Yargıtay hukuk dairelerinin birinden geçen hafta çıkan bir kararı büyük bir mutlulukla öğrendim.Kanun maddesini tane tane okudum.Bu yüksek mahkeme apartman içindeki ortak kullanım alanlarında,kapı önleri ve koridorlarda ayakkabı çıkarılmasının suç sayıldığına hükmetti çok şükür.Ayakkabılar kapı önünde değil ev içinde çıkarılmalı dedi.Son yıllarda çok sık gördüğüm temizlik bahane edilerek kapı önünde…
Lise sokağında etraflarını sarmış kalabalığa aldırmadan kavga eden kızlara baktım uzun uzun.Kavga ağız dalaşı olmaktan çıkmış, yakın temas dövüşüne dönmüş durumda.Hani saç başa dedikleri türde mücadele devam ediyor.Çekilen saçının acısı ciğerine işlemiş olan kızın çığlığı yıkıyor ortalığı.Havaya savrulan sadece acı dolu bir çığlık değil elbette.En çirkin küfürler, hakaretler,kontrolsuz bağırışlar ortada.Kızlar…
Uykumu bölerek sahur sofrasına oturmak çok zor gelmiştir bana.Uykuyu hep sevmişimdir çünkü.Ancak tek göz açık,ağız burun karışarak bile olsa o masada yenen bir kaç lokmanın,bir sonraki gün için niyetlenmenin tadı hiç bir yerde yoktur. İnsan o anı paylaştığı sevdiklerini bir bir kaybettiğinde daha çok özlüyor ramazan gecelerini ve ritüellerini.Yiyip yatarak…
Kıskançlık, herkesin kolay baş edeceği bir duygu değildir.Kimini katil eder,kimini komik eder.Kiminde mantık, muhakeme bırakmayacak kadar yoğundur,kiminde yanındaki kadını alıp götürseler umursamayacağı kadar az.Kimi esiri olur kıskançlığın,kimi haddini bildirir kıskançlığa.Vesselam bir ayarı yoktur bu duygunun, kişiden kişiye değişir. İstanbul’da büfecilik yapan Metin beyin başına gelenlerde bunun çok güzel örneği bence.Gün…
Her ailede mutlaka bir, iki koyu dindar vardır.Ya da ailenin tamamı zaten böyledir. Benim ailemde de vardı. Kendini dini emirleri uygulamaya, dini görevleri kusursuz yerine getirmeye ve herkesi müslüman yapmaya adamış olan bu kişilerin çok sık gördüğüm ortak tavrı ;ben yapıyorum sen de yap şeklinde davranmak ve mutlaka tavsiyelerde bulunmaktır….
Öğrencisinin ders içinde kendisine yaptığı abuk subuk el hareketlerini içeren video ile sosyal medyada gündem olan Eyüp hocanın söyleşisini içim titreyerek, gözlerim dolarak izledim. Meslektaşımın üzüntüsü,öğrencinin rezilliği için kahroldum. Mesleğime hala devam etmiyor oluşuma şükür edip, huzur buldum.Bir öğretmene iyi ki hala sınıfta ders anlatmıyorum sevincini yaşatan bu dönemi ve…
Okuyacağınız bir yazımın içinde SANIRSAM diye bir sözcük görürseniz ayıplayın beni.Çünkü dilimizde SANIRSAM diye bir sözcük yok.Doğrusu SANIRIM olacak. SANIRIMI bozduğumuz gibi anadilimizde bozduğumuz, ya da yanlış bilip yazdığımız ne çok sözcük var.Kendi kendimize sözcük üretmekte ise üstümüze yok.Ayrıları birleşik,birleşikler ayrı yazıp duruyoruz. Kendi dilini doğru konuşan,doğru yazıp okuyan bir…
Ailemizde sadece rahmetli abim serbest meslek sahibiydi.Basın yayın mezunu olmasına rağmen,mesleğini yapmaya hiç niyetlenmemiş,devlet memuru olmayı şiddetle ret etmişti.Tüm ebeveyn ısrarlarına direnerek kendi işini kurmuştu.Diğer bireylerimiz hep memurdu.Memur bir babanın çocuğu olarak biz memurluğu tercih ettik.657li olmanın zorluğunu da avantajını da çok yakından yaşadık.Bir daha dünyaya gelmek nasip olsa ben…
Kavurucu yaz sıcağında sokakta top oynayan çocuk, çok susadığını fark edip paldır kültür evlerine gidip buzdolabındaki sürahiyi ağzına dayadığında daha 7-8 yaşlarındaydı.Suyunu içmiş ancak kendisine söylenerek kapıyı açan annesinin ensesini yakalayan elinden ve poposuna inen şamardan kurtaramamıştı.Hem sürahiyi ağzına dayadığı,hem de terli terli su içtiği için dayaktan nasiplenen bu çocuğun…
Sizin de benden bir farkınız yok biliyorum.Canınızı çok sıkan,kalbinizi kıran,sizi çok üzüp hayal kırıklığına uğratan insanın canının yanıp, pişman olmasını benim gibi siz de çok istiyorsunuzdur.O kişinin davula deri olduğunu,suya düm dediğini,yere çakıldığını duysanız içinizin yağı eriyecektir. İşte bir çoğumuzun hayatında bana yaşattığını sen de yaşa dediğimiz bu tip bir,…
Hayatım hep doktor korkusuyla geçti.Bu korku canımın tatlı olmasıyla ilgili değildi.Rastladığım sinirli,azarlayıp tersleyen doktorlar yüzünden beyaz önlük fobim oluşmuştu.Yaşadığım olumsuz deneyimler panik yaratmıştı bende.Bu nedenle bir ömür tırstım doktorlardan. Korkum bir dönem nefrete bile dönüştü.Yoğun bakımda yatan annemi yaşarken son kez görmeme izin vermeyen bir doktor yüzünden isyanım ve doktor…
İki sivil giyimli polis memurunun arasında elleri kelepçeli yürüyen adamı gören insanlar, bu suçluya ne çok suç yakıştırmışlardır kimbilir. Adamın suçunun taciz,şiddet veya tecavüzden tut,kapkaç, hırsızlık, cinayet, darp,soygun ya da terör olduğunu düşünenler çıkmıştır. Ülkemizde polis ve kelepçe bir aradaysa aklımıza gelen ve en çok duyduğumuz suç bunlardır çünkü. Ben…
Bir kere ya bir kere,içtiğin suyun gördüğün güneşin yediğin ekmeğin hatırına… Bir kere ya bir kere aldığın nefesin uyandığın sabahın,duyduğun sesin hatırına… Bir kere ya bir kere yattığın uykunun,tuttuğun elin,gördüğün yüzün hatırına. Bir kere ya bir kere, mavi denizin yüksek dağın, cılız derenin hatırına.. Bir kere ya bir kere daldaki…
Allahım!Çok zeki olmadığımı biliyorum.Akıllı desen eh işte.Kendime yetecek kadar var azıcık.Büyük hatalar yapmamayı,başkalarına zarar vermemeyi başarıp sade sakin bir hayatı devam ettirecek kadar yakıtım var denebilir.Uyanık, cin fikirli,şeytanla iş birliği içinde bir kişiliğim ise hiç yok. Biraz gönül gözüm açık,biraz hislerim kuvvetli,ön sezim güçlü o kadar.Biliyorsun çabuk görürüm, görmemem gerekenleri…
“Halkın Hizmetkarı”isimli dizide oynarken halkının çok büyük sevgisini kazanan Zelinsky Ukrayna cumhurbaşkanı seçildiğinde hayatının bu kadar değişeceğini biliyor muydu acaba?Komedyen olarak gösterilere çıkarken,dizilerde oynarken bir gün tarihe imza atacağı aklına hiç gelmiş midir?Bu gün silah kuşanıp ülkesini savunmaya çalışan,sığınma tekliflerini şiddetle red ederek vatanını terk etmeyen artık siyasetçi olan komedyene…
Okumayı,yazmayı ve duymayı askıya aldığım günlerden geçiyorum gene.Bunu yapmaya mecburum.Çünkü çok fazla nefret,çok fazla şiddet yükleniyorum.Dilime sahip çıkamamaktan çekiniyorum. Ruhum ve bedenim kontrolunu kaybedecek,başımı belaya sokacak diye korkuyorum.En iyisi duymamak, görmemek,yazmamak.Mış gibi yapıp yaşamak.Hepsi başarılabilir elbette.Benim elimde,benim irademde bunlar. Yazmadım,okuyucular hastalanmadı.Duymadım televizyoncular batmadı.Ben kimim ki? Ben kim miyim?Ben sevmeye, sevilmeye…
Bir gün değil,bir saat bile televizyonların sabah ve öğleden sonra kuşaklarındaki kadın programlarını izlemedim. Müge Anlı’yı,Esra Erol’u ve diğerlerini yorumlayıp, ahkam kesecek kadar bilgi sahibi değilim.Kanaldan kanala gezerken görmüş ve anlık dinlemişliğim var onları o kadar.Çok kültürlü ve zaman sıkıntısı çeken bir insan olup bu yayınları küçümsediğimden değildi seyretmeme sebebim….
Büyümüşte küçülmüş sözünü söyleten çocukları hiç sevmem.Hani yaşının çok üstünde bilmiş bilmiş konuşan, annesini babasını taklit eden, çocukluğunu kaybetmiş küçükleri hiç sıcak bulmam. Çocuklarını halden hale sokup eğittiğini sanan görgüsüz ve şımarık velilerden ise haz etmem.Zorlama, yapmacık çocuk davranışlarını komik bulmam.Çocuk çocuk gibi masum,tertemiz olmalı.Aklının erdiğini,gönlünün çektiğini yapmalı.Karşımda kibarlıktan kırılan,kırıtıp…
Elazığda bir erkek berberi müşteri bulamayınca kardan adamı traş etti diye bir haber okudum demin.Gülsem mi?Şaşırsam mı bilemediğim için,hadi ya geyik olsun diye yapmıştır genç berber deyip önensemedim.Komiklik yapsın,ünlü olsun diye saçma sapan davranan çok insan var etrafta.Geçen yıl kardan adam çalan,hatta tecavüz edenler haberlere konu olmuştu.Artık berberin kardan adamı…
Mahalle bakkalımızdan ekmek almaya giderken çanta taşımayayım deyip cüzdanımı günlük kabanımın cebine koydum.Ekmek alıp geldiğimden bir kaç saat sonra ise bir dostu görmek, maskeli mesafeden yoklamak için giyinip evden çıktım.Rahatsızdı arkadaşım onu merak etmiştim.Ben çıktım ama cüzdanım benimle çıkamamıştı. Çünkü ben onu gezmeye giderken giydiğim kabanın ve çantamın içine koymamışım.Mışım…
Çoğu ailelerde olduğu gibi kalabalık akrabalarım teyzelerim, amcalarım olmadı benim.Olan dayılar ve hala ile onların çocukları bizden uzak ayrı dünyalarda yaşadılar orada mutlu oldular.Onlar bizsizliği seçtiler.Bundan dolayı birbirimize dayanacak omuz olmadık hiç.Ne birlikte ağladık,ne de bir ekmeği bölüştük. Ömrüm kuzen günleri, eğlenceleri, pijama partileri,akraba yemekleri düzenleyen insanlara özenerek geçti.Kardeşlerim de kendi…
Psikolojik bilgiler sunan bir yazıda strese iyi gelen 12 hobinin listesini gördüm.Sizlere de faydası olur düşüncesiyle aynen alıp size sunmayı istedim.Çünkü çevremde herkesin duygusal yorgunluk içinde olduğunu görüyorum.Bunu anlamak için çok zeki olmaya ya da akademik eğitim almaya gerek yok.Fiziki olarak hiç bir sorunu olmayan insanların parmaklarını bile kaldıramayacak kadar…
“Bu hayatta büyük konuşmayacaksın. Mesela “Ben asla…” diye başlayan cümleler kurmayacaksın. Başkasının başına gelen her şey benim de başıma gelebilir diyeceksin. Ve hiç kimseyi yaşadıkları için kınamayacaksın. Derler ki; “Sözlerin imtihanın, güldüklerin gözyaşın olabilir.” Gerek kendimle, gerek yakınlarımla ilgili hiç bir konuda şımarıkça övünmedim. Başkalarının hayatları,aileleri ve evlatları için ise…
Yanan yeşil ışıkla arabayı hareket ettirip Ankaradaki Akay yokuşundan aşağıya inmeye başlayan adam, önüne aniden direksiyon kıran başka bir arabanın şöförüne Kemal Sunal’ı bile özendirecek samimiyette meşhur o küfürü patlattı.E…O..E şeklindeki bu küfür hata yapan araç sürücüne çok yakışsa bile,bu sözü söyleyen benim babama hiç uymadı.Ben babama, babam bana bakakalmış…
Bir doktora soru sorma şansım olsaydı,bu şansımı Canan Karatay ile kullanmak isterdim.Korkusuz,dobra oluşu cart cart lafları sıralaması güven veriyor çünkü bana.Yaş almışlığın kendisine verdiği öz güveni ve bilgisine olan inancı etkiliyor beni.Diyelim ki oldu,ben ve Canan hanım bir araya geliverdik.Hiç lafı uzatmaz,geveleyip çekinmez ve hemen sorumu yöneltirdim.Hocam derdim,canım doktorumu da…
Artık caddeyi, caddeden geçen araba ve insanları en ince ayrıntısına kadar görebildiğim bir evim var.Ben ise uyandığım ilk sabah saatinden itibaren cam önü koltuğumdayım.Saat 6 dan sonra iş başındayım. Ne güzel şeymiş nöbet alanına koşup dikizlemeler yapmak.Ne güzelmiş,insanların mimiklerini seçebilecek kadar yakın yerden gün boyu onları izlemek.Bu sabah bu satırları…
Kucağına koyduğu yuvarlak tepsi içindeki pirinçleri tek tek ayıklayan ve ayıklanmış pirinçlerin konduğu bez torbayı doldurmaya azmetmiş adam benim babamdı.Emekli olduktan sonra tamirat,alışveriş gibi işlerinin yanısıra taşlı pirinçleri taşsız ve temiz hale getirmeyi çok severdi.Toptan alınmış bir çuval pirinci hiç üşenmez pişirilmesi için ayıklardı.Ne sabırlı adamdı.Annem dikiş diker,babam bakliyat ayıklar…
Sürekli hata yapan çocuğu azarladığınızda, yılışık yılışık yüzünüze güler ve saçma sapan hareketler yapar ya. Dünya da sanki aynı öyle karşımda.Ben bir koltuğa oturmuşum, dünya karşımda dönüp duruyor.Ben onu tesliyor, azarlıyorum.O beni hiç duymayıp şımarıyor. Kızıyorum,öfkeleniyorum.Koltuktan kalkıp güzel bir şamar atayım diyorum,ancak pat diye yere düşen bir eşyanın sesiyle irkiliyorum.Bakıyorum…
“Giden gitmiştir, gittiği anda bitmiştir” diye bir söz okumuştum yıllar önce.Bunu giden sevgili veya biten aşk için söyleseler de ben bugün bu sözü 2021 için söylüyorum.Gitti ve bitti işte.Bizlere yaşattığı tüm olumsuzlukları hepimiz çok iyi bildiğimiz için burada dile getirmeyeceğim.Ölenin de gidenin de arkasından konuşmak ayıptır zaten.Giden yılı hatırlamak, özlemek…
Hristiyanların Hz İsa’nın doğum günü olarak kutladıkları Noel in islamiyet öncesi Türk geleneklerindeki Hayat ağacı denilen inanışa dayandığını iddia eden görüşler var. Avrupa’ya yerleşen Hunlardan öğrenilerek günümüzdeki haline gelmiş miş. Ben demiyorum diyenleri okudum ve çok kısaltarak, basitleştirerek buraya aktardım.Merak eden araştırır detaylı olarak öğrenir.🌷Bir çok bilginin bizim milletimiz tarafından…
Öğrenciliğimde benim, öğretmenliğimde öğrencilerimin çok sevdiği etkinlikti yıl başı hediyesi almak.Sınıfta hediye alınacak isimlerin belirlenmesi, büyük bir gizem içinde çıkan kişiyi saklama gayretlerimiz,ağzı gevşek olanlarla girişilen kavgalarımız ve sonrasında çarşıya pazara kendimizi atışlarımız.Saatler hatta günler süren hediye arama heyecanlarımız,belirlenen limitte güzel ürün bulma isteğimiz.Ne kadar güzel ne kadar masum eğlencelerimiz…
Kapı çalsa ve en yapmacıksız halleriyle dostlar içeri girse istiyorum.Kapı çalsa istiyorum.Çalsa ve bu koca yalnızlık bitse istiyorum.Çalmıyor ama.Aylardan Ağustos ve Ankara’da kimseler yok, olanlar ise kayıp. 1990 lı yılların bitmesine çok az zaman var.Bir yıl önce annemi kaybetmiş ve dünyaya dönememişim.Uzaya dağılmış parçalarım. Artık ben eski ben değilim.Artık babasız…
Özgürlüğümün kısıtlanmasını,hele üstüne bir de eleştirilmeyi hiç kabullenemiyorum ben.Çok sabırlı ,hoşgörülü bir kişiliğim olduğuna inansam da eleştiriyi hiç kaldıramıyorum.Hemen savunmaya geçiyor,ağlamaya başlıyorum.Oysa bunun sık yaşandığı bir mazim yok.Ancak eleştiriyi olgunca karşılama gücüm zayıf benim.Bu yönümü çok kınıyorum.Kendimi bu konuda eğitmeye çok da çalışıyorum. Genel olarak ben de kimseyi eleştirmem,sadece yanlışı…
Alış veriş merkezlerine her gidişimde arabayı açık alanlara park etmeye çabalarım.Giriş kapısına uzak olsa,yürümem gerekse bile öncelikli tercihim açık otoparklardır.Neden diye sorun şimdi bana.Sorun sorun çekinmeyin.Oh teşekkür ederim iyi ki sordunuz,yoksa nasıl söylerdim.Çünkü arkadaşlar, kapalı parkta her seferinde istisnasız arabayı kaybediyor ve bulamıyorum.-1 ve -2 gibi katlarda park etmişsem arabaya…
“Çocuksuz kadın eksik kadındır”diyecek kadar acımasız sözleri yöneticilerin ağzından duyduğumuz bu dönemde ben bu sözün aksine kendimi eksik değil tastamam,büsbütün sayalı uzun yıllar oldu. Bu konuda ne kendime acıdım,ne bunu eziklik sayıp etrafımı bunaltım.Ne de zalimlik edip insanları kıskandım.Kendi yaptığımı değil başlarının yaptığını sevmek ve bakmak kaderimdir diyerek gerek aileme…
Tavaların tencerelerin havada uçuştuğu,terliklerin yastıkların fırlatıldığı,kafa gözün şişip yarıldığı evde büyümedim ben.Anamın babamın kavga ettiğini bağrıştığını hiç görmedim.Çok nadir zamanlarda fikir ayrılıkları yaşar,bunu birbirlerine kabul ettirmek için inatçı sözler söylerlerdi. Evin bu barışçıl ortamı biz 3 kardeşe de yansımıştı.Kardeş kavgasını nedir,niye olur hiç bilmedik.Sizlere ballandıra ballandıra anlatabileceğim kardeş kavgam da…
1978 yılının soğuk bir Mart günüydü.Aylardır yapılmayan atamalar gerçekleşmiş tayin olduğum görev yerimi belirten emir elime ulaşmıştı.Oysa ben atanamayacağım diye rahatlamış ve yeni doğmuş yeğenimin bakımını üstlenmiştim.Annesi çalışan minicik bir bebekti o ve bana çok ihtiyacı vardı.Çünkü benden büyükler daha önce doğan diğer torunlarına bakıyorlardı.Avukat olmak isterken öğretmen olmuş, aylar…
Sağlık merkezinin bahçesinde duran arabadan yürümekte zorluk çeken yaşlı bir kadını indirip,sürükleyerek bina içine sokan orta yaşlı kadınlardan biri heyecan ve hışımla etrafına bakınıp tekerlekli sandalye aradı. Bulamadı sinirlendi söylendi.Yaşlı kadını yürütmeye yardım eden diğer kadının sakin ol telkinlerini hiç duymadan girecekleri doktor odasının bulunduğu katta oraya buraya koşturmaya başladı.Nihayet…
İnsan cebinde ne taşır?Para taşır,telefon taşır,anahtar taşır,mendil taşır.Taşır,ne bulursa.Sevdiği veya lazım olan ne varsa taşır.Hatta şişirip ceplerini poşet bile taşır.Simit taşır ekmek taşır.Cebini pazar çantası gibi dolduranlar çok gördüm ben.Ama cepte köpek boku taşınır mı kardeşim?Kabalaştığıma şaşırmayın sakın,köpek dışkısı deyip kibarlaştırıp,hafiflete bilir,sizin beğeninizi kazanabilirdim.Hayır bunları hiç yapmayacak aksine, değer kaybına…
Öğretmensin…Yetiştirdiğin her insanda,her meslekte,her eserde,yurdumun her köşesinde imza sensin,emek sensin…İlaç sensin,şifa sensin…Halay sensin,horon sensin,bar sensin…Efe sensin,Dadaş sensin…Gönül sazında çalınan en güzel türkü,mavi ufuklarda söylenen en güzel şiir sensin…Motif motif kilim sensin,Selimiye ,Ulu Cami,mihrap sensin…Ney sensin,dua sensin,hutbe sensin,nefes sensin,semah sensin…Harf harf yazılmış adın uygarlığa,ilim sensin,irfan sensin,fikir sensin,kelam sensin,kalem sensin…Bilge Kağan ,Alparslan…
“Bir insan ağladığında ilk gözyaşı sağ gözünden düşüyorsa mutluluktan, sol gözünden düşüyorsa üzgün olduğu için ağlıyordur”.Diyor biliyorum diyen biri.O biri kim mi?Ben bilmiyorum.Ben,biliyorum diyen birini bilmiyorum. Bir yerlerde duyuyor veya okuyorum ben.Onlar beynimin bir yerlerine çörekleniyor,sonra zamanı gelince hop bakmışım buradalar.Bu nedenle ben bilirim ve söylerim diyen herkesi size burada…
“Jilet keskindir ama bir ağacı kesemez. Balta güçlüdür ama bir insanı tıraş edemez. Her şey kendi özel amacına göre değerlidir. Kendinizi başka insanlarla kıyaslamayın.”Bu sözleri delice bir tutkuyla gezinip her gün okuduğum twitter sayfalarımdan birinden aldım.Hoşuma gitti.Üzerinde konuşabilir,bir şeyler yazabilir ve hepimizi ilgilendiren bir anafikir çıkarabiliriz diye umut ettim.İnşallah haksız…
İnsanlar ne der diye yaşamaktan hep nefret ettim ben.İçimizi, huzurumuzu kaçıran bu şeytani duygunun beni esir almasını hiç istemiyorum.Hep direnip durdum bu vesveseye karşı.Umursamadığım hatta,bir terörist gibi bomba yüklü gezdiğim zamanlar olsa bile, ben de çevremdeki nice insan gibi bu düşünceden kopamıyorum.Desinler diye yaşamakta çok zorluk çekiyorum.Ne derlerse desinler ne…
Lise yıllarımdı ve ben Ankaradaydım. Sınıfımıza o öğretim yılı Antalya’dan Seçil adında bir kız arkadaş gelmişti.Kendisiyle iyi anlaştığım söylenebilir.Kanka olmamıştık ama sohbetimiz vardı. Kasım ayının ilk haftasında bir gün, sabah saatlerinde biz fizikçi Semramisi seyrederken aniden başlayan kar yağışını görünce Seçilin şoka girdiğini ve koşup bununu cama dayayıp hayretle çığlık…
Onbeş sene önceki 8 kasımda hayatımda özel olan, iz bırakan, çok yakın arkadaşlarımla toplanıp 50. yaşıma girişimi kutlamıştık. Çok mutlu bir yaşgünüydü benim için.Çünkü pamuk annemi bir yaşgünümde toprağa verdiğim için,hep buruk geçerdi yaş aldığım o gün. 50 yaşıma girdiğimde 65 yaşımı da görürsem aynı kadroyu bir araya getirmek için…
“Bu ülke kitap 20 lira diye almayıp kahve falı bakana 50 lira verenlerle dolu”Bu sözü ben söylemedim.Ama görüp okuduğum da çok beğendim.Bu söz paylaşıma dikkatlice bakınca Metin Akpınar’a ait gibi bir izlenim edindim.Ama kulağımla duymadığım için bilmiyorum.Bu söz beni yakından ilgilendirdi.Çünkü bu konuda bir yaza sığdırdığım olumlu olumsuz çok anım,gözlemim…
Öldürülmekten çok korkuyordu.İçtiği bir bardak suyla,tattığı bir lokma yemekle veya odasına bir gece aniden dalacak adamlarca hayatına son verileceği kaygıları içindeydi.Küçücük çocukken evhamlara kapılmaya başlamış, kaygılar içinde kendini odalara kitleyerek yaşamıştı.Yaşadığı can kaygısı nedeniyle akıl ve ruh sağlığını kaybetmişti.Hiç sağlıklı düşünemiyordu.Korku tüm benliğini sarmıştı.Dinmeyen baş ağrıları vardı.Yaş aldıkça akla uymayan,abuk…
İglu veya iglo nedir?Bilmiyorsanız okumaya devan edin,biliyorsanız da yine okuyun kaybınız olmaz.İglo Artik bölgede yaşayan eskimoların kar ve buz bloklarından yaptıkları kardan evlerdir.Kanada, Grönland gibi uzun ve soğuk kışların yaşandığı yerlerin bazı bölgelerinde sıklıkla görülür.Avcılıkla geçinen eskimolar genelde bu ev modelini kullanmaktadırlar.Yapılışı için özel şartlar olması ve kendine has projesi…
Bazen kendimi kuluçkaya yatmış tavuk gibi hissediyorum.Tavuk civciv çıkarmak için yumurta üstünde yatar durur ya,ben de yazı çıkaracağım diye yatıp duruyorum. Kuluçkadaki tavuğa Gurk denirmiş.Bana ne denir diye düşündüm.En uyumlu Gark’ı buldum.Çabalasam daha kaliteli isimler ve ahenkli sesler kesin çıkarabilirdim. Ancak bu kez de sayın tavuğa haksızlık olur,şöhreti zedelenir diye…
Özel günlerde ve bayramlarda giydiği en güzel tek elbisesini kuşanan kadın, aynada boya yüzü görmemiş saçlarını taradı.Çok güzel görünmek istiyordu.Elbisesinin çart sarı,turuncu ve yeşil renklerinin ruhuna dokunuşunu hisseder gibi neşelendi.Fırın kapağı gibi açılan ve dişlerini hiç bir zaman içine alıp kapanmayan dudaklarını serbest bırakarak gülümsedi. Biraz sonra kapı komşusunun, evlenecek oğlunun…
Dediler ki