Balıkesir Orta Okulunda sosyal bilgiler öğretmeni olarak görev yaptığım yıllarda çok başarılı sınıflarda çok çalışkan çocukları okuttum.Ders işlemenin, öğretmenin bir eğitimci için zevk olabildiği mutlu zamanları çok yaşadım. Mesleğim hiç bir yönü ile beni zorlamadı.Büyük bir çoşku ile okuluma gittim hep.Mesai arkadaşlarımı ise aynı değerde buldum,dostluk gördüm.Burada edindiğim bazı arkadaşların…

Annem çay demlememişse, babamla abim namaz dönüşü simit getirmemişse,ablam süslenmemiş ben  kırmızı ayakkabımı giymemişsem bayram yok,bayram gelmemiş demektir. Büyüktür deyip bir eli  öpemiyorsam, dudağımı bir küçüğün yanağına dayayamıyorsam bayram yok,bayram gelmemiş demektir. Kalplere sevinç   düşmüyorsa,umutlar tazelenip yüzler gülmüyorsa, aç karınlar doymuyorsa bayram yok, bayram gelmemiş demektir. Bir ana ağlıyorsa,bir çocuk…

Sokağından geçen yoğurtcudan yoğurt alıp yiyen varmı bilmiyorum.Ama eskiyi unutulmaz kılan unsurlar içinde bu satıcılarda vardı. Yoğurtçu omuz askısının iki  tarafında sallanan tabla, sini ya da tepsi diyebileceğimiz kaplardaki yoğurdu bir tür mala ile, kaymak istemiyorsanız kaymağı yana iteleyerek, verdiğiniz kaba doldururdu. Yoğurdu tartmadan önce de, düzgün taş ya da…

“Eski günlerde çoğunlukla “bakır” olan mutfak sahan-kap-tencere-taslarının zaman zaman kalaylanmaları gerekir, bu sorunu da “Kalay yaparım/Kap kalaylarım/Kalayciiii” diye bağırarak dolaşan KALAYCI hallederdi. “Bıçaklar bilerim, / Makaslar bilerim / Bileyci geldi” nidalarıyla dolaşan BİLEYCİ , körleşen bıçak ve makaslarımızı keskinleştirirdi.  Kendisine verilen bıçağı-makası omuzundan indirdiği sehpasına yerleştirilmiş olan “biley çarkı”na tutar…

Milli bayramlarımızdan  19 Mayısın, stadyumlarda düzenlenen törenlerle kutlandığı yıllarda heyecanımız kadar sorumluluklarımız da fazlaydı bizim.Bizim diyorum öğretmenleri kastediyorum.Bir de okulda idareci olanları. Çünkü bu törenlere okulumuzdan öğrenci grupları katılıyorsa beden eğitimi öğretmenleri kadar, müdürlüğün görevlendirdiği idareci ve  öğretmenlerde çalışmalara öğrencilerle birlikte katılır,düzeni sağlarlardı. Günlerce süren provalarda okul içinde ve sahada hep…

Çamaşır makinelerinin evlerimize  girmediği eski zamanlarda çamaşır yıkamanın zorluğunu yaşamış bir insanım ben.Koca leğenlerin içinde çamaşırların çitilendiğini,kilim battaniye gibi suya batınca iyice ağırlaşan eşyaların ise ayaklarla ezilip kirinden arındırılmaya çalışıldığını gördüm. Bazı iç çamaşırlarının ve evde dikilmiş bebek alt bezlerinin kazanlarda karıştıra karıştıra kaynatıldığını da izledim. Çamaşır sopasıyla kaynayan kazanı…

Yağmur yağıp arkasından güneş açtığında çok mutlu çocuklar olurduk biz.Kurumamış toprağa ellerimizi daldırır,çamurdan oyuncaklar yaparadık.  Bizim çocukluğumuzda çoğu ıyuncağı kendimiz yapardık. Oyuncağımızın  değerini, hayal gücümüz belirlerdi; elbette ki, paha biçilemezdi eserimize. Biz  hiç, “baba bana bu oyuncağı al” diye ağlayamadık ve  hiçbir arkadaşımızın oyuncağını da kıskanamadık. Çamurdandı ne de olsa…

Tavla oynamayı çok seven babaannemin bir diğer çok sevdiği birinci sigarasıydı.Kızı oğlu sigara içmeyen bizim büyük hanım keskin tiryakiydi.Dudağının kenarından düşürmezdi sigarasını. O zaman Tekel tarafından çıkarılan birinci sigarası tiryakilerin tercih ettiği bir sigaraydı.Benim hatırladığım filitresizdi.Babamsilahlı kuvvetler sigarasından annesine akıp gelse de babaannem birinciyi terk etmedi. Türkiyede üretilen ilk modern…

Eskiden somyalarımız vardı.Gündüz konuk oturur,gece yatak olurdu.Somyalarımızın diktirlmiş kılıfları ve minderleri vardı. Kimsenin oturmadığı zaman çocuklar üstünde zıplar dururduk.Yaylarını çökerttiğimiz çok karyola eskitmişliğimiz vardır.Sobalı evletdeyken somyanın altına çamaşır sebepleri konurdu.Eşya konacak fazlaca dolap yoktu. Sonra salçalı ekmeklerimiz vardı karnımız acıkınca alır yerdik.Yoğurt sürerdik bazen ekmeğin üstüne.Toz şeker serperdik.Nutella daha tanımamıştı…

Eskici diye bağırıp gezen,on tane mandala evlerde ne kadar eski eşya toplayan amcaları tanıdınız mı siz de?Sin mahallenizden,sokağından geçerken durdurup babanızın eskimiş gönleğini pantolununu değiş tokuşa soktu mu anneniz?Plastik leğen kova mandal maşrapa aldınız mı hiç?. Gelişmişiz,internetten getirtir olmuşuz her şeyi.Banane be ben gelişmek istemiyorum.Eskicimi istiyorum.İçtiğim  gazozların  sakladığım şişelerini,birikmiş gazetelerimizi…

Arkadaşlık ve komşuluk ilişkilerinde genelde başarılı bir grafik çizdiğim söylenebilir.Kimseyle büyük kavgalarım olmamıştır.Komşularımla hep sevgi ve saygı çerçevesinde yaşadım.Kimseye yük olmadım.Kimseyi kendi çıkarım için kullanmadım.Sevgiyi hayatı hep paylaştım.Ancak arkadaş statüsünde durum böyle olmadı.Yakınlık duyduğum,ortak yanlarımız var sandığım kişilerde yanıldım ben.Çok kırılıp görüşmeyi kestiğim bir kaç kişi var hayatımda.Çok iyi niyetli…

Evlerimizin salonlarını misafir gelecek düşüncesiyle hiç kullanmazdık eskiden.Annemiz, bir misafir ağırladıktan sonra tekrar salonun temizliğini yapar kapısını kapatırdı.Yeni bir gelen olana kadar girmek yasaktı hepimize. Oturma odalarında oturur, salonumuzu müze gibi korurduk.Dağılır kirlenir,tozlanır diye çok korkardık.Büfe, sehba ve masa üstünde annemizin özenle ördüğü tığ işi örtülerimiz dururdu.Televizyonun telefonun,koltuk kollarının bile…

Her ülkede kadın olmak zor.Her ülkede kadınlar;haklarını almak için mücadele verdiler, veriyorlar.Mutfakta aşçı olmaktan, sadece çocuk doğurmaktan ve itilip kakılmaktan tarih boyunca ezilen kadınların sesini   güçlü kadınlar,cesur ruhlar duyurabiliyor.Ölümsüzlüğü yakalamak,asırlar geçse de unutulmamak bu işte.Bizim ülkemizde de gönüllere yazılan arkasında silinmez izler bırakan muhşem kadınlar ve anneler elbette var.Ama tam…

Yazsam hayatım roman olur diyebileceğim bir hayatım olmadı benim.Sade,sakin bir hayat yaşadım.Masum fırtınalar içimde koptu benim. Mutlu bir ailenin mutlu çocuğu olarak büyüdüm.Mutsuzluk sebebi olacak hiç bir ailevi acım olmadı kişisel tarihimde. Sadece ölüm acıları yıktı beni.Sevdiklerimin erken kayıpları ayarımı bozdu. Sıkıntılarımı,bahtsızlıklarımı başkalarının acılarını görünce yok saydım hep. Maddi ve…

1973 yılında lisede son sınıftaydım.Mezuniyetime   aylar varken evi taşıdık biz. Size uzun uzun yazdığım mutlu çocukluk günlerimin geçtiği evimizden ve mahallemizden taşındık . Babamın bir kooperatifte çeyrek asırdır parasını ödediği ama teslim alıp oturamadığı evi nihayet ittire kaktıra bitirilince biraz daha ferah bir ev diye taşınma kararı alınmıştı.Yeni ev hep…

1996 tarihinden beri oturduğumuz anne baba evinden sağlık ve merdiven sıkıntısı nedeniyle taşınmak zorunda kaldık.Asansör olsaydı benim o evden ancak ölüm çıkardı ama böyle olmadı.Olamadı.Yine mahallemizde şartları bize uyan bir eve taşındık.Şimdi burada oturuyoruz. Aile evimize her gün bakıyorum.Perdelerimiz kapalı,kapımız kilitli. Ellere veremedim,kıyamadım.Ara ara anahtarımla giriyor,kalan eşyalarımızla oyalanıyorum.Anılarımı tazeliyorum.Çıkıp geliyorum.

Türk Silahlı Kuvvetlerine Albay rütbesiyle hizmet eden babam 1964 senesinde kendi isteği ile emekliye ayrılmıştı.Ben o zaman 7 yaşında ve ilkokul 2. sınıftaydım. Babamın aldığı emekli ikramiyesi aynı o yılın son iki harfi gibi 64 bin liraydı.Ömrünü şehir şehir gezip  kiralık evlerde  ve lojmanlarda  geçiren ev sahibi kahrı çok çeken…

Aşırı derecede çiçek seven, bakan anne ve babamın sağlıklı zamanlarında onlarca saksımız vardı bizim. Evin güneş gören her noktasında  farklı renk ve isimde çiçeklerimiz dururdu. Bu çiçekler çok özenle sulanır, havalandırılırlardı. Bir tatile gideceksek küveti doldurur saksıları içine taşırdık tek tek.Tatil süremiz bile çiçeklere göre planlanırdı. Ben bir ara afrika…

Televizyonların evlerimize gelmesi sinema ve tiyatroların  bir çoğunun kapanmasına sebep oldu.Eğlence biçimimiz değişti bu yüzden. Oysa yaz aylarında çok sık gittiğimiz açık hava sinemalarını çok severdim ben.Gecenin serinliğinde, yıldızları görerek  beyaz perde de film izlemek çok eğlenceli olurdu. Özellikle yazlık yerlerde veya kamplarda,hepimizin en büyük eğlencesi olurdu bu sinemalar. Çekirdek…

Televizyonlarda olimpiyat oyunlarını seyretmeyi severdik.Kürsüye bir Türk sporcu çıksın,bayrağımız yükselsin  isterdik.Olmazdı,çok üzülürdük.Buz  dansı ve artistik buz paten gösterilerini müptelası olacak kadar merakla bekler izlerdik. Evlerimizde telefon yoktu.Evine telefon  bağlanmış komşularımızdan bu ko uda yarfım alırdık.Telefon almak için yaptığımız  başvuru çok yıllar sonra sonuçlanırdı. Başka şehirdeki akrabamızı aramak için postanelere gider…

Sihirli bir küreye bakarak ahkam kesmiyor,fala bakıp konuşmuyor,istihareye yatıp ilham beklemiyorum.Ne yazıyorsam  okuduğumun, gözlemlediğimin sonucu oluyor.Boş bakmıyorum  insanlara.Elim işte, gözüm oynaşta değil anlayacağınız. Gözüm kadar, kulaklarımda hep görev başında, kayıt yapıp duruyor.📍ANKARA’DA çarşıdayım.Alış verişi bitirmiş mahallemizde postahane karşısındaki börekciye kapağı atmışım. Börek derdinde değilim oysa.Bir 5 çayı ve ilacımı içmek…

Ben ilkokulayken;Öğretmenlere saygı duyulurdu.Dergilerimiz vardı.Oradan ödev verirdi öğretmenimiz.Sınıf içinde panolarımız vardı.Tarih şeridi,mevsimler,dünyanon hateketleri oradalarda sergilenirdi.Sınufımızda tahta bir kitapluk dolabımız vardı.Orafa kitapları saklar,okumak için kitap kolundaki arkadaşımızfan imza karşılığı alır,okur,getirirdik.İlk yardım eşyalarımız ve  ilaçlarımız olurdu dolaptaAnahtarı da görevli arkadaşımız tarafından saklanırdı.Beyaz yakalı, kara önlükle sıra olur her sabah andımızı her koşulda…

Akdenizin üçüncü büyük adası olan Kıbrıstan Türk izlerini silmek için yıllarca çabalamış Yunanistanın adadaki Rum halkına destek vererek kan dökülmesini teşvik ettiği zamanlar,Türk askerlerinin düzenledikleri barış harekatıyla sona erdi.Adanın kuzeyinde kurulan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ;yurdumuzun veya dünyanın bir çok yerinden turist gelmesiyle kalkındı. Ben de bulduğum bir imkanla emekli…

Balıkesir Ünivertesinin düzenlediği Balkan turlarına ablam ve eniştenin yardımıyla atılma imkanı bulduk biz.Bu turkapsamında, Bosna Hersek’te; Saraybosna ve Mostar, Hırvatistan’da; Dubrovnik, Split, Zagreb, Makedonya’da ;Üsküp, Ohrid ve Manastır, Karadağ’da ;Budva ve Kotor, Sırbistan’da  Belgrad, Kosova’da ise; Prizren  şehirlerini görme imkamına sahip oldup çok memnun kaldım.Her yeri de Türk ve İslam…

Ben emekli olduktan sora uygun bir zamanda eşimin de emekli olmasına karar vermiştik.O da çok zor bir görevi yaptığı için ve yaşlanarak sorunlar yaşatmaya başlıyan annesinin ihtiyaçlarını karşılarken çok yorulmuştu. Çalıştığı otuzdan fazla yıl yeterdi ona da. Kısa zaman içinde Ankarada kışı geçiririz,yazı ise ben emekli olunca aldığımız yaz evinde…

Ankara da görev süresini dolduran eşimin tayini Kayseriye çıkmıştı.Ben de tayinim için başvurup şehir değiştireceğim zaman abim buna engel olmuş,taşınıp gitmemizi hiç istememişti.Biz de evi taşımadan bir iki sene idare etmeyi düşündük.Ben Ankara da kalmış eşim Kayseride göreve başlamıştı.Ben veya o sık sık gidip geliyorduk,birbirimizin yanına. İçimizden Kayseriye ev açmak…

Erken kalkıp bulmaca çözmeye başladığımda televizyonu değil genellikle radyoyu açar müzik dinlerim. Gene aynı işi yaptığımda aklıma geçmişteki vazgeçilmezimiz Radyo Tiyatrosu veya Arkası Yarın denilen radyo oyunları geldi.Ne kadar çok sever ve merakla yayınını beklerdik. Radyo tiyatrosu;tiyatro oyunlarının radyo yayınlarına uyarlanmasıyla oluşturulan bir sanat formuydu. Seslendirme ve tonlamalar, karakterlerin duygusal…

Mevzuat gereği evlenmek için başvuran kişilerden aşağıda alıntısını yaptığım,testleri yaptırıp belgelendirmeleri isteniyormuş.Muş diyorum kırk yıldan fazla zaman  geçtiği için üstünden geçmişte biz hangilerini yaptırdık hiç hatırlamıyorum.Kan verdim de nelere baktılar unuttum gitti.Tam kan sayımı (hemogram),Kan grubu ve Rh faktörü,HIV testi (AIDS),Hepatit B testi, Hepatit C testi,Frengi (sifilis) testi,Akdeniz anemisi (talasemi)…

Mutfakta, yapacağı komşular günü  için pastalar, börekler,kekler yapan annenize çaktırmadan kek kabının dibini parmaklayıp yedinizmi siz?Ben yedim.Hatta annem kızmasın diye gizlice  parmaklarımı daldırıp daldırıp kek hamuru bile aşırdım.Hamur yalama hırsızlığı yaptım. Annemden istedikçe vermeyip;  insanlara yetmeyecek kızım,karnın ağrır ben size de  sonra yaparım  dedikçe daha çok yiyesim gelirdi benim.Derdim pişmiş…

Hani şu kıyılmış tütünün sarıldığı kağıdı yakıp dumanlar çıkardığımız  ve sigara adını verdiğimiz nesne var ya onu hayatımdan attığım için şükürler ediyorum. Her nekadar onunla vedalaşmam bir ameliyat sonrasına dayansa da bunu başarabildiğim için kendimi seviyorum.Çünkü çok uzun yıllar süren bağımlılığım ve düşkünlüğüm vardı sigaraya. Hep elimde,hep dudağımda,hep aklımda olmasıyla…

Bilmiyorum içimizde sobalı evde oturan var mı?Yaşıtımsa nız mutlaka vardır da,genç iseniz biraz zor bu soruya evet demek. Çünkü son yıllarda sobalı evler  azaldı ve yerlerini doğal gazla  ısınma aldı.Kombiler artık evlerimizin baş köşesinde. Kömür alıp taşıyan ve yakan büyük kentlerde yok artık.Hiç birimizin kış boyunca iliği kemiği ısınmıyor bu…

Binlerce öğrenci okuttum, her meslekten insan yetiştirdim bir yayınevi sahibi velim ve evladım olmadı. Her mesleğe duyduğum ihtiyaç gibi bir de yayıncımız olsaydı harika olurdu. Bilmeden gittiğim bir iş yerinde  dükkanda veya hastanede beni tanıyıp yolumu kesen seslenen kişileri görünce çok mutlu oluyorum ben.Her yerde yol yordam gösterip yardım edecek…

Cicero”Ben her zaman yaşlılar gibi olgun düşünen gençlere,gençler gibi neşeli olanyaşlılara hayranımdır.Zaten neşeli olanlarhiçbir zaman yaşlanmazlar”.. Demiş. Eee ben de söylesem bunu aynen söylerdim.Gerçekten ben de çok severim olgun,ağır başlı gençleri.Hangi öyle büyümüşte küçülmüş tipinde olan çocukları sevmediğim gibi ,çocukluktan çıkamamış şımarık gençleri de hiç sevmiyorum ben. Yaşına göre olgun…

Eşini kaybetmiş veya eşinden ayrılmış kadın erkek için dul tanımı kullanılır  toplumumuzda. Dul insanlar eşlerinden ölüm yoluyla ayrıldılarsa toplum içinde üzülerek bakılan ve daha az ön yargısız bakılan kişiler oldukları halde,boşanma yoluyla eşlerinden ayrılan kişilere bizler nedense hep kuşkuyla ,merakla ve güvensiz bakarız. Çok yakın olduğunuz arkadaşınız dul statüsüne girince…

Hep düşünürüm insanlar kaç kere dünyaya gelirler diye.Elbette yanıtını bilemem,gelirler mi?Yoksa dünya başka bir alemin cehennemimi karar veremem.Sizde karar vermeme yardımcı olamazsınız biliyorum.Çünkü çok bilmemiz istenmemiş,istenmiyor da. Amerikanın 51.eyaleti ile ilgili bir belgesel izledim geçen gün.Çok ilginç ve korkutucu düşünceler içine girdim.Sizlere ayrıntılı bir anlatım yapma niyetim yok,merak edenler için…

Anadolu da konmuş bazı kişi isimlerini duyunca nasıl gülümsüyorsak,yaşlanmış insanlarda da kimi isimleri duyunca gülmek geliyor bana. Çoğunlukla doktor kapısında beklerken ekranda yanan isimlerle,kalkıp içeri giren kişi arasındaki tezat çok hoş oluyor.Sıramı beklerken, çok sık isimle, kişi eşleşmesi yapıyor ve böyle oyalıyorum kendimi  ben. Beli bükülmüş,saçları varım hayır yokum diyen…

Hayatımda hiç uçuk kaçıkhayallerim olmadığını bulduğum her fırsatta söylerim ben.Çünkü imkanlarımın erken farkına vardığım için erken  olgunlaşmış ve olmayacak istekler peşine hiç düşmemişimdir. Bu nedenle hayatın bana vermedikleri için büyük hayal kırıklıkları hiç yaşamadım.Ben zaten biliyordum deyip teselli edebildim kendimi.Varsın olmasın hayatta her istediğimiz biz bulduğumuzlada mutlu yaşarısız deyip güçlü…

Herkes masum da ,bir ben miyim günahkar diyerek söylendiğimi fark ettim çamaşır asarken. Birbiri ardına gelen aksilikler ve beni zorlayan işler sonrasında fırsat bulduğum her yerde bağırıp çağırmaya,sitem edip söylenmeye başladım artık. Yaptıklarıma ve yaşadıklarıma baktığımda yükümün, sorumluluklarımın ağır olduğunu görüyorum.Bu durumu hak edecek ne yaptığımı sorguladığımda da bir günahkar…

Hep gitmek istediğimiz,hayalini kurduğumuz ülkeleri söyleriz de yeri gelince,asla gitmem dediğimiz yerlerden bahsetmeyiz.Ben şimdi onu konu alıyorum işte. Dünyada gitmek ve görmek istemeyeceğim birçok yer vardır elbette.Okuduklarımdan izlediklerimden olumsuz etkilenmiş ve onları belirlemişimdir.Bunların içinde  her zaman ilk sırayı Hindistana veririm. Aşırı kalabalık bir ülke olmasının yanı sıra çok fakir bölgelerin…

Hayatımızla ilgili bir çok şeyden şikayet edebiliriz.Bizi mutsuz eden nice sebep sayabiliriz.Yaşadığımız zamandan, ülkemizin şartlarından yakınabiliriz de.Ancak şöyle sakince düşünüp olumlu bakıp  daha kötü durumları hatırladığımda bu dönemde dünyadan geçiyor oluşuma yine de şükür ediyorum.Evet zor zamanlardan geçiyoruz.Ama yaşadıklarımızdan çok beterlerini yaşamış insanları unutmamak da lazım.Meselaİslamiyet öncesi Cahiliye döneminde Arap…