyruğundan pembesinden karasından yalanı bilir kullanır. Ancak bence hiç kimse, bazı kargocular kadar yalancı olamaz. İçinizde kargo işi yapan veya yakını kargocu olanlar varsa sakın üstüne alınıp, bana kızmasın.Ama 36 saat kargo gelecek diye çıkmadığınız bir eve “geldik bulamadık,kargonuzu…
Her insana dert açılmaz, her insanla dertleşilmez artık bundan çok eminim.Şöyle kafana uyan,senin niyetini duygularını anlayan, seni eleştirmeden dinleyen dert ortağın varsa çok şanslısın. Yoksa eğer koyu bir yalnızlıktır yaşadığın. Bazen tamam buldum işte, bu kadın veya bu adam beni dinler ve anlar dersiniz ya. Onda sizi dinleyecek sabır, görgü,eğitim…
Ankaradan bulaşıcı hastalık nedeniyle 1yıl uzak kalıp dönünce hayli bocaladım.Sanki köyden indim şehre.Ay bir acemilik sormayın gitsin.Yollar,arabalar evler,saraylar çok değişik geldi bana.Trafik ışıkları koymuşlar yolların üstüne.Yeşilde geçiyor,sarı da paçanı topluyor,kırmızı da zınklıyorsun.Alış veriş merkezleri var neonları yanıp sönen.Hele marketleri bir görseniz,zincir olmuş sarmışlar her yeri.Neredeyse her evde banyo yanındaki oda…
“Karnının doymayacağı yerde açlığını belli etme” derler.Ne güzel sözdür.Çoğumuz bu sözün doğruluğuna inandığımız günler yaşamışızdır elbette.Ya da bu gibi sözleri söyleten insanlar çevremizde ve yakınımızda vardır.Ben evinde rahat edemediğim,davranışları ile beni boğan,ya da lokmamı sayan insanların evine gitmem.Çünkü orada içimi koca bir panik kaplar.Dökmeyeceksem dökerim,yapmayacaksam yaparım.Bir dilim ekmek dahi isteyemeyeceğim…
Ütü masasının yanına koyduğum mutfak merdiveninin tepesine tünemiş mesai yapıyorum.Aylardır elime almadığım ütüyle bir gidip bir geliyorum.Pek sevdiğim,pek başarılı olduğum bir iş değildir ütü yapmak.Bolca çift çizgi yapmak gibi,aceleci ütü teknikleri kullanmama rağmen ütü sonrası içim hep huzur dolar.Kırışık,buruşuk,şekilsiz giysilerin pırıl pırıl olmasını ve pürüzsüzlüğünü severim.Salaş kaygısız,dağınık giyinmenin tadı bambaşka…
Mesleği gereği insanlarla birebir iletişim kurmak zorunda olan herkese büyük sabır diliyorum.Masasında oturup, kendisine verilen evraklar üstünde çalışan,hiç kimseyle muhatap olmayan görevliler çok şanslılar bence.Kafaları ve gönülleri dinçtir çünkü.Ancak aynı şeyi,görevlerini yaparken her an insanlarla yüz yüze gelen çalışanlar için söyleyemeyiz. Gün içinde çeşit çeşit insanla karşılaşıyorlar.Akıllısı var delisi var,kibarı…
Dediler ki