Sokağa çıkamadığımız günlerde aç kalmayalım diye normalden biraz daha fazla aldığımız ürünleri bozulmadan,küflenmeden tüketmek için yoğun bir çaba içindeyim.Bu nedenle obezite tarihine adımı altın harflerle yazdırmaya dolu dizgin devam ediyorum. Bununla kalsa yine bir şey değil.Bir de güvercinlerin özel hayatlarına karışıp,onlara da yemek seçenekleri sunuyor kahvaltılarını hazırlıyorum.Güvercinlerim kocaman oldu havalanıp…
12 kişilik açılan yemek masasına itiştire kakıştıra ek sandalyeler koyarak sığar ve ilk gün bayram yemeğini beraber yerdik biz.Baba ocağımızın değişmez kuralıydı bu.İlk gün hep bir arada olur, anne yemeklerimizle doyardık. Anam çok hamarattı tamam da, böylesi tatlı ve doyulmaz nasıl olurdu yemekler anlamazdım.Ne çok güler, neşelenir, eğlenirdik o zamanlarda.Büyükten…
Saat 6.46 de sayın köpek Noynoyun bütün gece kustuğu için annesi Sereni uykusuz bıraktığını,anne Seren’in saçları koptuğu için koyu renge boyattığını, evde çok büyü bulduğunu ve bir de üstüne üstlük bütün yazı bir yatta geçireceğini duyduğumdan beri kendimde değilim arkadaşlar. Kargaların bile masaya oturmadığı bu satte ben kazara bile…
Pandemi döneminde bizlere uygulanan 6.sokağa çıkma yasağının içinde yaşadığımız 2. özgür günümüzü de bitirdik.Bir önceki kadar çoşkulu,heyecanlı olmasa da tüm hazırlıklarımızı zamanında yaparak sokağa çıktık. Hayli sıcak bir günün,biran önce göçseniz de sizlerden kurtulsak alt metni ile ayarlanmış saatlerinde mahallemizin sokak ve parklarında yerimizi aldık. Günlerin mahkumiyetinden daralmış gönülleriyle ev…
Anne dizine,baba omuzuna yatamayan evlatların,evlatlarını kucaklayıp öpemeyen anaların babaların olduğu bu dönemde istinasız hepimizin en büyük ihtiyacı sevgi şevkat,sıcacık muhabbetler. Ailesinden uzak durmak zorunda kalan özgürlüğünü kaybetmiş ve hayatı tehlikede olan insanlar ilgi ve destek dışında hiç bir şey istemezler.Ölümün etraflarında kol gezdiğini bile bile,geçim sıkıntısının çoğaldığı bir dönemde devlet…
Karayolunda hızla seyreden beyaz minibüsü durdurup içindeki yolcuları indirerek sıraya dizen polisi izliyorum ekranda.Dizildikçe dizilen yolcuları sağdan sayıp 35,soldan sayıp 35 bulan memur beyin isyan ve şaşkınlığına gülüyorum.Nasıl gülmeyeyim, nasıl şaşırmasın polis amca.Edebiyle oturan 12 kişiyi alacak araçtan 35 kocabaş insan iniyor.Mevsimlik tarım işçileri olduğunu anladığım yolcuların;ne virüs ne fiziksel…
Şimdi yazacaklarıma ne kadar inanırsınız bilmiyorum.Ancak azıcık abartmış olsam da gerçektir inanmanızı isterim.Pazar sabahı erkenden uyanıp İbrahim Tatlısesi sahneye çıkartacak asistan gibi hazırlıklar yaptım.Çünkü yaşasın özgürlük nidalarıyla, kendini sokaklara atacak bir 65liğim vardı. Ben de hem refakatçi kimliğim hem de 1 senenin suratımda fark edilemez çizgilerine güvenip bu haykırışa gönülden…
Dünya nın bütün suçlarını ben işlemişim gibi, bir karamsarlık yoklar zaman zaman beni. Oysa düşündüğümde hiç kimseye bir zararım, terbiyesizliğim,sevgisizliğimin de olmadığını fark ederim.Ben bir suç işlemişsem eğer bu suç da, insanları ayırmasız çok sevimem ve değer vermemdir.Suçsa bu suçluyum. Hem beni üzmeyeni üzmedim,beni kırmayanı kırmadım hiç.İnsanlara yük,masraf, dert,sıkıntı olmamak…
Survivorda adam tuttum ilk hafta elendi,taraftarı olduğum takım yenilmelere doymadı. Bir siyasi parti benimsedim 40 yılda bir kere kazanamadı.Arkadaşa güvendim kazık atmadan gitmedi,akraba sevdim nispetsiz günü geçmedi.Evlendim anne olamadım,maaş aldım cüzdanım hiç dolu olmadı.Verdim alamadım,sevdiğim kadar hiç sevilmedim.Nasılsa sabırlı ,olgun diye gelen azarladı,giden kapris yaptı yıllarca idare ettim. Kazanmak,kazanan tarafta…
Ben de çocuktum bir zamanlar!Benim de okuma bayramım vardı, 23 Nisanım vardı.Grapondan elbisem, komiklik kralı kartondan kukülatam vardı. “Bugün 23 Nisan “şarkısını haykıran neşem, sevincim 5 kuruş ver söylet ,25 kuruşa bile susturamıyacağın bayram sahiplenişim, sevdam vardı.Ama o zamanlar bayram hırsızları da yoktu..Sonra sonra bayramımı da ,çoşku ve sevincimi de…
Sosyal medyanın üç önemli alanında hesabım olduğundan hepsinde de takipçi ve paylaşımcı olarak aktifim.Hani öyle hesabım olsun milleti takip edeyim diye hesap açmadım.Elimin ve dilimin yettiği yerlerde ses oluyorum.Ancak twitter da az paylaşıyor, çok okuyup çok takip ediyorum.Orası memleketin nabzı gibi geliyor bana.İnstagramda da yazılarımı paylaşıyorum.Her ne kadar resim paylaşma…
Ellerim kırık karga kanadı, ayaklarım dozer kepçesi gibidir benim.Elime alıp da düşürmediğim hiç bir şey yoktur.Düşmeyi beceremeyen ne varsa,sirk starı gibi avuçlarımın içinde parendeler atarak yerini bulur. Ellerimin adres okuma becerisi sıfırın altındadır.Koymayı planlayıp istediğim hiç bir yere elimdeki ürünü teslim edememişimdir ben.İyi ki kazarada olsa kargo şirket görevlisi olmamışım…
Yaşını saklamak yaşını inkar etmek biz kadınların pek sevdiği huydur.Fakat şimdi erkekler de sevdi bu huyu. Yaşını söylemeyen ya da doğru söylemeyen kişileri ben de görmüşümdür.Ama benim kişilerin yaşı ve maaşı ile ilgili hiç merakım olmadığından dikkate almam bu saçmalıkları.Yani umursamam 9o lık bir kadın 25 deyim dese. Sormam sorgulamam…
Şükret,sabret dua et döneminde en büyük eğlencemiz cep telefonlarımızla oynamak.Eşim bana, ben ona arkadaşlarımızdan gelen videoları yazıları yollayıp duruyoruz.Karşılıklı iki çekyata uzun vaziyet almış tosun paşa ve ailesi olarak gündemden uzak durmuyoruz.Covid 19 un 7 göbek sülalesini öğrenmiş haldeyiz.Evde kaldık, evdeyiz merak etmeyin.Gençken sokakları, arkadaş gezmelerini çok severdim ben.Yalnızlıktan ise…
Günün erken sayılan bir saatinde güne başladım gene.Kurulmuş bir oyuncak misali aksatmasız hergün yaptığım gibi, kahvaltılığımı koyduğum masada sallama bir çayla katık ettiğim lokmalarımı yolladım adreslerine..Çok tatlı ve serin bir sabah rüzgarı var bugün…Günün en çok bu saatlerini seviyorum ben.Gün ortası;çok güneşli, gürültülü ve sıcak oluyor. Geceleri ise herkesin evlerden…
1979 mart ayında aldığım ehliyetimin ,cüzdan içi bölmelerde unutulup kalmaması için elimden gelen tüm gayreti gösterdiğimden eminim.Delice bir tutku, vazgeçilmez bir sevgi ile 38 senedir aktif şöförlük hayatım devam ediyor.Arabanın hep solunda, direksiyonla kucak kucağa ve göğüs göğüse bir yakınlık içinde olmak hep mutluluk verdi bana..İndirilmiş bir camdan püfürdeyen rüzgarı…
Tekne kazıntısı sıfatıyla aileme 3. çocuk olarak katılmışım ben.İdeal kadın, becerikli bir ev hanımı olma konusunda büyük başarılar gösteren bir abla ile spor ve müzik yeteneklerini sergileyen bir abi arasında dolana dolana büyüdüm .Gün oldu eksik kaleci kadrosunu tamamlamak için futbol maçında buldum kendimi, gün oldu ablamın diktiği bir elbiseye…
Aklımın ermeye başladığı yaşlardan beri insan ilişkilerinde sıcakkanlı bir tavrım vardır.Kolay arkadaş olurum.Kibir bilmem, hava basmaya çalışmam.Egonun rezil ettiği insanlardan değilimdir.Kendini yükselteyim derken, soytarıya dönen zayıf kişilerden de hiç haz etmem. Övünmeyi seven, abartıya kaçan oyuncu kişiliklerden nefret ederim. Kafamın basmadığı,gönlümün almadığı insanlara karşı hep bir mesafem vardır.Saygıda kusur etmeden,Allah…
Ben genelde rüya görmem,ya da gördüğümü hatırlamam.Bunu size de daha önce yazmıştım.Sabah uyanırım düşünürüm, uyku seansından hiç bir şey gelmez aklıma. Ancak bu sabah öyle olmadı,geceden gördüğüm rüyayı çok net hatırladım.Uyanmaya yakın devrede görmüş olmalıyım ki aynı netlik ve canlılıkta aklımda kalmış.En son karede, bir taksinin arka koltuğunda olan üç…
Şimdi yazacaklarıma ne kadar inanırsınız bilmiyorum.Ancak azıcık abartmış olsam da gerçektir inanmanızı isterim.Pazar sabahı erkenden uyanıp İbrahim Tatlısesi sahneye çıkartacak asistan gibi hazırlıklar yaptım.Çünkü yaşasın özgürlük nidalarıyla, kendini sokaklara atacak bir 65liğim vardı. Ben de hem refakatçi kimliğim hem de 1 senenin suratımda fark edilemez çizgilerine güvenip bu haykırışa gönülden…
Karnında büyütmüşsen bir canı, karnında değil yüreğinde yeşertmişsen sevdanı; Bugün anneysen, yarın anne olacaksan ya da anneliğini düşlerine saklayacaksan sen kadınsın ve sen annesin.Günün kutlu olsun o zaman.Tüm annelere, anne adaylarına sevgiler.Ebediyete intikal etmiş tüm annelere rahmetler.
1946-1955 yılları arasında Arjantini yöneten Juan Domingo Peronun karısı Eva Peronun 100.yaşı ülkede törenlerle kutlandı.Ve İspanyolca küçük Eva anlamına gelen Evita halkı tarafından özlemle anıldı.Arjantinde kadın haklarının öncüsü olan Eva Peron 1947 de seçme seçilme hakkının kadınlara verilmesi sağladı.Ülkesinde hastahaneler,okullar,sığınma evleri yaptırarak halkının çok büyük sevgisini kazandı. Adına şarkılar bile…
15-16 yaşında tombik bir kızım.Ellerim hep havada çakkıdı çakkıdı durumunda.Türk pop müziğinin kurduyum.Yeni çıkan her şarkıyı ve şarkıcıyı biliyorum. Şarkıcıların ailesini, ayakkabı numarasını bile ezberliyorum. Haftasonu gazetesini okumuyor, yiyorum. Aslında biz 3 kardeş de müzik hastasıyız o zamanlar.Her ne kadar farklı tellerden çalsak da odalarımızdan evin içine hep müzik sesi…
“Gelir bahar ayları, gevşer gönül yayları”sözünü söyleyerek uyandım bugün.Ne kadar doğru hatırladım bu tekerlemeyi bilmiyorum ancak şiir gibi okudum bir iki kez. Gevşer,gevşedi,gevşek sözcükleri yer etmiş olmalı ki aklımda geceden.Sabah beni onlar karşıladı.Evet maalesef ki yeni bir gevşeklik buldu hepimizi.Daha salgını ortalamadan gevşedik ve günlük vaka sayısını artırdık.Görsel basından edindiğim…
Boynunda fuları,ağzında piposu eksik gazeteciler gibi sabahın altısında yine yazmaya başladım.Kiminizde pireler uçuşuyor,kiminiz yatakla vedalaşmaya hazırlanıyor bense iş başı yaptım bile.Görev aşkım oldum olası başıma dert olmuştur.Okula, derse en erken gitmeler,verilen ödevleri en iyisiyle yapmaya çalışmalar hep bu aşkla oldu.Şimdi de yazarlık aşkı sardı beni.Aşk kadınıyım vesselam.Paçalarımdan aşk akıyor.Aşkın olduğu…
Normalleşme sürecine adım adım ilerliyormuşuz diye duydum dün gece.Girdik girecekmişiz.Aman başladımı bende bir heyecan bir telaş.Bir şevk geldi bir aşk.Hemen koştum giysi dolabıma en rahat ama en yeni olanları bulup koydum ilk göreceğim yere. Açtım çorap hurcumu en temizini kaptım çıkardım.Çektim çekmeceyi allık pudra far,ruj ne varsa sıraya dizdim.Tarak fırça,parfüm,fondöten…
Güvercinlerin umumi tuvaleti olmaktan kurtarmak için kapattırdığım balkonumda geçiyor çoğu zamanım.Hani sayın bakan hayat eve sığar dedi ya ben hedef büyüttüm balkona hayat sığdırdım. Günlerdir güneşi gördüğüm her dakika balkona tünüyorum.Bulmacam,limon dolusu koca bir sürahi suyum,minik sony marka radyom,kalemlerim neskafe kupam, kolonyam ve kağıt havlumla nöbet alanındayım. Pazardan alıp getirdiğim…
Büyük hayallerim,renkli düşlerim,ulaşmayı şart koştuğum hedeflerim,hırsından öldüğüm isteklerim olmadı benim.Gerçekçi olmak hayli de yordu beni.Keşke hayalperest olabilseymişim. Ama öksürmeye korktuğum, akan burnum için kaygılar yaşadığım, elimden kolonyanın dilimden duanın düşmediği bu günlerde çok sık ve içimi ısıtan hayaller kuruyor kendi kendimi gaza getiriyorum.Salgın bitiyor,yollar açılıyor,yasaklar kalkıyor,hopp eski günler geri geliyor…
Yaşadığımız bu günlerde beni en çok yoklayan duygu özlemek oldu.Önemsemediğim nice şeyle, sevdiğimden emin olduğum her şeyi çok özledim.Mesela bir bulvar kafesinde oturup karışık piza yemeyi,ya da smit evinin rahatsız kuru taburelerine tüneyip üçgen peynirimle simidimi hüpletmeyi.Yanında kimbilir kaç saattir kaynayarak katran karısı bir renk almış çayı içmeyi bir de….
Birden aklıma geldi ben en çok kime güldüm diye sordum kendime.Özel hayatımda beni güldüren mutlu eden sevdiklerim elbette var. Benim sorum sanat yapanlara yönelikti. Louis De Funes isimli bir Fransız sinema sanatçısı vardı gençlik yıllarımda.Yıllarca onun filimlerine gittim ve çok çok güldüm.Fransa nın Dünya sinemasına armağan ettiği en büyük komedyen…
Kapalı bir fanus içindeymiş gibi birbirinin aynı günleri geçiriyorum. Sanki sadece günlerin adı değişiyor bir gün salı bir gün cuma oluyor.Yapılanlar,yaşananlar hep aynı.Buna engel olmak ve bir günü diğerinden ayırmak için değişik atraksiyonlar bulmaya gayret ediyorum.Merdiven tepelerine tırmanıyor, dolap içlerine dalıyor,hurçları deşiyorum. Sakladıklarıma bakıyorum.Evde ne kadar arızalı alet varsa elden…
Bozuk psikolojimizin,kaygılarımızın etkisiyle eve yiyecek taşımakta eskiye oranla daha tempolu olduğumuzu siz de kabul edersiniz.Girdiğimiz marketlerden manav veya pazarlardan almadığımız yok maşallah. Bu dönemde işimize hiç yaramayacak olan lavabo pompasını yenilemek gibi gereksiz hareketleri sergilerken ,kapuska pişirip yemek gibi hayret verecek olayların içinde hep kendimi buluyorum. Ne kilo tutturabiliyorum ne…
Yıldırım Mayruk defilesinde görev almış mankenler gibiyim.Koridor ve salonda salınıp yürüyor,kulisimde soyunup giyiniyorum.Yatak kıyafetlerimi ayaklarım halıya basar basmaz çıkarıp ruh halime uygun giysilerimi üzerime geçirince başlıyor benim defilem.Yemek pişirilecekse ayrı,yemek pişirilmeyecekse farklı bir kreasyon ürünü bedenimde yerini alıyor. Yemek yaparken genelde gri tonları içeren sweatshortlar giyerken,sorasında kırmızı ve mavi gibi…
Yaşını saklamak,yaşını inkar etmek biz kadınların pek sevdiği huydur.Fakat şimdi erkekler de sevdi bu huyu. Geçmişte yaşını söylemeyen, ya da doğru söylemeyen kişileri ben de görmüşümdür.Ama benim kişilerin yaşı ve maaşı ile ilgili hiç merakım olmadığından dikkate almam bu saçmalıkları.Yani umursamam 9o lık bir kadın 25 yaşındayım dese. Sormam sorgulamam…
Kafes arkası hayatlarımızda 2.haftayı geride bıraktık.Kafes arkası dedim de geçmişte kadın kısmısı yaşarmış böylesi yasaklı günleri.Kendilerini erkeklere göstermeden kafeslerin ardından hayatı izlerlermiş.Şimdi de bizler hayatı pencerelerin ardından izlemek zorundayız.Gelme diye diye,gitme diye diye geçiyor günler. Ancak üzülerek görüyorum ki kafes arkası hayata inatla karşı çıkanlar var etrafta.Bu salgın bu koşullarda…
Hiç olmadığım gibi davranmadım,hiç olduğumu saklayıp olmadığımla insanları kandırmaya kalkmadım.Eksiğimi,gediğimi,ayıbımı,günahımı hep bildim.Beceriksizlikle başarısız olduğum çoğu şeyin bilincinde olduğum gibi, çok başarılı olup beğeni ve taktir aldığım konularda da alçakgönüllü değilim. Kimi gün tüm gerçekçiliğim ve samimiyetimle sözcüklere döktüğüm zaaflarıma,kusurlarıma kimi okuyucuları inandırmak da zorlansam, abartmakla suçlansam da gerçeklerimi hep bildim…
Husband ingilizcede koca eş demek.Bizim sağlık bakanımız artık Fahrettin Husband.Çünkü sabah gazetesi Googleda yaptığı çeviride hatayı düzeltmeden haber yazınca bakanımıza yeni bir soyadı takıverdi.Biz artık her gece sayın Husband ın açıklamalarını bekleyeceğiz. Karantinadaki günlerimizde komik,traji komik veya çok acı paylaşım ve bilgilerle haşır neşir olduk.Bizi çok güldüren capsler ve videolar…
Adını canım yeğenim Özgür Yılmaz ın koyduğu e kitabımı blog sayfamda yayınladım .YARIN GELDİ BUGÜN NERDE? ARTIK BİTTİ SON SÖZ YARINLAR, Hep yarınları, beklemek ve düşlemekle geçti yıllar. İstediğimizi alamadık, YARIN dedik. Özleneni göremedik, YARIN dedik. Dilediğimize ulaşamadık. YARIN dedik. Daha nice sevilen, istenen, hayal edilen, beklenen, dilenen, umulan, arzulanan…
İÇİNDEKİLER Yazan Kimdir? Sunuş Yarın Geldi, Bugün Nerde? Yazdım İşte Denizde değil Bir Oda, Bir Gece Fötr Şapka Kan Çiçekleri Bekir Kırt Kırt Kırar Hayat Bir Mahkumun Düşü Ağıt 13. Ev Kadını 14. Bir Meyhane Anısı 15. Yıldız Oldum Ben 16. Tek Utancı Bir Mum Daha+ Tezat Yanlış Adres Çözümsüz…
Ellerim kırık karga kanadı, ayaklarım dozer kepçesi gibidir benim.Elime alıp da düşürmediğim hiç bir şey yoktur.Düşmeyi beceremeyen ne varsa,sirk starı gibi avuçlarımın içinde parendeler atarak yerini bulur. 🤦♀️ Ellerimin adres okuma becerisi de sıfırın altındadır.Koymayı planladığım hiç bir ürünü adresine teslim edememişimdir.Önce düşürür sonra bir yere koyarım.İyi ki kargo şirket…
BİR MASAL İŞTE Asırlar öncesinde, bir deniz ülkesinde güzeller güzeli bir kadın yaşarmış. Bakan bir daha bakar, saçlarının parlaklığından, gözlerinin renginden kendini alamazmış. İncecik bedeni, ölçülü zarif elleri ve bacakları, göğüsleri ve omuzları ile yürümez sanki kelebekler gibi salınırmış… Teni, bir su gibi berrak, saçları omuzlarından aşkın, dudakları kırmızıyı öğretirmiş….
DUYGULARLA RAKS Cavidan ın güneşler açıyordu içinde çiçek çiçek, her renk tonuna binlerce yoğunluğu eklercesine pırıl pırıldı. Yağmurlar içinde yağıyordu, yaşanmamış unutulmuş her duygu yeşile çalıyordu, damlalarla bezenip. Mis gibi toprak ve gün kokusu yayılıyordu bedenine, ruhunda kuytu köşelerin serinliği. Her gün bir UMUT, bir SEVİNÇ demekti, yaşamak için sebepler…
SAHİBİNİ ARAYAN YÜREK Sonrasını düşünmesiz, çaresiz bir elin yerinden çıkarıp denize attığından beri onu saatler mi, günler mi yoksa daha uzun zamanlar mı geçmişti? Anlayamıyor. Acılarını, bilinmez yapayalnız ve karanlık bu yerden nasıl kurtulacağını düşünemiyordu. Bir o vardı, orada sahipsiz ve bedensiz. Yerden kalkmak için çabaladı YÜREK. Geçirdiği sarsıntı, yaralanan…
YÜREK ATMA TÖRENİ Mavisini yitirmişti çalkanan deniz giymiş kışlıkları, şiddetli bir lodos koparıp alıyordu, hayattaki alışılmışlıkları.Sadece balıkçılar yaşıyordu günü, üzerlerinde yağmurlukları. Tuzlu bir ıslaklıktaydı Ebru nun yaşayıp, yaşattıkları.Ayakları canlandırdı ıslak kayalıkları.Yuvarlandı birer birer, o ıssız bayırın taşları. Ebru oturdu bir kayaya, yüzünde yaşamışlıkları. Onu tutup getirmişti oralara dindiremediği ıstırapları. Başbaşaydılar…
MEKTUP MÜGE Aldığı mektup sonrası çok kırılan, günlerce içine kapanıp sorgulamalar yapan Müge mektupta okuduğu hiç bir sözü hak etmediği inancı ile Cihanın yolunu tercih ederek duygu ve hırsını kağıda aktarmış ve ona mektup yazmıştı.Madem ki Cihan kendisine bu yolla ve resmice veda etmişti kendisi de ona aynı yolla git…
MEKTUP CİHAN Bir mesai gününü daha bitirip evine döndüğü akşam, her zamanki alışkanlığı ile baktığı posta kutusunda buldu, ondan gelen mektubu. Merdivenleri daha hızlı çıkarak ulaştığı kapının hemen arkasında çantasını, ceketini bir yana bırakarak yırtıp açtı mektubu.Mektupların insan hayatında yok olduğu sadece kredi kat ekstreleri doğal gaz elektrik su makbuzlarının…
SİZ HA? SEN HA? “Niçin coşku ve heyecanla dolmuyor içim daha bir yıl öncesi gibi? Önlenemez bir istek sarmıyor, etkisine almıyor beni. Sizi görmem için ayaklarım neden tersine gidiyor, gitmesi gereken yönün aksine? Niçin her kilometre, milyonlarla çarpılıp büyüyor ve korkutuyor beni?Düşünmediğim gerçekler, bir biri ardına nasıl hızla yığılıyor üstüme?…
77-ONLAR ŞANSLIYDI Yatılı okul yatakhanesinde, arkadaşlarının yatmaya hazırlandığı bir saatte alt katta ki yemekhane penceresinden atlayarak, karıştılar karanlıklar içindeki okul bahçesine ve geceye. Disiplin ve dersler boğuyordu, Nuray ve Ülküyü. Ders notları da hiç iyi değildi zaten.Okuma istekleri, her şeyi bir solukta yaşama isteklerinin arkasında kalıyor, hovarda yüreklerine söz geçiremiyorlardı.“Okuyup…
Misafir sevmeyen ya da ev gezmesi istemeyen insanlara çok yaradı bu karantinalı günler.Artık rahatlar mazeret üretmelerine gerek kalmadı.Bahane cepte. Evlerine gelen yok giden yok oh yan gel yat. Gelin kaynanadan,kaynana damattan,damat bacanaktan kurtuldu böylece.Görümce gelini oyamıyor,kaynata gelini gömemiyor.Uzak kaldılar birbirlerinden. Ancak kimi evlerde iktidar gençlerin eline geçti.Gençler yaşlılara höt söt…
Çok büyük bir çoğunluğun evlerinde olduğu ve telefonlarını ellerinden bırakmadığı bu günler benim hep hayal ettiğim bir şeydi.Dışarlarda gezemeyen can sıkıntısıyla sosyal medyada her bulduğunu okuyan insanları istedim hep.İstedim düşledim.İnkar edip geçiştirecek değilim.Hep insanlar dursa durulsa ve benim yazdıklarımı okuyacak vakit bulsa dedim. O kadar zamanla yarışta, o kadar meşgul…
Dediler ki