Bu aralar kapılarla aram hiç iyi değil.Ne şimdi bu ?🤔?Ne saçmaladım gene?Nereden çıktı bu da böyle? Diye bir an aklınızda titreme duyumsadınız değil mi?Böyle yaparım adamı işte ben.Titretmem aklını bile alırım insanların🤭. Kapı ya hani şu bir yere girerken açıp kapadığımız,çok kullanıp,kıymetini hiç bilemediğimiz garibanlar var ya onlardan söz ediyorum.Gümrük…
İşte oldu sonunda,kadın kafayı tam olarak yedi diyecek ne çok insan çıkacak bu satırları okuyanlar içinden. Ama inanın yemedim.Yeme adayı olabilirim ama daha o kapıyı açamadım. Ankarada şu an sabahın güneşi görmemiş saati.Sabah ezanı için camimizin hocası bile daha yatağından çıkmadı. Dikişlerimi tuta tuta mutfaktayım.Her sabah dinlediğim gibi Ankara Polis…
Ne zaman yılın son günleri gelse,ne zaman yeni bir yıl için karşılama hazırlıkları yapsak içime bir telaş düşerdi benim.Sevinir heyecanlanır, neşelenir ve çoşku dolardım. Öğrencilerimle, ailemle, arkadaşlarımla hediye çekilişleri yapardık.Hababam, Debabam yeni yıl kartı yazar,postalardık. En acılı zamanlarımda,yaslı günlerimde bile gelen yılla ilgili hep ümitli olurdum. Severdim tüm hazırlıkları, parlayan…
Okuduğum bir yazıda”Siz neyin fazlasına sahipseniz,evren onun zıttını gönderir.”Fazla” merhametliyseniz zalimlerle, “fazla” cesursanız korkaklarla, “fazla bilgiliyseniz cahillerle,”fazla” zekiyseniz, aptallarla sınanırsınız bu hiç değişmez”diyordu. Ben bunun doğruluğuna yaşadığım olaylar sebebi ile inanmıştım. Demek ki hayatın böyle bir sistematiği var.Hiç değişmiyor.Bu satırları okuyan gençler bu görüşü bilirlerse, belki benim kadar büyük hayal…
Genellikle tekstil fabrilarında veya kuru temizleme şirketlerinde çalışan son ütücüler gibiyim. Aklımı taktım hastane ve ameliyat günlerime kafaları ütüleyip duruyorum. Es kaza telefonla arayanları,kafasını kapımdan uzatanları esir alıyor anlatıyor, anlatıyorum. Girişimi anlatıyorum,çıkışımı anlatıyorum. Bitmiyor anılarım, bitmiyor anlatacaklarım. Kimse susturamıyor beni.Narkoz kafası harika oluyor. Bir de yazıp duruyorum habire. Okuyanlar perişan.Eee…
1.1 milyon metre karelik kapalı alanı,4050 yatak kapasitesi olan 2022 tarihinde yaşadığımız Ankara ilinin Yenimahalle ilçesinde açılan Etlik Şehir hastanesinin camından izliyordum geceyi.Türkiyenin en büyük şehir hastanesi olduğunu öğrendiğim uçsuz bucaksız binalar silsilesinin içinde bir yerdeyim.6.kat acil cerrahi bölümünde uyanık bir kadınım. Saat 03.15 bölüm koridorları ve baktığımda çok net…
Bacadan gelecek kimseyi beklemedik biz.Geyiklerin çektiği arabasıyla gökyüzümüzde dolaşacak, yeni yıl gecesi bize hediyeler getirecek hiç kimsemizde olmadı bizim. Hediyelerin altına bırakılacağı pırıl pırıl süslenmiş, yanıp sönen ışıklı çam ağacımız ise tabii ki yoktu.Ama simli pırıl pırıl parlayan posta kartlarımız vardı.Postane önüne kurulan stantlarda sergilenen o kartlardan görürdük geyikleri,kardan adamları,bacası…
Kafenin camından dışarıya bakıp, sulu sepken yağan yağmuru seyrediyordum.İçeri girip, yer bulamadığı için izin isteyerek masamdaki boş sandalyeye oturan kadın kısa bir merhabalaşmanın ve tanışmanın ardından canı sıkkın bir halde konuşmaya başladı. “Dikkat çeken,düşman çeker” sözünün doğruluğuna bu yaşta inanmaya başlamam benim ne kadar saf olduğumun işaretidir hocam dedi.Her ne…
Ayağına bot giyip, göbeğini açıkta bırakan genç kızlar ile dik yakalı kalın kazak giyip,ayakkabısının içine babet tipi çorap giyerek çıplak ayaklıymış gibi gezen delikanlılar yüzünden kafası karıştı insanların. Hava soğuk mu sıcak mı dışarıda dolanan insanlara bakıp karar vereyim deseniz yandınız gitti.Hani derler ya “altı şişhane,üstü tophane” veya “altı kaval,üstü…
Umursamaz olmak nedir, nasıldır? Bilmeyi çok isterdim.Başarmayı da. Geçenlerde yeni tanıştığım, fikirlerine çok değer verdiğim bir arkadaşla sohbet ederken benim mutlaka aşırı duygusallıktan uzak durmamı,yeri geldiğinde insanları ve olayları daha az umursamayı başarmamı önermesine çok hak verdim. Kısacık tanışıklığımıza rağmen beni çok eskiden tanırmış gibi yorumlar yapması memnuniyet vericiydi.Mesela duygusal…
Dediler ki