1978 yılının soğuk bir Mart günüydü.Aylardır yapılmayan atamalar gerçekleşmiş tayin olduğum görev yerimi belirten emir elime ulaşmıştı.Oysa ben atanamayacağım diye rahatlamış ve yeni doğmuş yeğenimin bakımını üstlenmiştim.Annesi çalışan minicik bir bebekti o ve bana çok ihtiyacı vardı.Çünkü benden büyükler daha önce doğan diğer torunlarına bakıyorlardı.Avukat olmak isterken öğretmen olmuş, aylar…
Sağlık merkezinin bahçesinde duran arabadan yürümekte zorluk çeken yaşlı bir kadını indirip,sürükleyerek bina içine sokan orta yaşlı kadınlardan biri heyecan ve hışımla etrafına bakınıp tekerlekli sandalye aradı. Bulamadı sinirlendi söylendi.Yaşlı kadını yürütmeye yardım eden diğer kadının sakin ol telkinlerini hiç duymadan girecekleri doktor odasının bulunduğu katta oraya buraya koşturmaya başladı.Nihayet…
İnsan cebinde ne taşır?Para taşır,telefon taşır,anahtar taşır,mendil taşır.Taşır,ne bulursa.Sevdiği veya lazım olan ne varsa taşır.Hatta şişirip ceplerini poşet bile taşır.Simit taşır ekmek taşır.Cebini pazar çantası gibi dolduranlar çok gördüm ben.Ama cepte köpek boku taşınır mı kardeşim?Kabalaştığıma şaşırmayın sakın,köpek dışkısı deyip kibarlaştırıp,hafiflete bilir,sizin beğeninizi kazanabilirdim.Hayır bunları hiç yapmayacak aksine, değer kaybına…
Öğretmensin…Yetiştirdiğin her insanda,her meslekte,her eserde,yurdumun her köşesinde imza sensin,emek sensin…İlaç sensin,şifa sensin…Halay sensin,horon sensin,bar sensin…Efe sensin,Dadaş sensin…Gönül sazında çalınan en güzel türkü,mavi ufuklarda söylenen en güzel şiir sensin…Motif motif kilim sensin,Selimiye ,Ulu Cami,mihrap sensin…Ney sensin,dua sensin,hutbe sensin,nefes sensin,semah sensin…Harf harf yazılmış adın uygarlığa,ilim sensin,irfan sensin,fikir sensin,kelam sensin,kalem sensin…Bilge Kağan ,Alparslan…
“Bir insan ağladığında ilk gözyaşı sağ gözünden düşüyorsa mutluluktan, sol gözünden düşüyorsa üzgün olduğu için ağlıyordur”.Diyor biliyorum diyen biri.O biri kim mi?Ben bilmiyorum.Ben,biliyorum diyen birini bilmiyorum. Bir yerlerde duyuyor veya okuyorum ben.Onlar beynimin bir yerlerine çörekleniyor,sonra zamanı gelince hop bakmışım buradalar.Bu nedenle ben bilirim ve söylerim diyen herkesi size burada…
“Jilet keskindir ama bir ağacı kesemez. Balta güçlüdür ama bir insanı tıraş edemez. Her şey kendi özel amacına göre değerlidir. Kendinizi başka insanlarla kıyaslamayın.”Bu sözleri delice bir tutkuyla gezinip her gün okuduğum twitter sayfalarımdan birinden aldım.Hoşuma gitti.Üzerinde konuşabilir,bir şeyler yazabilir ve hepimizi ilgilendiren bir anafikir çıkarabiliriz diye umut ettim.İnşallah haksız…
İnsanlar ne der diye yaşamaktan hep nefret ettim ben.İçimizi, huzurumuzu kaçıran bu şeytani duygunun beni esir almasını hiç istemiyorum.Hep direnip durdum bu vesveseye karşı.Umursamadığım hatta,bir terörist gibi bomba yüklü gezdiğim zamanlar olsa bile, ben de çevremdeki nice insan gibi bu düşünceden kopamıyorum.Desinler diye yaşamakta çok zorluk çekiyorum.Ne derlerse desinler ne…
Lise yıllarımdı ve ben Ankaradaydım. Sınıfımıza o öğretim yılı Antalya’dan Seçil adında bir kız arkadaş gelmişti.Kendisiyle iyi anlaştığım söylenebilir.Kanka olmamıştık ama sohbetimiz vardı. Kasım ayının ilk haftasında bir gün, sabah saatlerinde biz fizikçi Semramisi seyrederken aniden başlayan kar yağışını görünce Seçilin şoka girdiğini ve koşup bununu cama dayayıp hayretle çığlık…
Onbeş sene önceki 8 kasımda hayatımda özel olan, iz bırakan, çok yakın arkadaşlarımla toplanıp 50. yaşıma girişimi kutlamıştık. Çok mutlu bir yaşgünüydü benim için.Çünkü pamuk annemi bir yaşgünümde toprağa verdiğim için,hep buruk geçerdi yaş aldığım o gün. 50 yaşıma girdiğimde 65 yaşımı da görürsem aynı kadroyu bir araya getirmek için…
“Bu ülke kitap 20 lira diye almayıp kahve falı bakana 50 lira verenlerle dolu”Bu sözü ben söylemedim.Ama görüp okuduğum da çok beğendim.Bu söz paylaşıma dikkatlice bakınca Metin Akpınar’a ait gibi bir izlenim edindim.Ama kulağımla duymadığım için bilmiyorum.Bu söz beni yakından ilgilendirdi.Çünkü bu konuda bir yaza sığdırdığım olumlu olumsuz çok anım,gözlemim…
Öldürülmekten çok korkuyordu.İçtiği bir bardak suyla,tattığı bir lokma yemekle veya odasına bir gece aniden dalacak adamlarca hayatına son verileceği kaygıları içindeydi.Küçücük çocukken evhamlara kapılmaya başlamış, kaygılar içinde kendini odalara kitleyerek yaşamıştı.Yaşadığı can kaygısı nedeniyle akıl ve ruh sağlığını kaybetmişti.Hiç sağlıklı düşünemiyordu.Korku tüm benliğini sarmıştı.Dinmeyen baş ağrıları vardı.Yaş aldıkça akla uymayan,abuk…
İglu veya iglo nedir?Bilmiyorsanız okumaya devan edin,biliyorsanız da yine okuyun kaybınız olmaz.İglo Artik bölgede yaşayan eskimoların kar ve buz bloklarından yaptıkları kardan evlerdir.Kanada, Grönland gibi uzun ve soğuk kışların yaşandığı yerlerin bazı bölgelerinde sıklıkla görülür.Avcılıkla geçinen eskimolar genelde bu ev modelini kullanmaktadırlar.Yapılışı için özel şartlar olması ve kendine has projesi…
Dediler ki